Chapter Title : ഞാൻ സ്മിത [പഴഞ്ചൻ]

തന്റെ വഴിക്ക് കൊണ്ടു വരുന്നതിൽ സ്മിത ആനന്ദം കണ്ടെത്തുകയായിരുന്നു... അവൾ കട്ടിലിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റ് നിലത്തിറങ്ങി... എന്നിട്ട് തന്റെ സാരി അഴിച്ചു കളഞ്ഞു... കൂടെ ബ്ലൌസും, ബ്രേസിയറും... അങ്ങിനെ ഓരോന്നായി എല്ലാം അഴിച്ചു കളഞ്ഞ് നഗ്നയായ ശേഷം അവൾ താഴെ കിടന്ന സാരിയെടുത്ത് ഒന്ന് വാരിചുറ്റി... “ ഇനി തുറന്നോ... “

കണ്ണു തുറന്ന നാരയണൻ കണ്ടത് ഒരു സാരി മാത്രം വാരിച്ചുറ്റിയിരിക്കുന്ന തന്റെ മരുമകളെയാണ്... അവളുടെ പൂമേനിയിൽ ആ നീലസാരി പറ്റിപിടിച്ചു കിടന്നു... താൻ മറയോടു മാത്രം കണ്ടിരുന്ന ആ തേൻകുടങ്ങൾ ഒരു തിരശ്ശീലയ്ക്ക് അപ്പുറം കണ്ടപ്പോൾ നാരായണന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു... “ ഇങ്ങ് വന്നേ മോളേ... “ കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്ന് കാലുകൾ താഴേക്കിട്ട് അയാൾ സ്മിതയെ തന്റെ കാലുകൾക്കിടയിലേക്ക് വലിച്ചു നിർത്തി... സാരിമറയിൽ അവളുടെ ഉയർന്ന മുലകളുടെ നടുവിൽ കല്ലിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഞെട്ടുകളെ കണ്ട് അയാൾ തൊണ്ട നനച്ചു... അവളെ ചുറ്റിപിടിച്ച നാരായണന്റെ പരുത്ത കൈകൾ വിസൃതമായ അവളുടെ പുറത്ത് ഇഴഞ്ഞു... “ എങ്ങോട്ടാ ന്റെ അമ്മായപ്പന്റെ നോട്ടം??... “ അയാളോട് ചേർന്നു നിന്ന് മൂക്കിൽ പിടിച്ച് ആട്ടിക്കൊണ്ട് സ്മിത ചോദിച്ചു...

“ ദേ ഈ വലിയ മൊലയിലേക്ക്, കല്ലിച്ചു കിടക്കുന്ന നിന്റെ മുന്തിരികളിലേക്ക്... “ അതുംപറഞ്ഞ് അയാൾ അവളുടെ മുലകളുടെ ഇടയിലേക്ക് തന്റെ മുഖം പൂഴ്ത്തി...

“ ഹം... അച്ഛാ... “ അവൾ ചിണുങ്ങി... അവളുടെ ഇരുമുലകളിലും മുഖമിട്ട് ഉരസിക്കൊണ്ട് നാരായണൻ തന്റെ പല്ലുകളാൽ ആ സാരി താഴേക്കൂർത്തി... സാരി താഴേക്ക് ഉലഞ്ഞു വീഴുമ്പോൾ ആ മുലഗോപുരങ്ങൾ തന്റെ മുന്നിൽ തെളിയുന്നത് കണ്ട് അയാൾ അവളുടെ പുറകിൽ ഇഴഞ്ഞു നടന്ന തന്റെ കരങ്ങൾ മുന്നിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന് ആ മാംസങ്ങളിലേക്ക് ആഴ്ത്തി...

“ ന്റെ മോളേ ന്ത് നല്ല മൊലയാന്റെ മോള്ടെ... “ അവളുടെ ഇരുമുലകളും അടിയിൽ നിന്നും താങ്ങിപ്പിടിച്ച് മുകളിലേക്കുയർത്തി ആ ഞെട്ടുകളിൽ തന്റെ ചൂണ്ടുവിരലുകളും തള്ളവിലരുമൊന്ന് പ്രയോഗിച്ചു...

“ ശ്ശ്... അങ്ങനെ ഞരടെടാ അച്ഛാ... ഉം... “ അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ട് അയാൾക്ക് ചിരിവന്നു...

“ കൊള്ളാലോടീ മോളേ, എന്നേ ടാ ന്നൊക്കെ വിളിച്ചു