Chapter Title : നിതംബേശ്വരി [കൊമ്പൻ]

കെട്ടിപിടിച്ചുകൊണ്ട് ചുണ്ടിൽ ചുംബിച്ചു പറഞ്ഞു, “കുറെ നാള്‍ക്കു ശേഷം ഇന്നലെ ആണ് ഞാൻ സുഖമായിട്ട് ഉറങ്ങീത്.” “അതിനെന്താ ചെറിയച്ഛൻ വരുന്ന വരെ നമുക്കൊന്നിച്ചു കിടക്കാല്ലോ.” “ഉം, മതി എണീക്ക്, കുളിച്ചിട്ട് വരാം.” നേരമേതാണ്ട് 7 മണി ആയതേയുള്ളു, ഞാനും ചെറിയമ്മയും കൈപിടിച്ചുകൊണ്ട് താഴേക്കിറങ്ങി. പിന്നെ കുളപ്പുരയിലേക്ക് നടന്നു. ചെറിയമ്മയും ഞാനും ഒന്നിച്ച് തന്നെ നീന്തി, വെള്ളം നനഞ്ഞ ചെറിയമ്മയുടെ മാറിടവും കൊഴുത്ത അരക്കെട്ടും മടക്കുകളും ഏറെ നേരം ഞാൻ നോക്കി നിന്നു. തലതോർത്തുന്ന നേരം ചെറിയമ്മയുടെ മുടിയിലെ വെള്ളം മഴ തുള്ളികൾ പോലെ  പടവിലെ നനുത്ത പായലില് വീണു കൊണ്ടിരുന്നു. വളകളുടെ കിലുക്കവും ചെറിയമ്മയുടെ മുഖത്തെ ചിരിയും ഏതാണ് കാതുകൾക്ക് കുളിർമ്മയേകുന്നതെന്നു എനിക്ക് ഉറപ്പിക്കാൻ വയ്യായിരുന്നു. അമ്പലത്തിലേക്ക് പോകാൻ നേരം ചെറിയമ്മ മുണ്ടും നേര്യതുമായിരുന്നു ഉടുത്തതത്. ചെറിയമ്മയുടെ ബ്രായുടെ മേലെ ബ്ലൗസിന് കുടുക്ക് ഇട്ടത് ഞാനായിരുന്നു, അന്നേരം ആ മാറിടത്തെ ഇരുകൈകൊണ്ടും അമർത്തുകയും ചെയ്തതും, ചെറിയമ്മ എന്റെ ചെവിയിൽ പിടിച്ചു തിരുമ്മി. പകൽ ഇങ്ങനെയൊന്നും വേണ്ടാന്ന് ചെറിയമ്മ എന്നെ താക്കീത് ചെയ്തപ്പോൾ എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാമായിരുന്നു. അങ്ങനെ മുത്തശ്ശിയോടൊപ്പം വരമ്പത്തൂടെ ഞങ്ങൾ അമ്പലത്തിൽ പോയി വന്നു. ശേഷം ഞാൻ കോളേജിലേക്കും പോയി,  പരീക്ഷയടുക്കറായിരുന്നു. ക്ലാസ്സിൽ ഇരുന്നിട്ട് വല്ലാത്ത മടുപ്പ്. വീട്ടിൽ ആയിരുന്നെങ്കിൽ ചെറിയമ്മയെ കണ്ടോണ്ട് ഇരിക്കാമായിരുന്നു. ഉച്ചയ്ക്ക് പൊതിയില ചോറ് കൊണ്ട് വന്നിട്ടുണ്ട്, ഇല്ലെങ്കിൽ വീട്ടിലേക്ക് ഊണിനു പോകാമായിരുന്നു. സത്യത്തിൽ ചെറിയമ്മ എന്റെ മനസിലെ ഭാര്യ ആയി മാറുകയാണെന്നും ഞാൻ മനസിലാക്കി കൊണ്ടിരുന്നു അപ്പോള്‍. ക്‌ളാസ് കഴിഞ്ഞു വീട്ടിലെത്തിയ നേരം. വിശ്വമ്മാവൻ  വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു, എന്റെ അമ്മയുടെ ചേട്ടനാണ്. ഇടക്ക് വീട്ടിലേക്ക് വരും. മൂപ്പർ ഇവിടെ അടുത്തൊരു തോട്ടം വാങ്ങിച്ചിട്ടുണ്ട്, അതൊക്കെ കാണാൻ ആണ്, വഴക്കുലയോ മറ്റോ ഇങ്ങോട്ടേക്ക് എത്തിക്കയും ചെയ്യും. ഞാൻ സൈക്കിൾ നിന്നു വീണത് മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞതും, ശ്രദ്ധിച്ചു ഓടിക്കണം എന്നൊക്കെ അമ്മാവൻ ഉപദേശിച്ചു. അമ്മാവനുമായി ഉമ്മറത്തിരുന്നു സംസാരിച്ചിരിക്കുന്ന നേരം, “രേണുകയെ കണ്ടില്ലലോ” എന്ന് ചോദിക്കുകയുണ്ടായി. മുത്തശ്ശിയാണ് പറഞ്ഞത്. “കുട്ടിക്ക് തലവേദനയോ മറ്റോ ആണ്, കിച്ചു നീ പോയി വിളിക്ക് എന്ന്” ഞാനതുകേട്ടതും മുകളിലേക്ക് നടന്നു. ചെറിയമ്മ കട്ടിലിൽ