Chapter Title : നിതംബേശ്വരി [കൊമ്പൻ]

ഉണർത്തി. “കിച്ചൂ ഞാനൊരുകൂട്ടം ചോദിച്ച നേര് പറയുമോ നീ .....?” “ഉം പറയാം” ചെറിയമ്മയുടെ കൊഴുത്ത തുടകളെ ഞാനെന്റെ കാലുകളുടെ ഇടയിലേക്ക് വെച്ചതും ചെറിയമ്മ പൊട്ടിചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ മൂക്കിൽ മൂക്കുണ്ടുരസി. “ഇന്നെങ്ങോട്ടേക്കാ കുളപ്പുരയിൽ നിന്ന് കിച്ചു ഓടിയെ?” “അത്..... ഞാൻ എണ്ണ തേക്കാൻ മറന്നപ്പോ.....” “സത്യം പറ എന്റെ കിച്ചൂട്ടാ” ചെറിയമ്മ എന്റെ മൂക്കിൽ ചുണ്ടമർത്തിയൊരു കടി തന്നു. “പറയാം!” “പറ......” ചെറിയമ്മയുടെ കിതപ്പ് വർധിച്ചു വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. എനിക്കും പറയാതെ നിവൃത്തിയില്ലന്നു ഞാനോർത്തു. “ചെറിയമ്മയെ അങ്ങനെ കണ്ടിട്ട് സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല ......” ഞാൻ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചുകൊണ്ട്‌ പറഞ്ഞു. “കള്ളാ, അപ്പൊ ചെറിയമ്മയെ കിച്ചുനു ഒരുപാടിഷ്ടാണ് ല്ലേ?” എന്ന് കേട്ടപ്പോ കണ്ണ് തുറക്കാതെ തന്നെ ഞാൻ തലയാട്ടി. “എന്നിട്ട് ഓടി തനിച്ചിരുന്നു എന്താ ചെയ്തേ കിച്ചു?” “ഉഹും അത് ഞാൻ പറയില്ല!” “ശോ, കണ്ണ് തുറക്ക്, എന്തിനാ നാണിക്കുന്നേ?” ചെറിയമ്മ എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു കൈകൾകൊണ്ട് മുതുകിലൂടെ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. “ചെറിയമ്മ ആരോടെങ്കിലും പറയുമോ” “ഇല്ലെടാ കുട്ടാ” ചെറിയമ്മയുടെ മാറിലേക്ക് ഞാൻ മുഖം പൂഴ്ത്തിയതും, ചെറിയമ്മ എന്റെ കുണ്ടിയിൽ രണ്ടു കൈകളെ പിടിച്ചു ഞെരിച്ചു. ഞാനും ചെറിയമ്മയെ ചുറ്റിവരിഞ്ഞാലോ എന്നോർത്തപ്പോ പക്ഷെ ഉള്ളിലൊരു പേടിയും ഉണ്ടായി. ചെറിയമ്മയുടെ കറുത്ത ബ്ലൗസിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി തല രണ്ടു വട്ടം വെട്ടിച്ചതും. “ചെറിയമ്മേടെ കുസൃതി കുടുക്ക!” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് എന്റെ മുഖം ഒന്നുടെ ചെറിയമ്മ മാറിലേക്ക് അമർത്തി. നിറഞ്ഞ മാറിന്റെ മണവും മൃദുലതയും എന്നെ ഭ്രാന്തു പിടിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു കൗമാരക്കാരനു ഇതിൽ കൂടുതലെന്തു വേണം. “കിച്ചു എന്നോട് ഒന്നും ഒളിക്കാതെ പറഞ്ഞാൽ ചെറിയാമൊരു സമ്മാനം