Chapter Title : നിശയുടെ ചിറകില്‍ തനിയെ [Smitha]
കണ്ടാലറിയാം. കരുത്തുറ്റ കാലുകള്‍, തുടകള്‍...നല്ല ഭംഗിയുള്ള ചന്തികളും...
ആ ചെറുക്കന്‍ എന്നെ പ്രേമിക്കുന്നു എന്നോ? കൊള്ളാല്ലോ! എനിക്ക് സ്വയം പുഞ്ചിരിക്കാതിരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.
ശ്യെ! എന്തൊക്കെയാണ് ചിന്തിച്ചു കൂട്ടുന്നത്? ഞാന്‍ സ്വയം ശാസിച്ചു.
“എടാ എന്നെ നിര്‍ബന്ധിക്കരുത്...”
ഞാന്‍ ശബ്ദം കേള്‍പ്പിക്കാതെ അവന്‍റെ വാക്കുകള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു.
“നല്ല നീണ്ട മുടിയാണ്...എന്‍റെ പൊന്നേ, കണ്ണുകള്‍...നോട്ടം പറിക്കാന്‍ പറ്റില്ല രാജേഷേ...കാന്തം പോലെയാ..നോക്കുന്നവരെയൊക്കെ വലിച്ചെടുക്കുന്ന പോലത്തെ നോട്ടം...ചുണ്ടോ..ഹോ...കടിച്ചീമ്പിവലിക്കാന്‍ തോന്നും മോനെ...”
ഞാന്‍ സ്വയമറിയാതെ എന്‍റെ അധരത്തില്‍ പിടിച്ചു ഞെക്കി.
“കൈ വിരലുകള്‍ ഒക്കെ ഒന്ന് കാണണം...”
അവന്‍ തുടര്‍ന്നു.
“പിടിച്ച് ഓരോ വിരലും മുത്തം കൊടുക്കാന്‍ തോന്നും...”
ഞാന്‍ എന്‍റെ വിരലുകളിലേക്ക് നോക്കി. മാനിക്യൂവര്‍ ചെയ്ത് ഭംഗിയാക്കിയാണ് ഞാന്‍ അവയെ വെക്കാറുള്ളത്. ഈ ചെറുക്കന്‍ അതൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കാറുണ്ടായിരുന്നോ? വിരലുകള്‍ അധരത്തിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഞാന്‍ ചിന്തിച്ചു.
“ശ്യെ...എടാ..അത്..അതൊക്കെ എങ്ങനെയാ പറയുക? കാര്യം എനിക്ക് കല്യാണം കഴിക്കാനൊന്നും പറ്റില്ലായിരിക്കും, എന്നാലും പച്ചയ്ക്ക് അതൊക്കെ എങ്ങനെയാടാ പറയുന്നത്?”
രഞ്ജിത്ത് മടിയോടെ ചോദിക്കുന്നത് ഞാന്‍ കേട്ടു. ഫോണിന്‍റെ അങ്ങേത്തലയ്ക്കല്‍ ഉള്ളയാള്‍ എന്താവും ചോദിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക? എനിക്കാകാംക്ഷയേറി.
“നല്ല മുഴുപ്പും തെറിപ്പും ഉണ്ട്...നടക്കുമ്പോള്‍ അത് പതുക്കെ അനങ്ങും അളിയാ... കണ്ടു നിന്നാല്‍ സഹിക്കില്ല...കണ്ടാ അപ്പോള്‍ തന്നെ രണ്ടും ഒരുമിച്ചു പിടിച്ച് അങ്ങ് ശരിക്കും ഞെക്കി വിടാന്‍ തോന്നും..നല്ല കണ്ട്രോള്‍ ഉണ്ടായാലേ അവരോടു മിണ്ടാനോക്കെ പറ്റൂ മോനെ! അത്രക്ക് ചരക്കാ അവര്!”
ദൈവമേ...
ഞാന്‍ വിരലുകള്‍ അധരത്തോട് ചേര്‍ത്ത് വിസമിയിച്ചു നിന്നു പോയി അത് കേട്ടപ്പോള്‍. ഇവനെപ്പറ്റി ഇങ്ങനെയൊന്നുമല്ല കരുതിയിരുന്നത്. പെരുമാറ്റത്തിലും സംസാരത്തിലും എന്തൊരു മാന്യതയാണ്‌ കാണിച്ചിട്ടുള്ളത്! നല്ല അടക്കവും ഒതുക്കവുമുള്ള പെരുമാറ്റം
💬 Comments
View all comments