Chapter Title : ഞാന് നമിത 7 [Kambi Chettan]
കഴിഞ്ഞതും ഞാന് എണീറ്റു. “അയ്യേ ആകെ വൃത്തിക്കേടായി” ഞാന് പറഞ്ഞു. “വൃത്തിക്കേടോ? ഇതോ!!” ജീവന്റെ വാക്കുകളില് അത്ഭുതം. “എന്റെ പൊന്നുമോളേ ഇത് അമൃതാണ് അമൃത്. എനിക്ക് വളരെ ഇഷ്ടമായി. ഒരു തീര്ത്ഥം പോലെ ഇത് കുടിക്കാന് പറ്റിയില്ലല്ലോ എന്നാണ് ഒരു വിഷമം.” എന്റെ മൂത്രം കുടിക്കാന് ഇഷ്ടമാണ് എന്നൊക്കെ ഒരു ചെറുക്കന് മുഖത്ത് നോക്കി പറയുമ്പോള് എന്റെ ഉള്ളിന്റെയുള്ളില് ഒരു അഭിമാനം ഉണര്ന്നു. എന്നാലും മൂത്രം കുടിക്കുക എന്നൊക്കെ പറയുമ്പോള്... ഛെ... വൃത്തിക്കേട്. ഞങ്ങള് ഹാന്ഡ് ഷവര് എടുത്ത് പരസ്പരം കഴുകി. “പ്ലീസ്, ഇനിയെങ്കിലും എന്നെയൊന്ന് ഡ്രസ്സ് ഇടാന് അനുവദിക്കൂ.” ഞാന് അവനോട് കേണു. ഒന്നാലോചിച്ചിട്ട് അവന് പറഞ്ഞു, “ഓക്കേ. സമ്മതിക്കാം. ബട്ട് ഞാന് തരുന്ന ഡ്രസ്സ് ഇടണം” ഇതില് എന്തോ കുനുഷ്ട് ഉണ്ടല്ലോ എന്ന് ഞാന് മണത്തു. എന്നാലും ഒന്നും ഇല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നതിലും ഭേദമല്ലേ എന്ന് കരുതി.
അവന് അവന്റെ ബാഗ് തുറന്നു, “ഇതാ നിന്റെ പാന്റി.” അത് കണ്ട ഞാന് ഞെട്ടി പോയി. അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും കൂട്ടി കെട്ടിയ മൂന്ന് കഷണം നൂലുകള് മാത്രം. മുന്നില് അരയിഞ്ച് വീഥിയില് രണ്ടിഞ്ച് നീളത്തില് V ആകൃതിയില് ഒരു കഷണം കൊതുകുവല. “ഇത് നിന്റെ ഉടുപ്പ്” ജീവന് നീട്ടിയ ഉടുപ്പ് കണ്ടപ്പോഴും ഞാന് ഞെട്ടി. ബേബിഡോള് എന്ന് പറയുന്ന ടൈപ്പ് നിശാ വസ്ത്രം. മൊത്തം ഒരു കൊതുകുവല കൊണ്ടാണ് നിര്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. പുറം മൊത്തമായും മുന്നില് നെഞ്ചിന്റെ പകുതി വരെയും നഗ്നം. നെഞ്ചിന്റെ മുകളില് നിന്ന് പിന്നില് അരക്കെട്ട് വരെ നീളുന്ന രണ്ട് നൂല് കഷണങ്ങള്. ഇറക്കം എന്ന് പറയുകയാണെങ്കില് ചന്തിയുടെ തൊട്ട് താഴെ വരെ മാത്രം. ഇത് ഇടുന്നതിലും ഭേദം ഇടാതിരിക്കുന്നതാണ്.
“അയ്യേ, ഇതെന്ത് ഡ്രസ്സ്?” അത് ഇടാനുള്ള കൊതി ഉള്ളില് ഒതുക്കി ഞാന് അവന്റെ മുന്നില് അഭിനയിച്ചു. “ഇതാണ് മോളേ ഡ്രസ്സ്. ഇതൊന്ന് ഇട്ടേ.” ജീവന് പറഞ്ഞു. ഞാന് നാണിച്ചു (സത്യത്തില് നാണം അഭിനയിച്ചു) അത് വാങ്ങി ഇടാന് തുടങ്ങി. അതും നോക്കി നില്ക്കുന്ന ജീവനോട് ഞാന് ചോദിച്ചു, “എന്താ ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ച് നില്ക്കുന്നേ?” ചിന്തയില് നിന്നും
💬 Comments
View all comments