Chapter Title : ഞാൻ സ്മിത [പഴഞ്ചൻ]

“ നാരായണന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് സ്മിത തിരിഞ്ഞു നോക്കി... തന്റെ തൊട്ടുപുറകിലായി അച്ഛൻ നിൽക്കുന്നു... അമ്മ നേരത്തേ കിടക്കാനായി പോയി... ഇന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക സംസാരിച്ചതിനെ പറ്റി വീണ്ടും സംസാരിക്കാനാകുമോ?...

“ നാളെ ചന്തയായതു കൊണ്ട് ഇന്ന് വരാൻ കുറച്ച് വൈകുമെന്ന് പറഞ്ഞു... “അവൾ വീണ്ടും പാത്രം കഴുകലിലേക്ക് ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു... ഇന്നുച്ചയ്ക്ക് കണ്ട നൈറ്റി തന്നെയാണ് വേഷം...

“ മോളേ... നിന്റെ വിഷമം എനിക്ക് മനസ്സിലായി... ഇങ്ങോട്ട് നോക്കിക്കേ... “ അവളുടെ ഇടതുതോളിൽ കൈവച്ച് അവളെ തന്റെ നേർക്ക് തിരിച്ച് നാരായണൻ പറഞ്ഞു... അയാളുടെ നേർക്ക് തിരിഞ്ഞ സ്മിത ജാള്യത കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ ഉയർത്താനാവാതെ പുറകിലെ സിങ്കിൽ കൈകൾ അമർത്തി നിന്നു... അവളുടെ നെറുകിൽ തന്റെ വലതുകൈവച്ച് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് വീണുകിടന്നിരുന്ന മുടിയിഴകൾ പിന്നിലേക്ക് വകഞ്ഞിട്ടു... അവളുടെ മുഖം ഇരുകൈകളിലും കോരിയെടുത്ത് അവളുടെ കവിളുകളിലും താടിയിലുമൊക്കെ നാരായണൻ തന്റെ കൈകൊണ്ട് ഉഴിഞ്ഞു...

“ അച്ഛാ... എന്താ ഇത്... ഞാൻ... “ അവൾ പറഞ്ഞ് തീർക്കാൻ സമ്മതിക്കാതെ നാരായണൻ അവളുടെ ചുണ്ടിനു കുറുകെ തന്റെ വലതുചൂണ്ടു വിരൽ വച്ച് അവളെ നിശബ്ദയാക്കി...

“ എന്റെ മോൾക്ക് ഒരു കുറവും ഉണ്ടാകില്ല... നി വന്ന്കേറിയ ദിവസം നിനക്ക് തന്ന ആ വാക്ക് പാലിക്കാൻ ഞാൻ ബാധ്യസ്ഥനാണ്... “ അതു പറഞ്ഞിട്ട് അവളുടെ മുഖം കൈക്കുടന്നയിൽ താങ്ങിയെടുത്ത്... സിന്ദൂരരേഖ തൊട്ടിരിക്കുന്നിടത്ത് തന്റെ ചുണ്ടുകൾ ചേർത്തു... സ്മിതയ്ക്ക് കുളിരുകോരുന്ന പോലെയുള്ള അനുഭവം ആയിരുന്നു അത്... കണ്ണുകൾ തുറന്നപ്പോൾ തന്നെത്തന്നെ നോക്കി തന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ വിരലിഴയ്ക്കുന്ന തന്റെ അമ്മായപ്പൻ...

“ ന്റെ മോള് സുന്ദരിയാ... ആരെക്കാളും... “ എന്നു പറഞ്ഞിട്ട് അവളുടെ ഇടതുകവിളിൽ തന്റെ പരുത്ത ചുണ്ടുകൾ ചേർത്തു ഉമ്മവച്ചു അയാൾ... സ്മിതയുടെ ശ്വാസഗതി വർദ്ധിച്ചു...

“ ഞാൻ പോട്ടെ... അമ്മ ചിലപ്പോൾ എഴുന്നേൽക്കും… “ അവൾ പെട്ടെന്ന് അയാളിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞുമാറി... തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു... തന്റെ നെഞ്ചിലെ രോമക്കാട്ടിൽ വലതുകയ്യാൽ ഉഴിഞ്ഞ് അവളുടെ പിന്നിൽ വെട്ടുന്ന നിതംബത്തിലേത്ത് നോക്കി നിന്നു നാരായണൻ...

അന്ന് രാത്രി രമേശൻ കടയിൽ നിന്ന് വൈകിവന്ന ക്ഷീണത്തിൽ കൂർക്കംവലിച്ച്