Chapter Title : ഞാന്‍ അനിതാ മേനോന്‍ -4 ( പെന്‍സില്‍ )

അച്ഛന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് പറഞ്ഞു ....എന്നെ കെട്ടിച്ചു വിട്ട

വീടാണിത് അച്ഛന് സമ്മതമാണെങ്കില്‍ ഞാനിവിടെ നിന്നോളാമെന്ന് ....അച്ഛന്‍

സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു എന്റെ സകല സ്വത്തും നിനക്ക് ഞാന്‍ തരാം .നിനക്ക്

പോണമെന്ന് തോന്നുന്നത് വരെ നിനക്കിവിടെ കഴിയാമെന്നു .തല്‍ക്കാലം ഏട്ടന്‍

ജയിലില്‍ ആയതു ആരോടും പറയണ്ടാണ് ഞങ്ങള്‍ തീരുമാനിച്ചു .

എന്‍റെ പ്രസരിപ്പെല്ലാം പോയി റോസേ മോള്‍ പലവട്ടം ചോദിച്ചിട്ടും ഞാന്‍

അവളോടൊന്നും പറഞ്ഞില്ല...അവളെന്നെ ചൂടാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും എനിക്കൊന്നിനും

ഒരു മൂഡ്‌ ഇല്ലായിരുന്നു . ഇത്രയൊക്കെ ആയിട്ടും രാജീവേട്ടനെ കുറ്റപെടുത്താന്‍

എനിക്ക് തോന്നിയിരുന്നില്ല . ഞാനൊരു മരപ്പാവയെ പോലെയായി .

കഷ്ടകാലം വരുമ്പോള്‍ പറി പാമ്പായി തിരിഞ്ഞു കൊത്തുമെന്നു ആരോ
പറഞ്ഞപ്പോലെ ഒരു ദിവസം നോക്കിയപ്പോള്‍ ജോലിക്കാരിയെ

കാണുന്നില്ല..എല്ലായിടത്തും നോക്കിയപ്പോള്‍ അവരുടെ ബാഗ്ഗുമില്ല ...സംശയം തോന്നിയ

ഞാന്‍ അലമാരി തുറന്നപ്പോള്‍ അതിലിരുന്ന രണ്ടു ലക്ഷം രൂപയും എന്‍റെ

പുറത്തിരുന്ന ആഭരണങ്ങളും നഷ്ടപെട്ടെന്നു മനസ്സിലായി ..പോലീസില്‍ പരാതി

കൊടുത്തെങ്കിലും ഏട്ടന്‍ പത്രപരസ്യം ചെയ്തപ്പോള്‍ വന്ന കക്ഷിയായത്‌ കൊണ്ട്

അവര്‍ പറഞ്ഞ വിവരങ്ങള്‍ അല്ലാതെ കൂടുതല്‍ ഒന്നും ഞങ്ങള്‍ക്കരിയില്ലായിരുന്നു .

അച്ഛന്‍ സമാധാനിപ്പിച്ചു പോയത് പോവട്ടെ നമ്മുക്ക് കൊള്ളാവുന്ന വേറെ

ആരെയെങ്കിലും നോക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ എതിര്‍ത്തു ...അച്ഛാ ഈ പണികള്‍

ഒക്കെ ഞാനെന്‍റെ വീട്ടിലും ചെയ്തിരുന്നതാണ്.അതുകൊണ്ട് ഇനി പുറത്തുനിന്നും

ആരെയും വേണ്ട എല്ലാം ഞാന്‍ ചെയ്തോളാമെന്നു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അച്ചന്റെ കാര്യം

നോക്കാം മോള്‍ക്ക്‌ ബുദ്ധിമുട്ടാവിലെ എന്ന് അച്ഛന്‍ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു...എന്‍റെ

അച്ഛനാണ് ഈ ഗതി വന്നതെങ്കില്‍ ഞാന്‍ നോക്കില്ലേ...എനിക്ക് നിങ്ങള്‍ രണ്ടുപേരും

ഒരുപോലെയാണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ സന്തോഷം കൊണ്ട് അച്ഛന്റെ