Chapter Title : നിഷിദ്ധസംഗമം [Danilo]

ശേഷം ഒരു വൈകുന്നേരം.

വാര്യർ - തമ്പുരാട്ടി... കർമങ്ങളൊക്കെ കഴിഞ്ഞു എല്ലാവരും ഇന്ന് പുറപ്പെടും.

മടിയിൽ തന്റെ പേരകിടാവിനെ ഉറക്കി കിടത്തി നടുമുറ്റത്തെ തിണ്ണയിൽ ഇരിക്കുന്ന മാലതിയോട് വാര്യർ പറഞ്ഞു.

മാലതി - മ്മ്, അവർക്കു വേണ്ടതെന്താന്നൊച്ച കൊടുക്കുക. വേണേൽ നാളെ നേരം വെളുത്തിട്ടു പോയാൽമതിയെന്ന് പറഞ്ഞേക്കു. രാത്രി കാടു കടക്കാൻ ഇമ്മിണി ബുദ്ധിമുട്ടാ.

വാര്യർ - അതിപ്പോ ഞാനെങ്ങനാ, തമ്പുരാട്ടി തന്നെ നേരിട്ടു പറയുന്നതല്ലേ ഉത്തമം.

മാലതി - ഹൈ, എനിക്ക് അവരെ മുഖം കാണിക്കാൻ പറ്റില്യ. ആചാരങ്ങളെക്കുറിച്ചു പഠിപ്പിച്ചു തരണോ തനിക്കു...ശപ്പൻ . മനയിൽ വേറെ ആണുങ്ങളൊന്നും ഇല്ലാത്തോണ്ടല്ലേ തന്റെ കാലു പൊടിക്കണേ. അങ്ങട് ചെന്ന് പറയാ.. പോങ്ങൻ. പിന്നെ താൻ പോയി നാളെ ആ കണിയാരോട് ഇത്തേടം വരെ ഒന്ന് വരാൻ പറയുക.

മാലതി കുഞ്ഞിനെ ശാരതയെ ഏല്പിച്ചു ചാരു കസേരയിൽ കയറിയിരുന്നു മുറുക്കാൻ ചാവക്കാൻ തുടങ്ങി.

മാലതി - ശരദേ... എന്ത് പാപമാ ഞാൻ ചെയ്തേ, എന്താ ഭഗവാൻ എന്നെ ഇങ്ങനെ പരീക്ഷിക്കണേ.

ശാരത- തമ്പുരാട്ടിക്കു കോപം വരില്യനോച്ചാ, നമ്മുടെ ശങ്കരൻ പോറ്റിയോട്‌ പട്ടണത്തിൽ പോകുമ്പോ കുട്ടൻകുഞ്ഞിനെ ഒന്ന് അന്വേഷിക്കാൻ പറഞ്ഞാലോ?

മാലതി - ഹൈ, അവന്റെ പേര് ഈ മനയിൽ ശബ്ധിച്ചു പോകരുത്. ന്റെ മകനായി അവൻ ജനിച്ചു പോയി. അല്ലെങ്കിൽ, ഹും. അവനിവിടുന്നു പടിയിറങ്ങുമ്പോൾ ലക്ഷ്മിക് മാസം നാലാ, ഓർമ്മയുണ്ടോ ശാരതയ്ക്. എന്നിട്ടു ഇങ്ങോട്ടു ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയോ പിന്നെയാവാൻ.

ശാരത-" എങ്കിലും പടിയടച്ചു പിണ്ഡം വെക്കാൻ പറ്റുവോ, ഒരു ആൺ തുണ വേണ്ടേ മനയിൽ. ആ കാര്യസ്ഥൻ