Chapter Title : ഞാൻ സ്മിത [പഴഞ്ചൻ]

അറിയാമായിരുന്നുള്ളൂ...

അന്ന് വൈകിട്ട് പെരുമ്പാവൂരേക്ക് അവർ യാത്രയായി... കെ.എസ്.ആർ.ടി.സി ബസിൽ എറ്റവും പുറകിലേക്കാണ് സ്മിതയെ നാരായണൻ കൊണ്ടുചെന്ന് ഇരുത്തിയത്... മുന്നിൽ കണ്ടക്ടർ ഇരിക്കുന്ന സീറ്റാണ്... വലതുവശത്തൊന്നും ആളുകളാരും തന്നെയിരിക്കുന്നില്ല... വെള്ള ഷർട്ടും മുണ്ടുമാണ് നാരായണന്റെ വേഷം... സ്മിത ഒരു സ്കൈബ്ലൂ സാരിയാണ് ഉടുത്തിരുന്നത്... ബസ് പുറപെട്ടപ്പോൾ വിൻഡോ സീറ്റിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നോക്കിയ സ്മിതയുടെ അരികിലേക്ക് നാരായണൻ ചേർന്നിരുന്നു...

“ ന്റെ മോള് ഇന്ന് നല്ല സുന്ദരിയായിട്ടുണ്ടെട്ടോ... “ തന്റെ കാതിനരികിൽ ചുണ്ടിന്റെ സ്പർശനം അനുഭവപ്പെട്ടു അവൾക്ക്... കേൾക്കാൻ കൊതിച്ചതെന്തോ കേട്ടിട്ടോ അവളുടെ മേലാകെ രോമാഞ്ചം കൊണ്ടു...

“ ഇന്നു മാത്രമേ ഉള്ളൂ... “ വീടിനു പുറത്തെത്തിയപ്പോൾ അവൾക്കൊരു ധൈര്യം തോന്നി... അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ട് നാരായണൻ അതിശയിച്ചു... വീടിനുള്ളിൽ തന്റെ മുഖത്തേക്ക് പോലും നേരെ ചൊവ്വേ നോക്കാത്ത തന്റെ മരുമകളാണ് ഇതെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ അയാൾക്ക് പ്രയാസം തോന്നി... അവളുടെ ഇടതു ചുമലിനു മുകളിലൂടെ തന്റെ ഇടതുകരം വച്ച് പതിയെ അമുക്കി... നല്ല മൃദുമാംസം... അവളുടെ തോളിൽ ഒന്ന് ചുറ്റിപിടിച്ചതിനു ശേഷം തന്റെ കൈ പതിയെ താഴേക്കിറക്കി... ബ്ലൌസിനും അരയ്ക്കും ഇടയ്ക്കുള്ള വയറിന്റെ ഭാഗത്ത് പിടിച്ച് ഞെക്കി...

“ ഇന്ന് മാത്രമല്ല... അന്ന് നിന്നെ പെണ്ണ് കാണാൻ വന്നപ്പോഴേ എന്റെ മനസ്സിൽ കേറിയതാ മോളേ നീ... “ അയാളുടെ പരുത്ത വിരലുകൾ തന്റെ ആലിലവയറിലൂടെ ഒഴുകി പൊക്കിളിലേക്കെത്തിയപ്പോൾ അവൾ അറിയാതെ ചുണ്ടു കടിച്ചു...

“ അച്ഛാ... എനിക്കെന്തോ പോലെ... “ അവൾ അയാളുടെ മാറിലേക്ക് ചാഞ്ഞു... അവളുടെ മാംസളമായ വയറിൽ പതിയെ ഞെക്കിയും തടവിയും പിച്ച വച്ചുനടന്ന