Chapter Title : ഞാന്‍ പ്രണയിച്ച താരം [Master]

നടന്നു. പിന്നില്‍ വീണ്ടും അവരുടെ ചിരി ഞങ്ങള്‍ കേട്ടു.

മനീഷ എന്ന തങ്കവിഗ്രഹം എന്റെ മനസില്‍ തകര്‍ന്നുടയുന്നത് ഞാന്‍ ദുഖത്തോടെ അറിഞ്ഞു. അവളോട്‌ എനിക്കുണ്ടായിരുന്നത് സ്നേഹമായിരുന്നു; നിഷ്കളങ്കമായ സ്നേഹം. അതില്‍ കാമം കലര്‍ന്നിരുന്നു എന്നുള്ളത് സത്യമായിരുന്നു എങ്കിലും അത് എന്റെ ബലഹീനത മൂലം ഉണ്ടായതായിരുന്നു. ഞാന്‍ അവളില്‍ നിന്നും പ്രതീക്ഷിച്ചത് സ്നേഹത്തോടെ രണ്ടു വാക്കുകള്‍ മാത്രമായിരുന്നു; പക്ഷെ സിനിമാക്കാര്‍ എന്നും അലവലാതികള്‍ ആണ് എന്ന് എപ്പോഴും പറയുന്ന രമേശന്റെ വാക്കുകളെ ശരി വച്ചുകൊണ്ട് ഇത്ര ദൂരെ നിന്നും മോഹത്തോടെ അവളെ കാണാനായി ചെന്ന ഞങ്ങളെ അവള്‍ അധിക്ഷേപിച്ചു. ആ ചിരി..അതെന്റെ നെഞ്ചിലാണ് തറഞ്ഞു കയറിയത്. അവളെന്നെ പ്രേമിക്കണം എന്നോ, എന്നെ കല്യാണം കഴിക്കണമെന്നോ ഒന്നും ചിന്തിക്കാനുള്ള യോഗ്യത എനിക്കില്ല എന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് അവളെ കാണാന്‍ ചെന്നത്. ഒരു പുഞ്ചിരി..ഒരു നല്ലവാക്ക്..ഇത്രമതിയയിരുന്നു എന്റെ സ്വപ്ന സാഫല്യത്തിന്...പക്ഷെ അതുണ്ടായില്ല.

ഞാനും രമേശനും ഹോട്ടലില്‍ എത്തുന്നത് വരെ ഒരക്ഷരം പരസ്പരം സംസാരിച്ചില്ല. മനസിന്റെ വിഷമം ലഘൂകരിക്കാന്‍, അവന്‍ ഒരു ഫുള്‍ ബോട്ടില്‍ വിസ്കി വാങ്ങി ഞങ്ങള്‍ രണ്ടുപേര്‍ക്കും കൂടി ഒഴിച്ചു. ഒരു മൂന്നു പെഗ് ചെന്നപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് സംസാരിക്കാനുള്ള ശേഷി തിരികെ കിട്ടി.

“കണ്ടോടാ അളിയാ നായിന്റെ മോളുടെ ജാഡ..അവളെ എന്നും ഇതുപോലെ ഓരോരുത്തര് കാണാന്‍ ചെല്ലുന്നുണ്ടെന്ന്..അതുകൊണ്ട്? അതുകൊണ്ട് അവള്‍ക്ക്  നമ്മളോട് അല്പം മര്യാദയ്ക്ക് സംസാരിച്ചു കൂടാ എന്നുണ്ടോ? ഞാന്‍ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേടാ..ഈ സിനിമാ രംഗത്തുള്ള സകല അവന്മാരും അവളുമാരും വേശ്യകളെക്കാള്‍ തറകള്‍ ആണ്..അങ്ങ് മോളീന്ന് പൊട്ടി വീണതാണെന്നാണ് ഊച്ചാളി റോള്‍ ചെയ്യുന്നവന്മാരുടെ വരെ ധാരണ..പിന്നെ ഇവളെപ്പോലെ സൌന്ദര്യമുള്ള ഒരു ഊമ്പീമോള്‍