Chapter Title : നിശയുടെ ചിറകില്‍ തനിയെ [Smitha]
എന്നാലും സാം പറഞ്ഞ വാക്കുകള്‍! അതുപോലെയൊന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലല്ലോ!
“എങ്ങനെയൊന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലന്ന്‍?”
സാം കയര്‍ത്തു.
“ഇവനെപ്പോലെ കൂതീന്ന് മഞ്ഞള് മാറാത്ത ചെറുക്കന്റെ മുമ്പില്‍ ഇതുപോലെ അഴിഞ്ഞട്ടക്കാരീടെ ഡ്രെസ്സും ഇട്ടോണ്ട് നിന്നിട്ട് നീ വേറെ കൊണവതിയാരമോന്നും ഇങ്ങോട്ട് ഒണ്ടാക്കണ്ട!”
“അഴിഞ്ഞാട്ടക്കാരിയോ? ഞാന്‍..സാമെ!..എന്തായീ...?!”
“നീ ബ്രായിട്ടിട്ടുണ്ടോടീ?”
സാം അലറി.
“ഉണ്ടോന്ന്! കുണ്ടിയൊക്കെ പൊളത്തിത്തൊറന്ന്‍ കാണിക്കുന്ന ഡ്രസ്സും ഇട്ടേച്ച്...!”
സാമിനെ ദേഷ്യം കൊണ്ട് വിറയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങി.
“അതേ, ചേട്ടാ...”
രഞ്ജിത്തിന്‍റെ ശബ്ദമുയര്‍ന്നു.
“നിങ്ങള് പറയുന്ന പോലെയൊന്നും ഞാന്‍ സംസാരിക്കുകയോ ബീഹേവ ചെയ്യുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല...”
“നീ ഒന്നും പറയണ്ട രഞ്ജിത്ത്!”
എനിക്കും ദേഷ്യം നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല.
“കൊണച്ച വര്‍ത്താനോം കൊണ്ട് വന്നിരിക്കുന്നു....!”
സാധാരണ താമശയ്ക്ക് പോലും തെറിവാക്കുകള്‍ ഉപയോഗിക്കാത്ത എന്‍റെ നാവില്‍ നിന്നും അത്തരം വാക്കുകള്‍ പുറത്തേക്ക് തെറിച്ചു.
“അതേഡീ...”
സാം കലിതുള്ളി.
"തൊടേം മൊലേം കുണ്ടീം ഒക്കെ കാണിച്ച് പത്തോ പതിനഞ്ചോ വയസ്സുള്ള ഒരു ചെറുക്കന്റെ മുമ്പി ..നാണോം മാനോം ഇല്ലാതെ...!”
“ആര്‍ക്കാ ഇവിടെ പതിനഞ്ച് വയസ്സ്?”
ഭീഷണമായ സ്വരത്തില്‍ രഞ്ജിത്ത് ചോദിച്ചു.
“എനിക്കേ പ്രായം ഇരുപതാ, ഇരുപത്!”
“ഇതുപോലെ വേറെ ഒരാള്‍ കെട്ടിയ പെണ്ണിന്‍റെ പൊറകെ മണപ്പിച്ച് നടന്നാലേ മോന്‍ ഇരുപത്തി ഒന്ന് വയസ്സ് കാണില്ല!”
സാം അവന്‍റെ നേരെ അടുത്തുകൊണ്ട്‌ പറഞ്ഞു.
“ചേട്ടനെന്നാ പേടിപ്പിക്കുവാണോ?”
അവനും സാമിന് നേര്‍ക്കടുത്തു.
“എടാ ചെറുക്കാ...”
സാം പറഞ്ഞു.
“ഞാന്‍ പിന്നേം പറയുവാ, ഇതുപോലെ കണ്ടവമ്മാരുടെ പെമ്പ്രന്നോത്തിമാരുടെ പൊറകെ വളീം പിടിച്ച് നടന്നാ നീ ശരിക്കും വെവരം അറിയും...പറഞ്ഞില്ലെന്നു വേണ്ട!”
“സാമേ...”
ഇരുവരും കൂടുതല്‍ അടുത്തപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അവരുടെ ഇടയില്‍ കയറി.
“എന്നോട് എന്തേലും ചൊരുക്ക്
💬 Comments
View all comments