Chapter Title : ഞാൻ ചാർളി 6 ക്ലൈമാക്സിന് മുമ്പ്

സാധ്യത കാരണം അവരുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു ഭാവം നിറഞ്ഞിരുന്നു.

ഞാൻ: പറയാം.. ഒരു മിനിറ്റ്...

ആന്റി: ഹും.. ഓക്കേ... ഡൻ...

ഞാൻ എല്ലാം ഒരു വിധം പറഞ്ഞു. ഒരു വീട്ടിൽ ഇരുന്നപ്പോ എനിക്ക് അങ്ങനെ ഒക്കെ തോന്നി എന്ന് കേട്ടപ്പോ.... അവരൊരു മാതിരി എന്നെ നോക്കി വിശ്വാസം വരാത്തത് പോലെ ഒരു കണ്ണ് വെട്ടിച്ച് കാണിച്ചു. എന്നിട്ട് ഇപ്പൊ ഇവിടെ ഇരിക്കുമ്പോഴും അങ്ങനെ വല്ല പ്രശ്നവും ഉണ്ടോ ഞാൻ ഇവിടെ തനിച്ചാണ്. കുട്ടികളും ആരും ഇല്ല എന്ന് പറയുമ്പോൾ അവരെന്നെ കളിയാക്കി പറഞ്ഞതാണോ എന്ന് തോന്നി എങ്കിലും അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു കുസൃതി ഉണ്ടായിരുന്നോ എന്നും തോന്നാതിരുന്നില്ല.

എന്തായാലും ഇതൊന്നും മനോരോഗം അല്ല മോൻ പേടിക്കണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ ആണ് ഒരു സമാധാനം ആയത്. പിന്നെ മോൻ അത് ഓർത്തു ടെൻഷനും അടിക്കണ്ട ഇതൊക്കെ പ്രായത്തിന്റെ ചില ഫാന്റസി മാത്രം ആണ്. ഇനിയും ഇങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ വിശദമായി ഒന്ന് നിന്നേ ചെക്ക് ചെയ്യേണ്ടി വരും എന്നും പറഞ്ഞ് നിര പുഞ്ചിരിയോടെ എന്നെ നോക്കി. ഞാൻ ഇറങ്ങുവാണെ എന്നും പറഞ്ഞ് അവിടുന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ഇടക്കൊക്കെ ഒരു വിസിറ്റ് ഒക്കെ ആവാം. ഒരു ഫാമിലി ഫ്രണ്ടിന്റെ വീട് പോലെ എന്നൊക്കെ പറയുംപോെ അവർക്ക് നല്ല പരിചയം ഉള്ള ഒരാളോട് പറയും പോലെ തോന്നി. അനീഷ് നിന്നും അവർക്ക് നല്ലത് പോലെ എന്നെ അറിയാം എന്ന് തോന്നുന്നു.

അങ്ങനെ അവിടുന്ന് നേരെ പോയത് കടക്കൾ ആണ്. ബസ് സ്റ്റാൻഡിൽ വരുന്ന കിളികളെ വായി നോക്കി ഇരുന്നപ്പോൾ വീണ്ടും ഫോൺ ബെല്ലടി തുടങ്ങി.