Chapter Title : ഞാൻ എന്ന വീട്ടമ്മ [luttappi]

കരഞ്ഞു.
ഞാൻ : കരയല്ലേ അജു... നമുക്ക് ഇത് പോലീസിൽ പറയാം അതല്ലാതെ വേറെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ ഇല്ല...
അജു : അത്‌ വേണ്ടാ ഇത്ത അത്‌ ഇത്താക്കും പ്രശ്നം ആവും. നാട്ടിൽ നടക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ ആവും ഇത്താക്ക്..
ഞാൻ : എന്നാലും അജു അത്‌...
അജു : അത്‌ പേടിക്കേണ്ട ഇത്ത ഇത് ആരും അറിയില്ല....
ഞാൻ : അജു ഞാൻ എങ്ങനെടാ നിന്നോട് നന്ദി പറയ ഇതിന്.
അജു : എന്തിന് ഇത്ത അയാൾ ചെയ്ത തെറ്റിന് ഇത്ത എന്ത് പിഴച്ചു....
ഞാൻ : എന്റെ മോളെ ഓർത്തിട്ടാ ഞാൻ പിടിച്ചു നിൽക്കുന്നത്... എല്ലാം അവസാനിപ്പിച്ചു വീട്ടിൽ പോയി നിൽക്കാം എന്ന് വെച്ചാൽ വീട്ടുകാർക്ക് ഞാൻ ഒരു ഭാധ്യതയാവും അത്‌ കൊണ്ട് എല്ലാം സഹിക്കല്ലാതെ വേറെ വഴിയില്ല...
എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ കരയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവൻ എന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..
അജു : സാരല്ല ഇത്ത.... ഇത്താക്ക് വെല്ല ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടേൽ എന്നോട് പറഞ്ഞോ നമുക്ക് അത്‌ എങ്ങിനെ എങ്കിലും പരിഹരിക്കാം.. വിഷമിക്കേണ്ട...

അവൻ എന്റെ കൈ പിടിച്ചു കൊണ്ട് അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് അത്‌ വല്ലാത്ത ആശ്വാസം ആയി ഒരാൾ എങ്കിലും എന്നെ മനസിക്കി കൂടെ ഉണ്ടല്ലോ എന്ന ഒരു ആശ്വാസം...

ഞാൻ : നീ വായോ ഹാളിൽ ഇരിക്ക ഞാൻ നിനക്ക് കഴിക്കാൻ വല്ലതും എടുക്കാം എന്നിട്ട് കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിൽ പോയാൽ മതി..
അങ്ങനെ ഞാൻ അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു ഹാളിൽ ഇരുത്തി... ഞാൻ അവന്