Chapter Title : ഞാന്‍ അനിതാ മേനോന്‍-7 [Pencil]

തട്ടി മാറ്റാന്‍ പോലുമില്ല കെല്‍പ്പില്ലായിരുന്നു

അവര്‍ക്കപ്പോള്‍....

രാവിലെ ഉണര്‍ന്ന മീനാക്ഷിയമ്മക്ക് ശരീരം മുഴുവന്‍ ഇടിച്ചു പിഴിഞ്ഞത് പോലെ

വേദന തോന്നിയത് കൊണ്ട് അങ്ങിനെ തന്നെ കിടന്നു....അരുകില്‍ നഗ്നയായി കിടക്കുന്ന

സുനിതയെ കണ്ടപ്പോള്‍ അവരുടെ ഉള്ളൊന്നു കാളി...അനിതയെങ്ങാനും ഇതും കണ്ടു

വന്നാലോ എന്ന് കരുതി അവരവളുടെ ജട്ടിയുടുപ്പിച്ച ശേഷം മുകളിലേക്ക് തെറുത്തു

കയറ്റിയ രീതിയില്‍ കിടന്നിരുന്ന നൈറ്റി വലിച്ചിട്ടു .അതെല്ലാം കണ്‍ കോണിലൂടെ കണ്ടു

കിടന്ന സുനിതക്ക് അമ്മയെ അഭിമുഖിക്കരിക്കാന്‍ ധൈര്യമില്ലതിരുന്നത് കൊണ്ട് ഉറക്കം

നടിച്ചു കിടന്നു...മീനാക്ഷിയമ്മ....കട്ടിലില്‍ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു ഓരോന്ന് ഓര്‍ത്തു

കരഞ്ഞു പോയി. ......ഉടനെ തിരിച്ചു പോയാല്‍ അനിതയെന്തു കരുതും ? അവരാകെ

ചിന്താകുഴപ്പത്തിലായി .......

അന്നുച്ചയോടെ റോസ് മോളും മമ്മിയും തിരിച്ചെത്തി......അനിതയെ കാണാന്‍

ഓടിപിടച്ചു വന്ന അവള്‍ സുനിതയും മീനാക്ഷിയമ്മയെയും കണ്ടൊന്നു

പരുങ്ങി.......കൊഴുത് തുടുത്ത റോസ് മോളെ സുനിത കൊതിയോടെ നോക്കുന്നത് കണ്ട

മീനാക്ഷിയമ്മക്ക് ഭയം ഇരട്ടിച്ചു......തന്നെ ചെയ്തതു പോലെ ഇവളെങ്ങാനും ഈ

കൊച്ചിനെ ചെയ്‌താല്‍ പ്രശ്നമാവും എന്നവര്‍ ഭയന്നു... വീടിലേക്ക്‌ കൊണ്ട് പോയാല്‍

വീട്ടിലുള്ള അവളുടെ ചേച്ചിയെയും ഇക്കണക്കിനു ഇവള്‍ കൈവേക്കുമെന്നു അവര്‍ക്ക്

ഉറപ്പായിരുന്നു.

ഇനിയൊരു രാത്രി കൂടി അവിടെ കഴിഞ്ഞാല്‍ താന്‍ തകര്‍ന്നുപോവുമെന്നു മനസ്സിലായ

മീനാക്ഷിയമ്മ ഞാന്‍ ഇന്ന് തന്നെ തിരിച്ചു പോവുകയാണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍

അനിതയ്ക്ക് സങ്കടമായെങ്കിലും സുനിതയുടെ ചൂടും റോസ് മോളുടെ തിരിച്ചുവരവും

ഒക്കെ പരിഗണിച്ചു മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ എന്ന മട്ടില്‍ സമ്മതിച്ചു. തന്‍റെ ഉണക്ക പൂറും

പൊത്തിപിടിച്ച്‌ മീനാക്ഷിയമ്മ ജീവനുംകൊണ്ട് സ്ഥലം വിട്ടു .

സുനിത റോസ് മോളെ ചുറ്റി പറ്റി നില്‍ക്കുനതു കണ്ടപ്പോള്‍ അനിതയ്ക്ക് കാര്യം

പിടികിട്ടി ......തന്‍റെ ചെക്കന്‍