Chapter Title : നിഷിദ്ധം പാകിയ കമുകി [Achu Raj]

പറഞ്ഞത് ഇനിയും ഒരു അങ്കത്തിനുള്ള ബാല്യം അവരില്‍ ബാക്കി ഉണ്ടെന്നു ..”
“ഓ നീ എല്ലാം ഓര്‍ത്ത്‌ വച്ച് എന്നെ ആക്രമിക്കാന്‍ തുടങ്ങുവാലെ “
“അയ്യോ നമ്മളൊന്നും പറയുന്നില്ലേ”
“എടാ വാവേ പിണങ്ങല്ലേ...ഞാന്‍ പറഞ്ഞതൊന്നു നീ മനസിലാക്കു”
“ഹാ ഞാന്‍ പറഞ്ഞല്ലോ മനസിലാക്കി ഇനി അങ്ങനെ ഉള്ള ഒന്നും നമ്മള്‍ തമ്മില്‍ പറയുന്നില്ല...കേള്‍ക്കുന്നില്ല പോരെ”
“അപ്പൊ ഇനി ഞാന്‍ അതിനെ കുറിച്ചോ അങ്ങനെ ഉള്ള എന്തിനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞാലും എന്‍റെ മോന്‍ ശ്രദ്ധിക്കില്ല”
“അയ്യോ നമ്മള്‍ അതിര്‍വരമ്പുകള്‍ ബേധിച്ചു കൂടാ ജോളി കുട്ടി..ഈ മലമൂട്ടില്‍ എന്നും ഇങ്ങനെ മൂങ്ങ്ന്‍ മാരുടെ പോലെ നമുക്ക് ജീവിക്കാം”
ഞാന്‍ അതും പറഞ്ഞു പാറയില്‍ നിന്നും എണീറ്റ് മമ്മട്ടി എടുത്തു പറമ്പിലേക്ക് ഇറങ്ങി...മുണ്ട് മടക്കി കുത്തി ഞാന്‍ പറമ്പില്‍ ആഞ്ഞു കൊത്തി..

“എന്നോടുള്ള ദേഷ്യം എന്തിനാടാ മണ്ണില്‍ തീര്‍ക്കുന്നെ “
“എനിക്കാരോടും പോര് ദേഷ്യവും ഇല്ല പിന്നെ ഈ പറ പോലത്തെ മണ്ണില്‍ സ്നേഹം കൊണ്ട് കൊത്തിയാല്‍ ഒന്നും നടക്കില്ല”
“ആര് പറഞ്ഞു നടക്കില്ല എന്ന് കൊത്തണ്ട പോലെ കൊത്തിയാല്‍ ഏതു പാറയും ഇളകും”
അതില്‍ ചെറിയൊരു ഡബിള്‍ ഇല്ലേ ഉണ്ടെങ്കില്‍ തന്നെ മമ്മിയെ ചൊടിപ്പിക്കാന്‍ ഞാന്‍ അത് ശ്രദ്ധിക്കാത്ത പോലെ പണി തുടങ്ങി ..
“ആഹ ഇന്ന് മമ്മിയും മോനും ഇരിട്ടു വീണിട്ടും മണ്ണില്‍ തന്നെ ആണല്ലോ”
അത് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മായേച്ചി അങ്ങോട്ട്‌ കയറി വന്നു...
“ഹാ ഇവന്‍ കോളേജില്‍ നിന്നും വന്നപ്പോള്‍ ഇങ്ങു പോന്നു കൂടെ ഞാനും “
“ഉം ഇങ്ങനെ പോയാല്‍ മമ്മിയും മകനും കൂടെ ഈ മലമൂട് സ്വന്തം വിലക്ക് വാങ്ങുലോ”
“പിന്നെ ഞ്ങ്ങളിതൊക്കെ വാങ്ങി നിന്നെ ഞങ്ങളുടെ പണിക്കാരി ആക്കും അല്ലേടാ ജോ “
ഞാന്‍ അധികം അത് ശ്രദ്ധിക്കാത്തത് മമ്മിക്കു വിഷമം ഉണ്ടാക്കി എന്ന് എനിക്ക് മനസിലാക്കി ...കളയരുത് ജോ വെയിറ്റ് കളയരുത് എന്‍റെ മനസു പറഞു ..
“ഓ ആയിക്കോട്ടെ മമ്മിം മോനും നന്നായി ജീവിച്ചു കണ്ടാല്‍ മതി”
അത് പറഞ്ഞു മായേച്ചി മമ്മിയെ കണ്ണിട്ടു കാണിച്ചു അപ്പുറത്തേക്ക് ക്ഷേണിച്ചു ..മമ്മിയും മായെച്ചിയും