Chapter Title : നിസ്സഹായൻ 2

മുഖത്തെ, രണ്ടോ മൂന്നോ ദിവസം പ്രായമായ കുറ്റിത്താടിയിൽ തഴുകിക്കൊണ്ടു കട്ടിലിനടുത്തേക്കു നടന്നു വരുന്ന മത്തായിയെ കണ്ടപ്പോൾ ഒരു കരടിയെയാണ് നളിനിക്ക് ഓർമവന്നത്. കള്ളിൻറെ ലഹരിയിൽ കലങ്ങിയ കണ്ണുകളിൽ, നായാട്ടിനു പോകുന്ന കാട്ടാളന്റെ ക്രൌര്യം. വർഷങ്ങളുടെ കഠിനാധ്വാനത്തിന്റെ സാക്ഷിപത്രം പോലെ, ദേഹത്ത് തുടിക്കുന്ന മാംസപേശികളിൽ വിയർപ്പു കിനിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

മുണ്ടിനു മുകളിൽ കൂടി, അരക്കെട്ടിൽ വിങ്ങുന്ന തൻറെ പുരുഷത്വത്തിൽ തലോടികൊണ്ട് മത്തായി മെല്ലെ നളിനിയുടെ അരികിലെത്തി. അയാൾ അവളുടെ നഗ്നതയിലൂടെ കണ്ണോടിച്ചു. കണങ്കാലിൽ കയറു കൊണ്ട് കെട്ടിയ സ്ഥലം അല്പ്പം ചുമന്നു തുടുത്തിരിക്കുന്നു. താമരപ്പൂ പോലെ സുന്ദരമായ പാദങ്ങൾ. പാദങ്ങളുടെ അടിഭാഗം കൊച്ചുകുട്ടികളുടെത് പോലെ ശോണിമയാർന്നിരിക്കുന്നു. അല്ലിയിതൾ പോലുള്ള വടിവൊത്ത കാൽവിരലുകൾ. എന്തൊരു നിറമാണ് ഇവർക്ക്. മത്തായി മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. എത്രയോ തവണ താൻ മനസ്സിൽ ഭോഗിച്ചതാണ് ഇവരെ. ഒരിക്കലും ഇങ്ങനെ ഒരു അവസരം ഒത്തുവരുമെന്നു വിചാരിച്ചതല്ല. യജമാനത്തിയെ യജമാനൻറെ മുന്നിലിട്ടുതനെ ഇങ്ങനെ അനുഭവിക്കാൻ കഴിയുമെന്നു സ്വപ്നത്തിൽകൂടി കരുതിയിരുന്നില്ല. തമ്പുരാനു കള്ളും പെണ്ണും കൂട്ടിക്കൊടുക്കുന്നെന്നു പറഞ്ഞു എത്രയോ തവണ തന്നെ ശകാരിക്കുകയും മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നിൽ അവഹേളിക്കുകയും ചെയ്ത് സ്ത്രീയാണ് ഇപ്പോൾ തൻറെ മുന്നിൽ നിസ്സഹായയായി കിടക്കുന്നതെന്ന് ഓർത്തപ്പോൾ മത്തായിയുടെ ഞരമ്പുകളിലെ രക്തയോട്ടം ഇരട്ടിച്ചു. ഇന്ന് ഇവളെ ശെരിക്കും അനുഭവിക്കുക തന്നെ. അതു മാത്രമല്ല, ഇനിയുള്ള കാലമത്രയും തൻറെ അടിമയായിരിക്കത്തക്കവണ്ണം, പൂർണമായി അവളുടെ വ്യക്തിത്വത്തെ കീഴ്പ്പെടുത്തുകയും വേണമെന്ന് അയാൾ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു.

മത്തായി മെല്ലെ കൈനീട്ടി നളിനിയുടെ വെണ്ണ പോലെ മൃദുലമായ ഇടത്തെ പാദത്തിൽ തൊട്ടതും തീപ്പോള്ളലെറ്റതു പോലെ അവൾ ഞെട്ടിത്തെറിച്ചു.

“എന്നെ വിടു!!!....... നിങ്ങൾ പറയുന്നതെന്തും ഞാൻ ചെയ്യാം………… എന്നെ