Chapter Title : ഞാൻ ചാർളി 4 ഒരിടവേള

ഇറങ്ങുന്ന സമയത്ത് നമുക്ക് കാണാം..

ഞാൻ: എനിക്ക് കടക്കൾ ഒരു ഫ്രണ്ട് ഉണ്ട് ഒരുമിച്ച് പഠിച്ചയ..

ഫൗസിയ: എന്നെ ഇങ്ങോട്ട് കെട്ടി കൊണ്ടുവന്നതാട. എനിക്ക് ഇവിടെ വലിയ പരിചയം ഒന്നുമില്ല. ഇപ്പൊ 2 വർഷം ആവുന്നത് ഉള്ളൂ... കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട്.

ഞാൻ: ആണോ അപ്പോ തനിക്ക് എത്ര വയസ്സായി.

ഫൗസിയ: അതൊക്കെ അറിയണോ..?.

ഞാൻ: എന്തായാലും ഇനി നമ്മൾ നേരിൽ കാണാവുന്ന പോലെ അടുത്ത നാട്ടുകാർ അല്ലെ പിന്നെന്തിനാ പേടിക്കുന്നെ.. ഇത്രയൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും ഒരു ചെറിയ പേടി കാണും എന്ന് എനിക്കറിയാം. പക്ഷേ എനിക്കൊന്നെ പറയാൻ ഉള്ളൂ. എന്തായാലും തന്നെ ഞാനായിട്ട് ഒരു വെട്ടിലും ചാടിക്കില്ല.

ഫൗസിയ: ഇതൊക്കെ ഇപ്പൊ എന്തിനാ പറഞ്ഞെ.?. എനിക്ക് ആദ്യം ചെറിയൊരു പേടി ഉണ്ടായിരുന്നു നിന്റെ സംസാരവും ഒക്കെ കേട്ടപ്പോ എന്തോ നല്ല ഒരു പയ്യൻ ആണെന്ന് തോന്നി.. എനിക്കിപ്പോ 25 വയസ്സ്. നിനക്ക് എത്ര ആയി.

ഞാൻ: അപ്പോ ഇപ്പൊ നല്ല ഫ്രണ്ട്സ് ആണല്ലോ അല്ലെ... 23 വയസ്സായി കുട്ടിയെ. അത് പോട്ടെ നിന്റെ കുഞ്ഞാവ ആണോ പെണ്ണോ.

ഫൗസിയ: ആൺകുട്ടി ആണ് ഇപ്പോ 1 വയസ്സ് ആവുന്നതെയുള്ളു.. പേര് സഫ്‌വാൻ. ഓകെ

ഞാൻ: കൊള്ളാം നല്ല പേര്. തന്റെ എങ്ങനാ വിളിക്കണ്ടെ.

ഫൗസിയ: ഫ്രണ്ട്സ് എല്ലാം പിന്നെ ഫാമിലി ഒക്കെ ഫൗസി എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. തനിക്ക് ഇവിടെ അറിയാം എന്ന് പറഞ്ഞ ഫ്രണ്ട് ആണോ പെണ്ണോ...

ഞാൻ: എനിക്ക് അവിടെ കൂടെ പഠിച്ച കുറെ ഫ്രണ്ട്സ് ഉണ്ട്.. താൻ എവിടെ ആണെന്ന് പറ അപ്പോ ഞാൻ പറയാം അവിടെ യുള്ള ഫ്രണ്ട്സ് ആരൊക്കെ ആണെന്ന്.

ഫൗസിയ: അമ്പലത്തിന്റെ അടുത്ത് ആയിട്ട് ആണ് വീട്.

ഞാൻ: അവിടെ എന്റെ കൂടെ പത്തിൽ പഠിച്ച ഒരു ഷമീമ ഉണ്ട് .... അത്ര നല്ലത് പോലെ ഓർമ കിട്ടുന്നില്ല. പിന്നെ അവൾക്കൊരു ബ്രോയും ഉണ്ട് വീട്ടിൽ ഉമ്മ മാത്രേയുള്ളു ഉപ്പ ഒരു ബൈക്ക് അപകടത്തിൽ മരിച്ചു പോയി .....

ഫൗസിയ: നി പറഞ്ഞ വീട്ടിൽ തന്നാട ഞാൻ ഇപ്പൊ ഉള്ളത്.

ഹാവൂ ഇനിയിപ്പോ പരിപാടി