Chapter Title : നിശഗന്ധികളുടെ യാമം [Smitha]

നീയെന്നെ ആ ടൈമില്‍ അവിടെ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നില്ലല്ലോ...അപ്പൊ കണ്ടമാനം പേടിച്ച് വല്ല അസുഖോം വന്നാലോ എന്നോര്‍ത്തു...ഡോര്‍ നോബേല്‍ പിടിച്ചോണ്ടാ അങ്ങനെയൊക്കെ ഓര്‍ത്തെ...അപ്പം അറിയാതെ ഡോറേല്‍ ബലം കൊടുത്ത് അത് തൊറന്നു വന്നു ... അന്നേരം തന്നെ നീ മൊഖം തിരിച്ച് നോക്കുവേം ചെയ്തു...”

പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞ് അയാള്‍ പുഞ്ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി.

“ഉം? എന്താ? എന്താ അങ്ങനെ ചോദിച്ചേ?”

“അല്ല എന്നെ ന്യൂഡ്‌ ആയി അധിക നേരം ഒന്നും പപ്പാ കണ്ടില്ലല്ലോ എന്നറിയാന്‍ ചോദിച്ചതാ..”

ലജ്ജയോടെ അവള്‍ പറഞ്ഞു.

“നിന്നെ ഞാന്‍ എന്തേരെ ന്യൂഡായി കണ്ടിരിക്കുന്നു വാവേ...”

അവളുടെ തലമുടിയില്‍ തഴുകിക്കൊണ്ട് അയാള്‍ പറഞ്ഞു.

“മമ്മി പോയേപ്പിന്നെ ആരാ നിന്നെ കുളിപ്പിക്കുവേം ഉടുപ്പിടുവിക്കുവേം ഒക്കെ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നെ? പപ്പായല്ലേ?”

“അത് കുഞ്ഞിലെ അല്ലെ പപ്പാ?”

അയാളോട് ചേര്‍ന്ന്, മുഖം അയാളുടെ തോളില്‍ അമര്‍ത്തി അവള്‍ പറഞ്ഞു.

“ഇപ്പം ഞാന്‍ കുഞ്ഞല്ലല്ലോ...ഇപ്പോള്‍ എന്‍റെ ബോഡി കുഞ്ഞിലെ പോലെയല്ലല്ലോ... ഇപ്പം പപ്പാ എന്‍റെ ബോഡി കണ്ടാല്‍... അതോര്‍ത്തപ്പോള്‍ വീണ്ടും ശ്യെ, ഒരു കുഞ്ഞ് ചമ്മല്‍...”

“പക്ഷെ പപ്പയ്ക്ക് മോന്‍ എന്നും കുഞ്ഞല്ലെടാ..മോന്‍റെ ബോഡീം അങ്ങനെയല്ലേ എനിക്ക്?”

അവള്‍ അല്‍പ്പം കൂടി അയാളോട് ചേര്‍ന്നിരുന്ന് ടിവിയിലേക്ക് നോക്കി. മാളവികയുടെ മുലയുടെ തടിപ്പ് ടോപ്പിനുള്ളിലൂടെ തന്‍റെ കൈമുട്ടില്‍ അമരുന്നത് അയാള്‍ അറിഞ്ഞു. നല്ല കട്ടിയാണ് പെണ്ണിന്‍റെ മുലയ്ക്ക്. കൈമുട്ടിനു നേരിയ ബലം കൊടുത്ത് മുലയെ ഒന്ന് അമര്‍ത്തി അയാള്‍ ഓര്‍ത്തു.

“എന്താടാ കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നെ?”

അയാള്‍ പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

“എന്താ?”

ടിവിയില്‍ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നത് കൊണ്ട് അവള്‍ക്ക് ആദ്യം മനസിലായില്ല.

“മൊബൈലില്‍ എന്താ കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നത് എന്ന്?”

“ഒന്ന് പോ പപ്പാ!”

പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, ലജ്ജയുടെ പാരമ്യത മുഖത്തില്‍ നിറച്ച് അയാളുടെ നേരെ കൈ ഉയര്‍ത്തി അവള്‍ പറഞ്ഞു.

“എന്തായാലും പപ്പാ മോനെ മേത്ത് ഉടുതുണിയില്ലാതെ ഫുള്ള് കണ്ടില്ലേ? അതില്‍ക്കൂടുതല്‍ ഒന്നുമില്ലല്ലോ! അതുകൊണ്ട് പറയെടാ!”

“ശ്യെ!!”

അവള്‍ കൈകൊണ്ട് മുഖം മറച്ചു.

“ഞാന്‍ പോകുവാ..ഈ പപ്പാ എന്നെ ചമ്മിച്ച് കൊല്ലും!”

“ഒന്ന് പോടീ...”

അവളെ കൈകൊണ്ട് തോളില്‍ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് അയാള്‍ പറഞ്ഞു. അയാളുടെ ആശ്ലേഷത്തിന്‍റെ സുഖത്തില്‍ അവള്‍ അല്‍പ്പം കൂടി അയാളോട് ചേര്‍ന്ന്