Chapter Title : നിശാഗന്ധി 6 [വേടൻ]

പൊയ്.. കുളിക്കടവിൽ നിന്നും വന്നിട്ട് റൂമിലേക്ക് പോകുന്നത് കണ്ടു.. തിരക്കി ചെന്നപ്പോ അവിടെയാരുമില്ല. ഞാൻ തലക്ക് കൈ വെച്ച്.

"" അമ്മാ... അവളെ കണ്ടാ... "" അടുക്കളയിലേക്ക് പാഞ്ഞോടുന്ന സ്റ്റെഫിയുടെ അമ്മയെ പിടിച്ചു നിർത്തി ഞാൻ ചോദിച്ചതും കയ്യിലെ ഉരുളി യിൽ പിടിച്ചു അല്പം കൂടെ മുറുക്കി അവരെന്നെ നോക്കി,

"" അവള് മോളിലെങ്ങാനും കാണും.. നീ വഴി മാറിയെ നിക്ക് പോയിട്ട് പണിയുണ്ട് ചെക്കാ..... "" അവരെന്നെ മറികടന്നു തിരക്കുപിടിച്ചു വെളിയിലേക്ക് ഓടി, ആരോട് ചോദിക്കും ഇനി.. ആഭിയെ ഞാൻ സ്റ്റെഫിയുടെയും അക്ഷരയുടെയും കോളിഗസിനെ കുട്ടികൊണ്ട് വരാൻ സ്റ്റേഷനിൽ അയച്ചിരിക്കാ.. കൂടെ ആൻഡ്രേസ്സയും പോയിട്ടുണ്ട്.. അപർണ്ണ പിന്നെ അടുക്കളയിൽ തന്നെ..

"" സോഫി... മോളെ.... ചേച്ചിയെ കണ്ടായിരുന്നോടാ... "" അവളോട് അത് ചോദിച്ചതും അവളെന്തോ ഓർത്തെന്ന പോലെ പെട്ടന്ന് ന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു, ന്നോട് കുനിയാൻ പറഞ്ഞവൾ ന്റെ ചെവിയിൽ ലേക്ക് ചുണ്ടുകൾ അടുപ്പിച്ചു..

✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨

"" അത് ശരി...!! അവിടെല്ലാരേം തീ തീറ്റിച്ചിട്ട് നിയിവിടെ വന്ന് കാറ്റൊള്ളാ... ""

തറവാട്ടിൽ നിന്നും വീട്ടിലേക്ക് പോവാ.. ഞാൻ ചോദിച്ചാ മാത്രം ഞാൻ ഇവിടെ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാ മതിയെന്ന് ഇവൾ സോഫിയോട് പറഞ്ഞിരുന്നു.

ഞാൻ ചെല്ലുമ്പോ തൊടിയിൽ നിന്ന് തോട്ടത്തിലേക്ക് മുറിച്ചു കടക്കാൻ വഴി വെട്ടിയ ഈറയോട് ചേർന്ന് പണിക്കാർക്ക് വിശ്രമിക്കാൻ ഉണ്ടാക്കിയ ഏറുമാടംത്തിൽ അവളിരിപ്പുണ്ട്... ഒപ്പം അല്പം നിലം പറ്റാതെ നിൽക്കണയാ വെളുത്ത കാലുകൾ താളത്തിലാട്ടി അവളൊരു കൗമാരികാരിയുടെ ലജ്ജ തൂകി,

ന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതും ഒന്ന് തിരിഞ്ഞവൾ ഒരു ചിരിയോടെ തന്നെ ന്നെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു.

ഉടുത്തിരുന്ന മുണ്ടും മടക്കി ഞാൻ അവൾക്കൊപ്പം ആ ഈറയിൽ ഇരുന്നു, ഞാൻ ഇരുന്നതും ചായ്‌വിനായി അവളെന്റെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു, പതിയെ മിഴികളുയർത്തി ന്നെയൊന്ന് നോക്കി,

ഞാനാ മുടിയിൽ തഴുകി ആ നെറുകിൽ ചുണ്ട് ചേർത്തു,

തീർത്തും സന്ധ്യയാകാൻ വെമ്പൽ കൊള്ളുന്ന മേഘങ്ങൾ.. അവയിലെ ചുവപ്പ് നിറം.. ഇടയ്ക്കിടെ കാർമേഘം കുടു കുടുകുട്ടിയിരുന്നു.

എവിടെയും പ്രണയം... അവളിലും നിന്നിലും ന്നിലുമെല്ലാം പ്രണയം.. ചുട്ടു പൊള്ളുന്ന പുലരിക്ക് പോലും ഇരുട്ടുന്ന സന്ധ്യയോട്