Chapter Title : ഞാൻ ചാർളി 4 ഒരിടവേള

ഒരു ഗ്ലാസ് ചായ കൂടി ഇട്ട് തായോ എന്റെ ബീവിയെ എന്നും പറഞ്ഞ് അവളുടെ ചുമന്ന് തുടുത്ത കവിളിൽ ഒരുമ്മയും കൊടുത്ത്, ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. എന്നിട്ട് വിശാലമായി തന്നെ കാപ്പികുടി അങ്ങ് നടത്തി. വയർ നിറഞ്ഞപ്പോ ഒരു സുഖം. പെട്ടെന്നാണ് ഫോൺ ബെല്ലടി തുടങ്ങിയത് എടുത്ത് നോക്കിയപ്പോ ഉമ്മയാണ്. ഉമ്മയെ കൂട്ടി കൊണ്ട് വരാൻ വിളിച്ചത് ആണ്. നോക്കിയപ്പോ വാട്ട്സ്ആപ്പിൽ ഒരു മെസ്സേജ് പരിചയം ഇല്ലാത്ത നമ്പർ ഞാൻ മറുപടി കൊടുത്തു. അപ്പോ ഒരു ടിക്ക് മാത്രേ വീണുള്ളു. ആരാണെന്ന് അറിയാൻ വേണ്ടി ഞാൻ കോൾ ചെയ്തു.

കോൾ കണക്ട് ആയതും മറുതലക്കൽ നിന്നും ഒരു കിളി നാദം. പെട്ടെന്ന് ഓർമ വന്നത് ഫൗസിയയെ ആണ് ഇത്രപെട്ടെന്ന് ഇവൾ വാട്ട്സ്ആപ്പിൽ വരുമെന്ന് കരുതിയില്ല. എന്തായാലും ഒരു കൈ നോക്കാം എന്ന് തന്നെ കരുതി.

ഞാൻ: ഹലോ...

ഫൗസിയ: കുഞ്ഞാടെ സുഖം ആണോ..?.

ഞാൻ: അതെ ഫൗസിക്കോ..?.

ഫൗസി: അതേല്ലോ.. എന്താ പരിപാടി .

ഞാൻ: വെറുതെ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുവ ... തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ ജോബ് എന്തുവാ?.. എന്താ പേര്?.. എവിടാ വീട്?... വീട്ടിലാരോക്കെ?...

ഫൗസിയ: ഒറ്റ വരിക്ക്‌ ഇത്രയും ചോദ്യമോ.?.

ഞാൻ: താനും ഒറ്റ വരിക്ക്‌ ഉത്തരം പറഞ്ഞ മതി..

ഫൗസി: ഹസ്സിന്റെ പേര് ഷമീം. പുള്ളിക്കാരൻ സ്കൂൾ വാൻ ഡ്രൈവർ ആണ്. വീട് കടക്കൽ വീട്ടിൽ പുള്ളിക്കാരന്റെ ഉമ്മയും പെങ്ങളും അവളുടെ ഹസ്ബന്റും ഇക്കാടെ ഒപ്പം തന്നെയാണ് ഇപ്പൊ ഓക്കേ ആയില്ലേ ഇനി കുഞ്ഞാടിനെ പറ്റി പറ...

ഞാൻ: സൽമാൻ വീട്ടിൽ ഇപ്പൊ ഞാനും ഉമ്മായും വാപ്പായും ബ്രോയും ദുബായിലാണ് അവിടെ ഞങ്ങൾ ഒരു ഷോപ്പ് നടത്തുന്നുണ്ട്. പിന്നെ ഇപ്പൊ ഡിഗ്രീ കഴിഞ്ഞ് psc ഒക്കെ എഴുത്തും ആയി ഞാൻ ഇങ്ങനെ പൊണ്. വീട് ചിതറ ആണ്.

ഫൗസിയ: അപ്പോ നമ്മൾ നാട്ടുകാർ ആണല്ലേ.

ഞാൻ: അതേല്ലോ... തന്നെ അപ്പോ നേരിൽ കാണാൻ അല്ലെ..

ഫൗസിയ: ഇപ്പോഴോ....

ഞാൻ: ഇത്രയൊക്കെ അടുത്ത സ്ഥിതിക്ക് നമുക്ക് നേരിൽ കണ്ട് കൂടാ എന്നുണ്ടോ.

ഫൗസിയ: നോക്കാം. ഞാൻ ഇനി പുറത്തേക്ക്