Chapter Title : ഞാൻ ഒന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചോട്ടെ 2 [ജയശ്രീ]

നെ പേടി ആണോ

ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കൊണ്ടിരുന്ന സംഗീത അവനേ ഇടം കണ്ണിട്ടു നോക്കി ചിരിച്ചു

അപ്പോഴും സംഗീതയുടെ കാൽ അവൻ്റെ കുണ്ണയിൽ ഇഴയുന്നുണ്ടായിരുന്നു

അപ്പു : ഹേയ് അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ല

സംശയം തോന്നിയ രമ്യ സ്പൂൺ മനപൂർവ്വം താഴേക്ക് ഇട്ടു

നോക്കുമ്പോൾ മിസിൻ്റെ കാൽ അപ്പുവിൻ്റെ കുണ്ണയിൽ അമർത്തി വച്ചു ഉരസുന്നു

" ദൈവമേ ഈ ചെക്കൻ്റെ ഒരു യോഗം അതിനു കണക്കയ ടീച്ചറും" അവള് മനസിൽ പറഞ്ഞു

എല്ലാ ജോലിയും ഒതുക്കി രാധികയും സംഗീതയും മുകളിൽ ചാരു പടിയിൽ ഇരുന്നു വർത്തമാനം പറഞ്ഞ്

സംഗീത : എന്താ ആലോചിക്കുന്നേ

രാധിക : ഹേയ് മിസ്സ് പറയൂ

സംഗീത: എന്നെ പേര് വിളിച്ച മതി

രാധിക : സംഗീത ഇവിടെ ഇങ്ങനെ ഉണ്ട് സ്ഥലം

സംഗീത : അടിപൊളി ആണ്... ഞാൻ വന്നപാടെ ശ്രദ്ധിച്ചു രാധികയുടെ മുഖത്ത് ഒരു സന്തോഷം ഇല്ല ആർക്കോ വേണ്ടി ചിരിക്കുന്ന പോലെ

രാധിക : എന്ത് എല്ലാവർക്കും ഉള്ള പ്രശ്നങ്ങൾ തന്നെ... ഭർത്താവ് മൈൻഡ് ചെയ്യുന്നില്ല ഞാൻ ഇവിടെ കിടന്ന് ജോലി ചെയ്യാൻ മാത്രം

സംഗീത : എന്താ രാധിക

രാധിക : ഹേയ് നമ്മുടേത് ലവ് മാര്യേജ് ആയിരുന്നു വീട്ടുകാരുടെ സപ്പോർട്ട് ഇല്ലായിരുന്നു ബാക്കി ടീച്ചർക്ക് ഊഹിച്ചൂടെ

സംഗീത : സാരമില്ല... എനിക്ക് തോന്നി ആ മനസിൽ എന്തൊക്കെയോ കെട്ടി കിടക്കുന്നുണ്ട് എന്ന്

സംഗീത നീങ്ങി അവളുടെ അടുത്തൊട്ട് ഇരുന്നു

സംഗീത : രാധിക ഒക്കെ അല്ലെ

അവള് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല

രാധിക സംഗീതയുടെ ചുമലിൽ തലവച്ചു അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ താഴേക്ക് പതിച്ചു

സംഗീത : ഒറ്റ ലൈഫ് അല്ലെ ഉള്ളു എല്ലാവർക്കും അത് ഇങ്ങനെ സംഘടപെട്ട് തീർത്താൽ നമ്മളെ ഇങ്ങോട്ട് അയച്ചവർ വഴക്ക് പറയും

ഇത്ര കാലവും ഒറ്റപ്പെട്ട തുരുത്തിൽ ആയിരുന്നു അല്ലെ

രാധിക : അതെ

സംഗീത : ഇനി ഹാപ്പി ആയിക്കോ ഒരു നല്ല കൂട്ടായി ഞാനും ഉണ്ട്

സംഗീത രാധികയുടെ കണ്ണുനീർ തുടച്ചു

രാധിക : ഞാൻ പോയി കിടക്ക