Chapter Title : നിശയുടെ ചിറകില്‍ തനിയെ [Smitha]

മാംസപേശികളില്‍ തലോടി.

“ചേച്ചിക്ക് പ്രതികാരം ചെയ്യാനുള്ള മരുന്നല്ലേ ആ മൊബൈലില്‍...”

അവന്‍ പറഞ്ഞു.

“അത് ചേച്ചീടെ വക്കീലിന്‍റെ കയ്യില്‍ കിട്ടിയാല്‍...അവന്‍റെ തലമണ്ടയ്ക്കകത്ത് പന്നിപ്പടക്കം പൊട്ടും!”

“അത് പ്രതികാരത്തിന്റെ കുഞ്ഞ് വേര്‍ഷന്‍!”

ഞാന്‍ അവന്‍റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി മന്ത്രിച്ചു.

“എനിക്ക് ത് പോര...നീ പറഞ്ഞത് പോലെ പന്നിപ്പടക്കം അല്ല...മറ്റൊരു പടക്കം ഉണ്ട്...”

രഞ്ജിത്തിന് ഞാന്‍ എന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലായില്ല.

“വേറെ എന്ത് പടക്കം...?”

അവന്‍ ചോദിച്ചു.

ഞാന്‍ അവന്‍റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. മുഖം അല്‍പ്പം അടുപ്പിച്ചു. എന്നിട്ട് മന്ത്രിച്ചു.

“പണ്ണിപ്പടക്കം...”

“എന്താ?”

അവന്‍ മന്ത്രിക്കുന്നത് പോലെ ചോദിച്ചു.

“നിനക്ക് എന്നെ പണ്ണണ്ടേ?”

എന്‍റെ പെട്ടെന്നുള്ള ചോദ്യത്തിന് മുമ്പില്‍ അവനൊന്ന് പകച്ചു. അവന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ വെളിയില്‍ ചാടുമെന്നുപോലും ഞാന്‍ ഭയന്ന് പോയി.

“എനിക്ക് .... എനിക്ക് ... എന്ത്... എന്ത് ചെയ്യേണ്ടേ എന്നാ?”

“ഞാന്‍ പറഞ്ഞത് നീ വ്യക്തമായി കേട്ടു രഞ്ജിത്ത്...”

ഞാന്‍ പുഞ്ചിരിച്ചു. വളരെ സമയത്തിന് ശേഷമുള്ള എന്‍റെ ആദ്യപുഞ്ചിരി.

“നിനക്ക് എന്നെ പണ്ണണ്ടെ എന്ന്? നിനക്ക് എന്നെ കളിക്കണ്ടേ എന്ന്? നിനക്ക് എന്നെ ഊക്കിപ്പൊളിച്ച് അര്‍മാദിക്കണ്ടേ എന്ന്?”

“ചേച്ചീ...”

അവന്‍ വിസ്മയം കൊണ്ട് വിറച്ച് എന്നെ നോക്കി.

“അധികം ഡ്രാമ ഒന്നും നീ ഇങ്ങോട്ട് ഒണ്ടാക്കണ്ട...”

എന്‍റെ ശബ്ദം അവന്‍റെ ശബ്ദത്തെക്കാള്‍ ഉച്ചത്തില്‍ മുഴങ്ങി.

“നോക്ക് രഞ്ജിത്ത്...”

ഞാന്‍ ശാന്തയായി പറഞ്ഞു.

“ഇതുപോലെയുള്ള വാക്കുകള്‍ ഒന്നും കെട്ട്യോന്‍ എന്ന് പറയുന്ന ആ ഡാഷ് മോന്‍റെ കൂടെ ഏറ്റവും ഇന്‍റ്റിമേറ്റായ സമയങ്ങളില്‍ പോലും ഞാന്‍ ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ല...ഞാന്‍ പറഞ്ഞിട്ടുള്ള ഏറ്റവും വള്‍ഗര്‍ ആയ തെറി ചിലപ്പോ പട്ടീ എന്നോ പന്നീ എന്നോ ഒക്കെയായിരിക്കും...ആ ഞാനാണ് ഇപ്പോള്‍...”

ബാക്കി പറയാതെ ഞാന്‍ അവനില്‍ നിന്നും നോട്ടം മാറ്റി. കണ്ണുകള്‍ തുടച്ചു.

“നീ എന്നെപ്പറ്റി നിന്‍റെ ഫ്രണ്ട്സിനോട് പറഞ്ഞതൊക്കെ ഞാന്‍ കേട്ടിട്ടുണ്ട്...”

ഞാന്‍ അവനെ നോക്കി തുടര്‍ന്നു. അത് കേട്ട് രഞ്ജിത്ത് മുഖം കുനിച്ചു.

“പിന്നെ നീ എന്നെ സ്ഥാനത്തും അസ്ഥാനത്തും ഒക്കെ നോക്കി വെള്ളമിറക്കുന്നതും കണ്ടിട്ടുണ്ട്...എന്നെ തൊടാനും മുട്ടാനും പിടിക്കാനും കിട്ടുന്ന ഒരു ചാന്‍സും നീ പാഴാക്കിയിട്ടില്ല....”

ഞാന്‍ അവനെ നോക്കി