Chapter Title : ഞാൻ എന്ന വീട്ടമ്മ [luttappi]

ഭർത്താവും ഇങ്ങനെ യുള്ള ആൾ ആണ് എന്ന്... എനിക്ക് വിഷമവും സങ്കടവും ഒക്കെ വന്ന് ഞാൻ ആകെ വല്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ ആയി... അന്ന് ഞാൻ മരിച്ചാലോ എന്ന് വരെ ആലോചിച്ചു.... അന്ന് ഞാൻ ഉറങ്ങിയില്ല... ശെരിക്കും എനിക്ക് ഉറങ്ങാൻ പറ്റിയില്ല വേഗം ഒന്ന് നേരം വെളുത്തിരുന്നേൽ എല്ലാം അവസാനിപ്പിച്ചു എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ വേണ്ടി എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു...

അങ്ങനെ നേരം വെളുത്തു.... പുലർച്ചെ തന്നെ അയാൾ വണ്ടിയും ആയി പണിക്ക് പോയി. ഞാൻ വേഗം പണികൾ ഒക്കെ ചെയ്ത് തീർത്തു.. മോളെയും കൂട്ടി ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.. എന്നെ കണ്ടതും വീട്ടുകാർക്ക് ഒരുപാട് സന്തോഷം ആയി. പക്ഷെ എനിക്ക് ഒരുപാട് വിഷമം ആയിരിന്നു. എന്റെ മുഖഭാവം കണ്ട് എന്താണ് എന്ന് ചോദിച്ചു എങ്കിലും ഞാൻ ഒന്നും ഇല്ലാ എന്ന് പറഞ്ഞു ഒഴിവായി... അല്ലാതെ ഞാൻ എങ്ങനെ പറയും എന്റെ ഭർത്താവ് ഇത്രക്കാരൻ ആണ് എന്ന്... ഉടനെ ഉമ്മ അയാൾക്ക് വിളിച്ചു പറഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ ഇവിടെ വന്നിട്ടുണ്ട് 3,4 ദിവസ്സം കഴിഞ്ഞിട്ട് പറഞ്ഞയക്കാം എന്ന് ഉടനെ അയാൾ സമ്മതിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നിട്ട് എനിക്ക് വിളിച്ചു. പറയർന്നില്ലേ എന്ന് ചോദിച്ചുകൊണ്ട്... വെറുതെ വന്നതാണ് എന്ന് പറഞ്ഞു ഒഴിവായി... സാരമില്ല കുറച്ച് ദിവസ്സം കഴിഞ്ഞു വന്നാൽ മതി എന്ന് പറഞ്ഞു അയാൾ ഫോൺ കട്ടാക്കി. അയാളുടെ ഉദ്ദേശം മനസിലായ എനിക്ക് ഒരുപാട് സങ്കടം വന്നു.. ഒന്ന് കരയാൻ പോലും പറ്റാതെ ഞാൻ രണ്ട് ദിവസം തള്ളി നീക്കി... മൂന്നാം ദിവസ്സം എന്റെ മുഗം കണ്ട് തന്നെ ഉമ്മാക്ക് മനസിലായി എന്നോട് വന്ന് സംസാരിച്ചു.

ഉമ്മ : എന്താ മോളെ നീ വന്നതിൽ പിന്നെ അതികം ഒന്നും സംസാരിക്കുന്നില്ല എപ്പോഴും വിഷമിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്താ പ്രശ്നം നിങ്ങൾ തമ്മിൽ വഴക്ക് കൂടിയോ
നീ അവനോട് പറയാതെ ആണല്ലേ വന്നത്...
ഞാൻ : ഇല്ല ഉമ്മ എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നും ഇല്ല ഞങ്ങൾ വഴക്കും കൂടിയിട്ടില്ല. പിന്നെ വന്നത് പറയാതെയാണ്.
ഉമ്മ : ആ അത്‌ അവൻ പറഞ്ഞു... നോക്ക് മോളെ ഇങ്ങനെ ചെറിയ പിണക്കങ്ങൾക്ക്