Chapter Title : നിസ്സഹായൻ 2

രാമനുണ്ണി മാത്രമല്ല കട്ടിലിൽ കിടന്നിരുന്ന ആ സ്ത്രീയും ഭയന്ന് വിറച്ചു. വളരെ പണിപ്പെട്ടു അവൾ തല ഉയർത്തി മാധവമേനോനെ നോക്കി.

ഒരു നിമിഷം!!!!!!! ആ സ്ത്രീയുടെ മുഖം കണ്ടു ഉണ്ണി സ്തബ്ധനായി. അവൻ അറിയാതെ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.

നളിനി അമ്മായി.....!!!!

കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ ദയനീയമായി അമ്മാവനെ നോക്കുന്ന അമ്മായിയെ കണ്ടു അവനു തലകറങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി. എക്കാലവും തൻറെ നേർക്ക്‌ കരുണയുടെയും വാത്സല്യത്തിന്റെയും കരങ്ങൾ നീട്ടിയ തൻറെ പ്രിയപ്പെട്ട നളിനി അമ്മായി. എന്നും താൻ ആരാധനയോടെയും ബഹുമാനത്തോടെയും മാത്രം കണ്ടിരുന്ന പ്രൌഡയായ ആ സ്ത്രീ ഇതാ ഒരു തെരുവ് വേശ്യയെപോലെ നാണം മറയ്ക്കാൻ ഒരു തുണ്ട് തുണി പോലും ഇല്ലാതെ കൈകാലുകൾ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടു കട്ടിലിൽ കിടന്നു പിടയുന്നു.

അമ്മാവൻ സ്വന്തം ഭാര്യയോടു എന്തിനു ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു എന്ന് എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും ഉണ്ണിക്കു മനസ്സിലായില്ല. ഒന്നും മനസിലാകാതെ നളിനിയെത്തനെ ഉറ്റു നോക്കികൊണ്ടിരുന്ന അവൻറെ കാഴ്ചയെ മറച്ചുകൊണ്ട്‌ മത്തായി കട്ടിലിനടുത്തെക്ക് വന്നു. ഇത്ര നേരവും അയാൾ ആ മുറിക്കകത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ജനാല വിരിയുടെ മറ കാരണം ഉണ്ണിക്കു അയാളെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.

ഒരു വെള്ള ഒറ്റമുണ്ട് മാത്രമുടുത്ത് തന്റെ നേർക്ക്‌ നടന്നുവരുന്ന മത്തായിയെ കണ്ടു നളിനി നടുങ്ങി. വേട്ടമൃഗത്തിന്റെ മുന്നിൽ അകപ്പെട്ട പേടമാനിനെ പോലെ, ഭീതിയോടെ അവൾ അയാളെ നോക്കി. തന്റെ ഭർത്ത്താവിനെക്കൾ അല്പ്പം ഉയരം കുറവാണ് മത്തായിക്ക്. എണ്ണക്കറുപ്പ്‌ നിറമുള്ള ബലിഷ്ടമായ ശരീരം. കാപ്പിരികളുടേതുപോലെ കുറിയെ വെട്ടി നിർത്തിയ ചുരുണ്ട തലമുടി. കട്ടിയുള്ള കറുത്ത മീശ മേൽപ്പോട്ടു പിരിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നു. ശരീരമാകെ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന കറുത്ത രോമം.