Chapter Title : നിശാഗന്ധി 7 [വേടൻ]

"" ഗുരു ഭക്തിയൊന്നുമല്ല... തെണ്ടികൾക്ക് കൊടുത്തിട്ടേ ന്തും കഴിക്കാവു ന്ന് കാർന്നോമ്മാര് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്., അതാ...! ""

അതിന് എത്തി വലിഞ്ഞൊരു ചവിട്ടും തന്നത് ഗ്ലാസ്സ് കയ്യിലേക്ക് വാങ്ങി..

"" ന്റെ പൊന്നോ.. അഹ്.., "" ഒരിറക്കിറക്കി അവരിലൊരാൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു, അത് കണ്ടു ന്താ സംഭവം എന്നറിയാൻ പൂജ ഉൾപ്പടെ എല്ലാരും ചായ ചുണ്ടോട് ചേർത്തു.

""ഇതേങ്ങനെ സിദ്ധു, ഇത്രേം രുചിയായിട്ട് ചായ ഇടുന്നെ..!! നമ്മക്കൂടെ ഒന്നും പറഞ്ഞു താടോ....!""

അതിന് ഞനൊന്ന് ചിരിച്ചു എല്ലാരേം നോക്കുമ്പോ ഓരോരുത്തരും ആസ്വദിച്ചു കുടിക്കയാണ്.

അപ്പോളേക്കും ഡ്രെസ്സ് എല്ലാം ചേഞ്ച്‌ ആക്കി ന്റെ ഒരു ടി ഷർട്ടും പാന്റും ഇട്ടോണ്ട് അടുത്തേക്ക് നടന്ന് വരുന്നവളെ ഞനൊന്ന് കളിയാക്കി ചിരിച്ചു, അത് മനസിലായതുപോലെ അവളെന്റെ നേരെ കൈ ഓങ്ങി.

"" നിങ്ങളെങ്ങനെ അറിഞ്ഞു ഞങ്ങളിവിടെ ഉണ്ടെന്ന്...?? ""

ഞാൻ ഒരു ഗ്ലാസ്സ് എടുത്ത് ആ വെറും നിലത്തേക്ക് ഇരുന്നു, അപ്പോളേക്കും എല്ലാരും ഓരോ ഗ്ലാസ്സ് എടുത്ത് അവിടെ ഇവിടെയായി ഇരുന്നിരുന്നു.

പൂജ നിക്കൊപ്പം ന്നോട് ചേർന്നിരിപ്പുണ്ട്. ഞങ്ങൾക്ക് തൊട്ടപ്പുറം കസേരയിൽ അക്ഷരയും,

"" അത് അക്ഷര പറഞ്ഞു..!! ന്തേ ങ്ങളിങ്ങോട്ട് വന്നത് ബുദ്ധിമുട്ടയോ..? ""

"" ഏയ്‌ ന്ത്‌ ബുദ്ധിമുട്ട്... ഞങ്ങളു വെറുതെ ഇവിടെ... ""

" ഓഹ്.. മനസിലായി... മനസിലായി.. പറഞ്ഞിനി കൊളമാക്കണ്ട... "" ഞങ്ങളെ രണ്ടാളേം മാറി മാറി നോക്കി അവരെല്ലാം ചിരിച്ചതും ഞങ്ങളു രണ്ടാളും സാമാന്യം നന്നായിട്ട് ചമ്മി.

✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨

മഴ മാറി പുതുമണ്ണിന്റെ മണം.. പെയ്തൊഴിഞ്ഞ മഴ ഓർമ്മകൾ ബാക്കിയായി ഇലകളിൽ നിന്നും താഴേക്ക് ഇറ്റ് വീണു.

ആ ഉമ്മറപ്പടിയിൽ ന്റെ നെഞ്ചിൽ ചാഞ്ഞുറങ്ങുന്നവളെ ഒന്ന് തലോടി ഞാൻ ആ മണ്ണിന്റെ മണം ആസ്വാധിച്ചു.

"" പൊന്നെ.. നിയുറങ്ങിയോ..?? "" ന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് നീളുന്ന നിശ്വാസത്തിന്റെ വേഗത കുറഞ്ഞതും ഞാൻ ഒന്ന് മുരടനക്കി,

"" മ്മ്... "" അവളൊന്ന് അർത്ഥവർത്തായി മൂളി,

പിന്നെ ഞാനൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.. അവളെയും ചേർത്തുപിടിച്ചാ ഉമ്മറപ്പടിയിൽ ഇരുന്നു.

അവളുറങ്ങി ന്ന് കണ്ടതും ഞാൻ അവളെയും എടുത്ത് നേരെ റൂമിലേക്ക് കൊണ്ടോയി കിടത്തി, പുതപ്പെടുത്തു