Chapter Title : നിശഗന്ധികളുടെ യാമം [Smitha]

ഹോളിലെക്ക് വന്നു. ടിവി റിമോട്ട് എടുത്ത് സോഫയില്‍ അമര്‍ന്നപ്പോഴേക്കും ട്രെയില്‍ ചൂടുള്ള ചായയും സ്നാക്ക്സുമായി മാളവിക അവിടേക്ക് വന്നു.

അവള്‍ ട്രേ അയാള്‍ക്ക് മുമ്പിലുള്ള ടീപ്പോയില്‍ വെച്ചു. എന്നിട്ട് ചായക്കപ്പ് എടുത്ത് അയാള്‍ക്ക് നീട്ടി.

വിമല്‍ മകളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ലജ്ജയും പാരവശ്യവുമൊക്കെ അവളെ വല്ലാതെ കീഴടക്കിയത് അയാള്‍ കണ്ടു.

“മോളെ, ഐം റിയലി സോറി...”

അവളില്‍ നിന്നും ചായക്കപ്പ് വാങ്ങിക്കൊണ്ട് അയാള്‍ പറഞ്ഞു.

“ഞാന്‍ മോളെ പേടിപ്പിക്കാം സര്‍പ്രൈസ് തരാം എന്നൊക്കെ ഓര്‍ത്താ അങ്ങോട്ട്‌ വന്നെ..അല്ലാതെ മോള്‍ കരുതുന്ന പോലെ...”

“പപ്പാ പ്ലീസ്...!”

അവള്‍ അനിയന്ത്രിതമായ ലജ്ജയോടെ അയാളുടെ കയ്യില്‍ പിടിച്ചു.

“ഐം സോറി ഐം സോറി ഐം സോറി....”

അവള്‍ ലജ്ജയോടെ, വളരെ വിഷമിച്ച് പറഞ്ഞു.

“പപ്പയെപ്പറ്റി ഞാന്‍ എപ്പഴേലും അങ്ങനെ ചിന്തിക്കുമോ? എങ്ങനെ തോന്നി പപ്പയ്ക്ക് അത് പറയാന്‍? പക്ഷെ ഞാന്‍...ഞാന്‍ ഇച്ചിരി കേയര്‍ഫുള്‍ ആകണാരുന്നു...”

“എന്ന് വെച്ചാല്‍ ഡോര്‍ ലോക്ക് ചെയ്യണാരുന്നു, എന്നല്ലേ?”

അയാള്‍ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു.

“പ്ലീസ്, കളിയാക്കല്ലേ പപ്പാ...എനിക്ക് നാണക്കേട് കാരണം...”

അവള്‍ മുഖം പൊത്തി.

“ഇതിന് നാണിക്കുന്നത് എന്തിനാ മോളെ?”

അയാള്‍ വാത്സല്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.

“നീ വയസ്സറിയിച്ച മുതിര്‍ന്ന വലിയ പെണ്ണല്ലേ? ഇതൊക്കെ ഈ ഏജില്‍ നോര്‍മ്മല്‍ അല്ലെ? അതിനു ചമ്മുന്നത് എന്തിനാ?”

“നോര്‍മ്മല്‍ ഒക്കെയാ...”

അവള്‍ ചിരിച്ചു.

“പക്ഷെ സ്വന്തം അച്ഛന്റെ മുമ്പില്‍ വെച്ച് ആ നോര്‍മ്മല്‍ കാര്യം ആരും ചെയ്യില്ല...”

അവരിരുവരും ചിരിച്ചു.

“ഹോ! ഇപ്പഴാ സമാധാനമായത്! പപ്പയെ എങ്ങനെയാ ഫേസ് ചെയ്യുക എന്നാരുന്നു മൊത്തം ആധി...”

അവള്‍ വീണ്ടും അയാളുടെ കൈയ്യില്‍ പിടിച്ചു.