Chapter Title : നിശഗന്ധികളുടെ യാമം [Smitha]
മാറി ഞെങ്ങി ഞെരിയുന്നു!
പെട്ടെന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞു പോകാനാണ് ആദ്യം വിമല് ആലോചിച്ചത്. മാളവിക പ്രായപൂര്ത്തിയായ പെണ്ണാണ്. മകള് അവളുടെ മുറിയിലാണ്. അവളുടെ സ്വകാര്യ സമയമാണ് ഇത്. അതില് അച്ഛനാണ് എങ്കില്പ്പോലും തനിക്ക് ഒളിഞ്ഞുനോക്കാനുള്ള അവകാശമില്ല.
പക്ഷെ മുമ്പിലെ കാഴ്ച നല്കുന്ന മാസ്മരവിസ്മയം!
എന്തൊരഴകാണ് തന്റെ മകള്ക്ക്! കടഞ്ഞെടുത്ത് പോലെ കണ്ണുകള് മാറ്റാന് സാധിക്കാത്ത തരത്തില് ഭംഗിയുള്ള ഷേപ്പ്. എന്തൊരു മുഴുത്ത ഉടയാത്ത മുലകള്. തുറിച്ചു കൂര്ത്തിരിക്കുന്ന മുല കണ്ണുകള്. മിനുസമുള്ള, നോക്കി നിന്ന് പോകുന്നത്ര ഭംഗിയുള്ള വയറും പൊക്കിളും. തടിച്ച മദാലസമായ തുടകള്, നീണ്ട കാലുകള്....ഒരു മത്സ്യകന്യക മലര്ന്നു കിടക്കുന്നത് പോലെ.
നോക്കി നില്ക്കെ വിമലിന് തോന്നി, തന്റെ പാന്റ്സിനകത്ത് ഒരിളക്കം. ഒരു മുറുക്കം. ഒരു മുരളല്. പൊങ്ങിത്തടിയ്ക്കുകയാണ് കുണ്ണ. അയാള്ക്ക് പാന്റ്സിന്റെ മുന്ഭാഗം പിടിച്ച് ഒന്നമര്ത്തണമെന്നു തോന്നി.
പിന്നെ നിയന്ത്രിച്ചു, പാടില്ല.. മകളാണ്. മറക്കരുത്!
വിമല് പിന്തിരിയാന് ഭാവിച്ചപ്പോഴാണ് പെട്ടെന്ന് മാളവിക തിരിഞ്ഞു നോക്കിയത്. അച്ഛന്റെയും മകളുടെയും കണ്ണുകള് തമ്മിലുടക്കി. മകളുടെ കണ്ണുകളില് മരണം മുമ്പില് കണ്ടത് പോലെ ഒരു ഭയം അയാള് കണ്ടു. ഒരു നിമിഷത്തേക്ക്. അതിനു ശേഷം അവളില് ദേഷ്യം ഇരച്ചെത്തി. സമീപത്ത് കിടന്ന പുതപ്പെടുത്ത് അവള് ദേഹം മറച്ചു. മൊബൈല് ഷട്ട് ഡൌണ് ചെയ്തു.
“പപ്പാ ഇവിടെ ഇതെന്ത് ചെയ്യുവാ?”
അവള് പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു.
“ഞാന്...”
എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ അയാള് അവളെ നോക്കി. പിന്നെ ഒന്നും പറയാതെ അവിടെ നിന്നും പിന്തിരിഞ്ഞു.
വിമല് താഴേക്ക് തന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. ഓഫീസ് ഡ്രസ്സ് മാറി ഒരു ഷോട്സും ടീ ഷര്ട്ടും ധരിച്ച്
💬 Comments
View all comments