Chapter Title : നിശാഗന്ധികൾ പൂത്ത രാവ് [മന്ദന്‍ രാജാ]

. പരിചരണത്തിൽ ദാസിയെ പോലെ , കിടപ്പറയിൽ വേശ്യയെ പോലെ "' എന്നല്ലെടാ പഴമൊഴി എന്നാണവൾ തന്നോട് അന്ന് പറഞ്ഞത് ..

അതക്ഷരം പ്രതി ശെരിയാകും വിധമായിരുന്നു അവളുടെ പെരുമാറ്റവും പ്രവർത്തിയുമെല്ലാം ...അവൾ വീട്ടിൽ ഉള്ള ദിവസങ്ങളിലെല്ലാം തന്റെ മനസ്സറിഞ്ഞെന്ന പോലെ ഓരോന്നും ചെയ്യുന്നുണ്ട് ... കിടപ്പറയിൽ മറ്റൊരു മുഖമാണവൾക്ക് . ഏതു പൊസിഷനിലും കളിയ്ക്കാൻ അവൾക്കുത്സാഹമാണ് . അവസാനം കിതച്ചു നെഞ്ചിലേക്ക് കയറിക്കിടന്ന്‌ മുഖത്താകമാനം ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് മൂടി , തലമുടി കോതി കൊണ്ടുള്ള കിടപ്പിൽ സ്നേഹവും വാത്സല്യവും എല്ലാം വഴിഞ്ഞൊഴുകും . ഗായത്രിയിതെ വരെ തന്നെ സ്നേഹത്തോടെയൊന്നു പരിഗണിച്ചിട്ടില്ല . ഗൾഫിൽ നിന്ന് വന്നാൽ നേരെ വീട്ടിലേക്ക് . ആദ്യ വർഷങ്ങളിൽ അവളുടെ ലീവിന് അനുസരിച്ച് ലീവെടുക്കുമായിരുന്നു താനും . പിന്നെയെപ്പൊഴോ അതില്ലാണ്ടായി .. ഇനിയെന്നാണ് ലീവ് പറ്റുക എന്നവൾ ഒരിക്കലും ചോദിച്ചിട്ടുമില്ല .

"' ചോറെടുത്തു "' ലജിത വന്നു വിളിച്ചപ്പോൾ അവസാനത്തെ ഇറക്കും വലിച്ചിട്ടവൻ എഴുന്നേറ്റു . ഊണുമേശയിൽ വിളമ്പി തന്നതവൾ തന്നെയാണ് , അമ്മയ്ക്കും മകനും ... ഒടുവിൽ തന്റെയടുത്തു കസേരയിൽ ഇരുന്നു ആഹാരം കഴിക്കുമ്പോഴും അമ്മയും മകളും ഓരോന്ന് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു , കലപിലാന്ന് ...

"'' ഇപ്പൊ പോകാട്ടോ ..പാത്രങ്ങളൊക്കെ ഒന്ന് കഴുകി വെച്ചോട്ടെ"'' വീടിനു ചുറ്റുമുള്ള വലിയ മുറ്റത്തൂടെ ഊണും കഴിഞ്ഞു നടക്കാനിറങ്ങിയ രാജേഷിനോട് അവൾ പറഞ്ഞു . ഗായത്രി പാത്രം കഴുകുന്നിടത്ത് കൊണ്ടിട്ടാൽ ആയി . അല്ലെങ്കിൽ അതും അമ്മ തന്നെ .

"'' പോകാം ..ഞാൻ റെഡി "'

കയ്യിലൊരു ബാഗുമായി ലജിത മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി