Chapter Title : നിശഗന്ധികളുടെ യാമം [Smitha]

“കൈയ്യൊക്കെ ശരിക്കും കഴുകിയല്ലോ അല്ലെ?”

അയാള്‍ ചോദിച്ചു.

ആദ്യം അവള്‍ക്കാ ചോദ്യത്തിന്‍റെ അര്‍ഥം മനസ്സിലായില്ല. അയാള്‍ ചിരിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത് കണ്ടപ്പോഴാണ് എന്താണ് അയാള്‍ ഉദ്ധേശിച്ചത് എന്ന് വ്യക്തമായത്.

“അയ്യേ!”

അവള്‍ ലജ്ജയോടെ വീണ്ടും പറഞ്ഞു.

“എന്തൊക്കെയാ ഈ പപ്പാ പറയുന്നേ! ബാഡ് ബോയ്‌...അതിനു കയ്യേല്‍ എന്തേലും ആകുന്നതിനു മുമ്പല്ലേ പപ്പാ വന്നത്!”

അവരിരുവരും വീണ്ടും ചിരിച്ചു.

“എനിക്ക് സംശയമുണ്ട്...”

അയാള്‍ ചിരിക്കിടയില്‍ പറഞ്ഞു.

“സംശയം ഉണ്ടേല്‍ എന്‍റെ വിരല്‍ ഒക്കെ മണത്ത് നോക്ക്!”

അത് പറഞ്ഞ് അവള്‍ വലത് കൈയ്യുടെ വിരലുകള്‍ അയാളുടെ മൂക്കിനോടടുപ്പിച്ചു.

“അതിനു കൈ ഇതായിരുന്നോ?”

വീണ്ടും ഉറക്കെ ചിരിച്ച് അയാള്‍ ചോദിച്ചു.

“യ്യോ! ഇതുപോലെ ഒരു സാധനം!”

അവള്‍ രണ്ടു കൈയ്യുടെ വിരലുകളും അയാളുടെ മൂക്കിനോടടുപ്പിച്ചു.

“എന്തോ ഒരു മൊശട് മണം ഉണ്ട്...”

“എന്ത് മൊശട് മണം?”

അവള്‍ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു. എന്നിട്ട് അവള്‍ സ്വയം വിരലുകള്‍ മണത്തു.

“ഒരു മൊശട് മണോം ഇല്ല! പപ്പാ എന്നെ ചമ്മിക്കാന്‍ ഓരോന്ന് പറയുവാ...!”

“പപ്പാ ഒരു തമാശ പറഞ്ഞതല്ലേ മോളെ..”

“പപ്പാ..”

“ഹ്മം...”

“ഞാനൊന്നു ചോദിക്കട്ടെ?”

“ചോദിക്കെടാ...”

ടി വി സ്ക്രീനില്‍, ഏഷ്യാനെറ്റ് ന്യൂസില്‍, കണ്ണൂരിലെ പാര്‍ട്ടി കൊണ്ഗ്രസ്സിനെക്കുറിച്ചുള്ള വാര്‍ത്തയില്‍ നിന്നും ശ്രദ്ധ മാറ്റി വിമല്‍ ചോദിച്ചു.

“പപ്പാ വന്നിട്ട് കൊറേ നേരം ആയാരുന്നോ?”

“ഓഫീസീന്ന് വന്നിട്ടോ?”

“അല്ല, പപ്പാ, എന്‍റെ റൂമിന്‍റെ വാതില്‍ക്കല്‍...”

“ഇല്ലടാ...”

വിമല്‍ പറഞ്ഞു.

“നിന്നെ ഒന്ന് പേടിപ്പിക്കണം എന്ന് ഓര്‍ത്തു. പിന്നെ വിചാരിച്ചു വേണ്ട. നീയെന്നെ ആ ടൈമില്‍ അവിടെ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നില്ലല്ലോ...അപ്പൊ കണ്ടമാനം പേടിച്ച് വല്ല അസുഖോം വന്നാലോ