Chapter Title : ഞാൻ സ്മിത [പഴഞ്ചൻ]

ചോദിക്കണമെന്ന് കുറച്ച് ദിവസമായി കരുതുന്നു... മോൾടെ മുഖത്തെന്താ ഒരു തെളിച്ചമില്ലാത്തത്... “ നാരായണന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് അവൾ തല കുനിച്ചു... മുഖത്തെ വിഷാദഭാവം മറയ്ക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല... നാരായണന്റെ ഏറെ നേരത്തെ പരിശ്രമത്തിനൊടുവിൽ അവൾ അയാളോട് മനസ്സ് തുറന്നു... തന്നെ ഇത്ര സ്നേഹത്തോടെ പരിചരിക്കുന്ന തന്റെ ഭർതൃ പിതാവിനോട് ഇത് പറയുന്നതിൽ തെറ്റില്ലെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി...

“ അത് അച്ഛാ... രമേശേട്ടൻ... “ അവൾക്ക് തുറന്ന് പറയാൻ പറ്റിയില്ല...

“ സാരമില്ല മോളേ... എന്നോട് എന്തു വേണേലും മോൾക്ക് പറയാം... മോൾടെ അച്ഛനെ പോലെ കരുതിയാൽ മതി... അവൻ ബെഡ്റൂമിൽ എങ്ങിനെയാ... “ നാരായണന്റെ തുറന്നുള്ള ചോദ്യം കേട്ട് അവളൊന്ന് പകച്ചെങ്കിലും ആരോടെങ്കിലും അതൊന്ന് തുറന്ന് പറയാൻ അവൾ കൊതിച്ചിരുന്നു... “ അത് പിന്നെ അച്ഛാ... പെട്ടെന്ന് തന്നെ രമേശേട്ടന്... എപ്പോഴും... “ അവൾ തല കുനിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ പറഞ്ഞു...

“ ഉം അതാണല്ലേ മോൾടെ മുഖത്ത് ഒരു സങ്കടം... “ നാരായണന്റെ ആ ചോദ്യത്തിൽ അവൾക്ക് ഉത്തരം മുട്ടി...

അതേ സമയം വീടിന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നും സരോജത്തിന്റെ ഒച്ച കേട്ട് നാരായണൻ വീടിനകത്തേക്ക് പോയി... അപ്പോൾ അതാണ് പ്രശ്നം... തന്നോട് പെണ്ണ് ഇത്രയും തുറന്നു പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക്... ഉം... നാരായണൻ ഓരോ കണക്കുകൂട്ടലുകൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു... എന്തു വടിവാ പെണ്ണിന്റെ ഉടലിന്... അവൾ തന്റെ മുന്നിൽ തല കുനിച്ചു നിന്നപ്പോൾ താൻ നോക്കിയത് അവളുടെ മുകളിലത്തെ കുടുക്ക് വിട്ടുകിടന്ന നൈറ്റിയുടെ ഉള്ളിലേക്കായിരുന്നു... അതിലൂടെ ആ നിറഞ്ഞ മാറിടങ്ങളുടെ ചെറിയ ഇടുക്ക് കാണാൻ പറ്റി... ഇത്ര ചെറിയ പ്രായത്തിൽ