Chapter Title : ഞാന്‍ നമിത 6 [Kambi Chettan]

അങ്കിള്‍. അപ്പുറത്ത് കട്ടിലില്‍ തന്‍റെ മൊബൈലില്‍ ഗെയിം കളിക്കുന്ന അവിനാശ്. അവനും ചെവിയില്‍ ഇയര്‍ഫോണ്‍ തിരുകിയിട്ടുണ്ട്. ചുമ്മാതല്ല വിളിച്ചിട്ട് കേള്‍ക്കാതിരുന്നത്. ഞാന്‍ ചെല്ലുന്നത് കണ്ട അങ്കിള്‍ ചൂണ്ടു വിരല്‍ ചുണ്ടില്‍ ചേര്‍ത്ത് ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കല്ലേ എന്ന് ആംഗ്യം കാണിച്ചു. ഞാന്‍ അവിടെ തന്നെ നിന്നു. ഭക്ഷണം കഴിക്കാന്‍ വരാന്‍ ഞാന്‍ ആംഗ്യം കാണിച്ചു. അല്പം കാത്തിരിക്കാന്‍ അങ്കിള്‍ തിരിച്ച് ആംഗ്യം കാണിച്ചു. ലാപ്ടോപില്‍ നോക്കി അങ്കിള്‍ എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്താണെന്ന് എനിക്ക് ഒന്നും മനസിലായില്ല. ആരോടോ വീഡിയോ ചാറ്റിങ് ആണ്. പിന്നെ എല്ലാം മടക്കി വച്ച് അങ്കിള്‍ എണീറ്റു. എന്തോ കുറച്ച് ടെന്‍ഷന്‍ ഉള്ളത് പോലെ.

ഞങ്ങള്‍ താഴെ വന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. അങ്കിളിന് ഒരു പ്രസരിപ്പ് ഇല്ലാത്തത് പോലെ. ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും വലിയമ്മ വന്നു. “വാ വിജയാ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്കും ഒന്ന് വാ. ഇന്ന് രാത്രി അവിടന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കാം കേട്ടോ” വലിയമ്മ പറഞ്ഞു. “ഇല്ല ചേച്ചീ” അങ്കിള്‍ പറഞ്ഞു, “കുറച്ച് അത്യാവശ്യ കാര്യമുണ്ട്. പിന്നെ വരാം” “എന്നാല്‍ മോന്‍ പോരട്ടെ” വലിയമ്മ അവിനാശിനെ തന്‍റെ കൂടെ കൊണ്ട് പോയി. അങ്കിള്‍ വീണ്ടും മുകളിലേക്ക് പോയി. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അമ്മ പറഞ്ഞു, “മോളേ ഒന്ന് പോയി നോക്കിയേ എന്താ പ്രശ്നം എന്ന്. ഏട്ടന് എന്താണാവോ പറ്റിയത്!” ഞാന്‍ പതിയെ മുകളിലേക്ക് പോയി. ചാരിയ വാതില്‍ പതിയെ തുറന്ന് ഞാന്‍ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തലയും കുമ്പിട്ട് വാതില്‍ക്കല്‍ തന്നെ നിന്നു. അങ്കിള്‍ എന്നെ നോക്കി. “എന്താ മോളേ?” ഞാന്‍ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അങ്കിള്‍ വീണ്ടും ലാപ്ടോപിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി. ഏതാനും നിമിഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ വീണ്ടും എന്നെ നോക്കി. “മോള് പോയില്ലേ? ഇങ്ങ് വാ” അങ്കിള്‍ അടുത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. ഞാന്‍ അങ്കിളിന്‍റെ കസേരയുടെ പിന്നില്‍ നിന്ന് ലാപ്ടോപിലേക്ക് നോക്കി. എന്തോ ഒരു ഇമെയില്‍ അയക്കുകയാണ് പുള്ളി. പതുക്കെ എന്തോ ടൈപ്പ് ചെയ്ത് പിന്നെ അത് ഡിലീറ്റ് ചെയ്ത് പിന്നെയും ടൈപ്പ് ചെയ്ത് അങ്ങനെ ആ പ്രവര്‍ത്തി അനന്തമായി നീണ്ടു. “എന്ത് പറ്റി അങ്കിള്‍?” ഞങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ നിറഞ്ഞു നിന്ന കനത്ത മൗനത്തെ