Chapter Title : നിശയുടെ ചിറകില്‍ തനിയെ [Smitha]

ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

“നിനക്ക് സാമിനോട് ഇഷ്ട്ടക്കേടുണ്ട്...അതുകൊണ്ട്...”

“ഇഷ്ട്ടക്കേടുണ്ട്,”

അവന്‍ പറഞ്ഞു.

“ഞാന്‍ സീരിയസ്സായാ പറയുന്നേ..അയാള്‍...”

“എനിക്ക് നിന്നെ അറിയാം, രഞ്ജിത്ത്...”

ഞാന്‍ അവനെ രൂക്ഷമായി നോക്കി.

“ഇവിടെ ആദ്യം വന്ന ദിവസം തന്നെ നീ എന്നെ നോക്കിയ നോട്ടം ഒന്നും ഞാന്‍ മറന്നിട്ടില്ല..അതിന് ശേഷം പലതവണ നീയെന്നെ അരുതാത്ത നോട്ടവും വര്‍ത്താനവും ഒക്കെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്...എന്‍റെ മനസ്സില്‍ സാമിനോടുള്ള വിദ്വേഷം കുത്തി നെറച്ചിട്ട് നെനക്ക് കാര്യം കാണണം! അതല്ലേ നിന്‍റെ ഉദ്ദേശം?”

രഞ്ജിത്ത് എന്നെ പുച്ഛത്തോടെ നോക്കി. എന്നിട്ട് പോക്കറ്റില്‍ നിന്നും മൊബൈല്‍ എടുത്തു.

“മിനിങ്ങാന്ന് വൈകുന്നേരം എന്നുവെച്ചാ ഒരേഴുമണി ആയപ്പം ഞാന്‍ ലതിക ചേച്ചീടെ വീട്ടില്‍ പോയി...”

അവന്‍ പറഞ്ഞു.

“അവര് പൈസ തരാന്ന് പറഞ്ഞാരുന്നു...ഞാന്‍ നടന്നാ പോയെ...മുമ്പി അയാടെ കാറ് പോകുന്നു...ഗേറ്റിനടുത്ത് എത്തീപ്പം കാര്‍ അയാള് നിര്‍ത്തി... കാറില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങുന്നത് വരെ എനിക്ക് ഒരു പന്തികേടും തോന്നീല്ല...എന്നാല്‍...”

രഞ്ജിത്ത് ഒന്ന് പുറത്തേക്കു നോക്കി. അവന്‍ പറയാന്‍ പോകുന്നത് എന്തായിരിക്കാം എന്ന ആകാംക്ഷയില്‍ ഞാന്‍ അവനെയും.

“എന്നാല്‍...”

പുറത്ത് നിന്നും നോട്ടം പിന്‍വലിച്ച് എന്‍റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അവന്‍ തുടര്‍ന്നു.

“കാറീന്ന് എറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞ് കക്കുന്നേന് മുമ്പ് കള്ളമ്മാര് നോക്കുന്ന പോലെ അയാള് ചുറ്റും പമ്മി പമ്മി നോക്കുന്ന കണ്ടു...”

എന്‍റെ ഹൃദയമിടിപ്പ്‌ വല്ലാതെ കൂടുന്നത് ഞാന്‍ അറിഞ്ഞു.

“അന്നേരം എനിക്ക് ശരിക്കും ഡൌട്ട് അടിച്ചു...”

രഞ്ജിത്ത് തുടര്‍ന്നു.

“എന്നെ കാണുന്നേന് മുമ്പ് വഴിസൈഡിലെ ആ വലിയ നാട്ടുമാവില്ലേ, അതിന്‍റെ പൊറകില്‍ ഞാന്‍ ഒളിച്ചു...ആരും കാണുന്നില്ല എന്ന് ഉറപ്പിച്ച ശേഷം അയാള് ഗേറ്റ്‌ തുറന്ന്‍ അകത്ത് കയറി...ലതിക ചേച്ചി അവിടെയില്ലന്ന് എനിക്കറിയാരുന്നു...മോള്‍ടെ കൈയ്യില്‍ പൈസ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്‌, ചെന്നു മേടിച്ചോ എന്നാ എന്നോട് പറഞ്ഞെ...അവള് അയാടെ കമ്പനീലെ സ്റ്റാഫ് അല്ലെ? വരവ് ഒഫീഷ്യല്‍ വല്ലതും ആണേല്‍ എന്നാ മൂഞ്ചാനാ ഒളിച്ചും പാത്തും ഒക്കെ അയാള് അങ്ങോട്ട്‌ പോകുന്നെ? അപ്പത്തന്നെ എനിക്ക് ഷുവര്‍ ആയി ഇതെന്തോ കള്ളവെടിക്കേസാണ് എന്ന്....”

രഞ്ജിത്തിന്‍റെ വാക്കുകള്‍ കേട്ട് ഞാന്‍ ശരിക്കും വായ്‌ പൊളിച്ചു. ഞാന്‍ വലത് കൈത്തലം കൊണ്ട് എന്‍റെ വായ്‌ പൊത്തിപ്പിടിച്ചു.

“ചേച്ചീ...”

എന്‍റെ