Chapter Title : ഞാന്‍ നമിത 1 [Kambi Chettan]

കുറെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അതൊക്കെ ഞങ്ങളും പരസ്പരം ചര്‍ച്ച ചെയ്തിരിന്നു. അതാണ്‌ എന്‍റെ മനസ്സില്‍ ഓടിയെത്തിയത്. എന്‍റെയുള്ളില്‍ ഒരു തരിതരിപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടു. പൂറ്‌ ചെറുതായി നനഞ്ഞുവോ എന്നൊരു സംശയം! അവന്‍റെ കുണ്ണ എന്‍റെ വായിലെടുക്കാന്‍ ഞാന്‍ കൊതിച്ചു.

“ഫോണില്‍ എന്തൊക്കെയാ താന്‍ പറയാറുള്ളത്. കാറില്‍ വച്ച് അനാവശ്യം കാണിക്കുന്ന ചെക്കനും പെണ്ണും എന്നൊക്കെ പറയാറുണ്ടല്ലോ. അതിന്‍റെയൊക്കെ വീഡിയോസ് നമ്മള്‍ ഷെയര്‍ ചെയ്തിട്ടുണ്ടല്ലോ. മറന്നോ? അതോ അത് താന്‍ തന്നെയാണോ അയച്ചത്? എനിക്കിപ്പോ ഒരു സംശയം” ജീവന്‍ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഞാനൊന്ന് ഞെട്ടി. “ഹേയ്” അങ്ങനെയൊരു വാക്ക് മാത്രം വായില്‍ നിന്ന് പതുക്കെ ഉതിര്‍ന്നു. വണ്ടി ഓടിക്കുന്നതിനിടയില്‍ ജീവന്‍റെ കൈകള്‍ എന്‍റെ തുടയില്‍ തഴുകാന്‍ തുടങ്ങി. ഞാന്‍ ഇരുന്ന് വിറച്ചു.

“നമ്മള്‍ എങ്ങോട്ടാ പോകുന്നേ?” വിറച്ചുകൊണ്ട് ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.

“ഇവിടെയടുത്തൊരു കൊച്ചു റിസോര്‍ട്ട് ഉണ്ട്. അവിടെ പോയിരുന്ന് നമുക്ക് എന്തെങ്കിലും സംസാരിക്കാം. എന്തെങ്കിലും കഴിക്കുകയും ആവാം. എന്താ?” സമ്മത ഭാവത്തില്‍ ഞാന്‍ തലയാട്ടി. ജീവനെ ഇഷ്ടമായിരുന്നെങ്കിലും വിവാഹം ചെയ്യാന്‍ പോവുകയാണെങ്കിലും എന്തോ ഒരു അകല്‍ച്ച അവനുമായി ഫീല്‍ ചെയ്യുന്നു. എന്തോ! ഒരു പക്ഷേ ആദ്യമായത് കൊണ്ടായിരിക്കാം. ഇത് വരെയും താലി ചാര്‍ത്തിയിട്ടില്ലല്ലോ. അത് കൊണ്ട് ഇവന്‍ ഇപ്പോഴും ഒരു അപരിചതന്‍ തന്നെയാണല്ലോ. കാര്‍ റിസോര്‍ട്ടിന്‍റെ ഗേറ്റ് കടന്ന് ഉള്ളില്‍ പാര്‍ക്ക്‌ ചെയ്തു. ഡോര്‍ തുറന്ന് കൊണ്ട് ജീവന്‍ ക്ഷണിച്ചു “വരൂ”.

ഞങ്ങള്‍ ഇറങ്ങി. നല്ല മനോഹരമായ ഒരു റിസോര്‍ട്ട്. ഇതിനെ പറ്റി കേട്ടിട്ടില്ല. കൊച്ചു കൊച്ചു കോട്ടേജുകള്‍ ഉണ്ട്. ഓപ്പണ്‍ ഏരിയയില്‍ ഭക്ഷണം വിളമ്പാനുള്ള സൗകര്യം. കുറച്ച് മാറി കായലിന്‍റെ മനോഹാരിത. സ്വിമ്മിംഗ് പൂളില്‍ വിദേശ വനിതകള്‍ ബികിനി ഇട്ട് നീന്തുന്നു. വിദേശ വനിതകള്‍ മാത്രമല്ല, രണ്ട് ഇന്ത്യക്കാരികളും ബികിനിയില്‍ നീന്തുന്നുണ്ട്. കൊള്ളാം. നമുക്കും പുരോഗതിയുണ്ട്. “എന്താ നമീ നിനക്കും നീന്തണോ പൂളില്‍” ജീവന്‍ ചോദിച്ചത് കേട്ട് ഞാന്‍ ചൂളി പോയി. എന്നാലും വിട്ടു കൊടുക്കാന്‍ പാടില്ലല്ലോ. ഞാന്‍ തിരിച്ച് പറഞ്ഞു, “അയ്യടാ, തുണി ഉടുക്കാത്ത ആ പെണ്ണുങ്ങളെ നോക്കി ആസ്വദിക്കാ, അല്ലേ? കള്ളന്‍”

“ഹോ! സമാധാനമായി. എന്നെ കുറ്റം പറയാനെങ്കിലും