Chapter Title : നിതംബേശ്വരി [കൊമ്പൻ]

ആയിരുന്നു ഞാൻ. ചെറിയമ്മയുടെ കുണ്ടികളിൽ ഇടിച്ചും കൈകൊണ്ടു ബെഡിൽ സുഖിച്ചു കിടക്കുന്ന മുലകളെ പിഴിഞ്ഞും, ചെറിയമ്മയുടെ പൂറിലേക്ക് ശുക്ല പ്രവാഹം തെരു തെരു ഞാന്‍ വർഷിച്ചു. അങ്ങനെ ശനിയാഴ്ച ആയി. ചന്ദ്രൻ ചെറിയച്ഛൻ വന്നു. ഞാനാകെ പേടിച്ചിരുന്നു. ചെറിയമ്മയെ എങ്ങാനും ഉപദ്രവിച്ചാലോ എന്ന് ആലോചിച്ചു ഞാൻ ദിവാനിൽ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നു. പക്ഷെ അങ്ങനെയൊന്നുമുണ്ടായില്ല, ഞാനും സുഖമായിട്ടുറങ്ങി. രാവിലെ തൊഴുത്തിൽ പശുവിനു പുല്ലു കൊടുക്കാൻ, നേരം ചെറിയമ്മയെ തനിച്ചു കിട്ടിയപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിച്ചു. “ ചെറിയച്ഛൻ എങ്ങാനും ഇന്നലെ ഉപദ്രവിച്ചോ?”  പക്ഷെ ആള്‍ ഇല്ലെന്ന് പറഞ്ഞു. ആ ആഴ്ച ചെറിയമ്മയെ കൂട്ടികൊണ്ട് പോട്ടെന്നു മുത്തശ്ശിയോട് ചെറിയച്ഛൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ, അടുത്തയാഴ്ച എന്തായാലും പോയ്കോളാന്‍ പറഞ്ഞു. ആ സമയം ചെറിയമ്മയുടെ ചാരെ ഞാനുമുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ കൈകൾ ആരും കാണാതെ തമ്മിൽ ബലമായി കോർത്ത് പിടിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. അങ്ങനെ രണ്ടൂസത്തെ താമസത്തിനു ശേഷം ചെറിയച്ഛൻ തിരികെ പോയി. വിശ്വൻ അമ്മാവൻ എന്നെ അങ്ങോട്ടേക്ക് വിളിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്ന് കാര്യസ്‌ഥൻ കൃഷ്ണനുണ്ണി, തിങ്കളാഴ്ച കാലത്തു പറഞ്ഞു. ചെറിയമ്മ എന്നോട് എന്തായിരിക്കും വരാൻ പറഞ്ഞത് എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ ഒരുപിടിയുമില്ല എന്ന് ഞാനും. യാത്ര പറഞ്ഞിട്ട് ഉച്ചയ്ക്കുള്ള പൊതിച്ചോറും വാങ്ങി ഇറങ്ങി, ക്ലാസ്സിനു ശേഷം കൊളെജിൽ നിന്നും അമ്മാവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് നേരെ ബസ് കയറി. ആ റൂട്ടിൽ തന്നെയാണ് റോസ് മേരിയുടെ വീടും. അവളാണ് ക്‌ളാസ്സിലെ പഠിപ്പിസ്റ്റ്. അമ്മാവന്റെ വീടെത്തിയതും ഉമ്മാരൊത്തു ആർ എക്സ് 135 കണ്ടു. നീല നിറം. അമ്മായി എന്നെ സ്വീകരിച്ചു കാപ്പിയും പലഹാരവും തന്നു. “ഇതേതാ ബൈക്ക് അമ്മായി.” “ഒക്കെ അമ്മാവൻ വരുമ്പോ പറയും.”