Chapter Title : ഞാൻ സ്മിത [പഴഞ്ചൻ]

അവൾക്ക്...

“ അച്ഛാ... ദേ ചായ... “ അവളുടെ ഒച്ച കേട്ട് വാഴയ്ക്ക തടമെടുത്തിരുന്ന നാരായണൻ പണി നിർത്തി തൂമ്പ താഴെ വച്ച് അവളുടെ നേർക്ക് നോക്കി... കുളിച്ച് മുടി വകഞ്ഞ് പിന്നിൽ കെട്ടി ഒരു വെള്ള മുണ്ടും നേര്യതും ഉടുത്ത് കയ്യിൽ ചായഗ്ലാസ്സുമായി നിൽക്കുന്ന തന്റെ മരുമകൾ എന്തു സുന്ദരിയാണെന്ന് അയാളോർത്തു... അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഗ്ലാസ് വാങ്ങുമ്പോൾ അവളുടെ വിരലുകളിൽ തന്റെ വിരലുകൾ ഇഴഞ്ഞു... നല്ല മിനുസം...

“ നല്ല ചായ... “ ചായ ഒന്ന് മൊത്തിക്കൊണ്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു... “ അച്ഛൻ നല്ലോണം വിയർത്തല്ലോ... രാവിലെ തുടങ്ങിയ പണിയാണെന്ന് തോന്നുന്നു... “ അയാളുടെ നെഞ്ചിലെ രോമങ്ങളിലെക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു...

“ അതങ്ങിനെയാ മോളേ... നല്ല പണിയെടുത്താൽ ശരീരത്തിലെ ദുർമേദസ്സൊക്കെ പോവും... നല്ല സുഖം കിട്ടും... “ നാരായണന്റെ വാക്കുകളിലെ ഗൂഢഅർത്ഥം സ്മിത തിരിച്ചറിഞ്ഞു... അവളുടെ ലാസ്യമുഖം ഒന്ന് തുടുത്തു...

“ ഈ മണ്ണ് അധികം ഇളകിയിട്ടില്ല... നല്ലോണം ഉഴുതി മറിച്ചാലേ വിത്തിട്ടിട്ട് കാര്യമുള്ളൂ... അല്ലെങ്കിൽ ഒന്നും പിടിക്കില്ല... “ നാരായണൻ അവളുടെ വെളുത്ത നേര്യതിനുള്ളിൽ കറുത്ത ബ്ലൌസിൽ വശങ്ങളിലേക്ക് ഉന്തി നിൽക്കുന്ന മാംസക്കുന്നുകളിലേക്ക് നോക്കി...

“ അത് അച്ഛൻ പറഞ്ഞത് ശരിയാ... “ തന്റെ മുലയിലേക്കുള്ള അയാളുടെ നോട്ടം ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു... അതുകേട്ടപ്പോൾ പെണ്ണിനു സമ്മതക്കുറവൊന്നുമില്ലെന്ന് അയാൾക്ക് തോന്നി... അവളുടെ ഇടത്തേ ഇടുപ്പിന് പിടിച്ച് തന്നിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു അയാൾ...

“ ഹാ അച്ഛാ പതുക്കെ... എന്തു പിടുത്താ ഇത്... “ അയാളുടെ കരുത്തുറ്റ കരങ്ങളിൽ അമർന്ന് നിൽക്കാൻ അവൾക്കൊരു സുഖം തോന്നി... അവൾ പിന്നിലേക്ക് നോക്കി... അടുക്കളയിൽ നിന്ന് നോക്കിയാൽ ഇവിടം കാണാം... അവളുടെ മനോഗതം മലസ്സിലാക്കിയിട്ടെന്ന പോലെ നാരായണൻ അവളെ രണ്ട് വാഴകൾക്കിടയിലേക്ക് മാറ്റി നിർത്തി... വാഴയുടെ ഇലകൾ താഴേക്ക് വീണു കിടക്കുന്നത് അവർക്ക് ഒരു മറ സൃഷ്ടിച്ചു... പിന്നിലായി നീണ്ടു കിടക്കുന്ന പാടത്തേക്കും അവളൊന്ന് കണ്ണയച്ചു... ഇല്ല ആരുമില്ല അവിടെയെങ്ങും...

നാരായണൻ തൂമ്പ താഴെവച്ചു... എന്നിട്ട് അവളുടെ നേര്യത് വലിച്ച് മാറ്റിയിട്ട് കറുപ്പ്