Chapter Title : ഞാൻ സ്മിത [പഴഞ്ചൻ]

അതു പറഞ്ഞിട്ട് അവളുടെ മുഖം കൈക്കുടന്നയിൽ താങ്ങിയെടുത്ത്... സിന്ദൂരരേഖ തൊട്ടിരിക്കുന്നിടത്ത് തന്റെ ചുണ്ടുകൾ ചേർത്തു... സ്മിതയ്ക്ക് കുളിരുകോരുന്ന പോലെയുള്ള അനുഭവം ആയിരുന്നു അത്... കണ്ണുകൾ തുറന്നപ്പോൾ തന്നെത്തന്നെ നോക്കി തന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ വിരലിഴയ്ക്കുന്ന തന്റെ അമ്മായപ്പൻ...

“ ന്റെ മോള് സുന്ദരിയാ... ആരെക്കാളും... “ എന്നു പറഞ്ഞിട്ട് അവളുടെ ഇടതുകവിളിൽ തന്റെ പരുത്ത ചുണ്ടുകൾ ചേർത്തു ഉമ്മവച്ചു അയാൾ... സ്മിതയുടെ ശ്വാസഗതി വർദ്ധിച്ചു...

“ ഞാൻ പോട്ടെ... അമ്മ ചിലപ്പോൾ എഴുന്നേൽക്കും… “ അവൾ പെട്ടെന്ന് അയാളിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞുമാറി... തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു... തന്റെ നെഞ്ചിലെ രോമക്കാട്ടിൽ വലതുകയ്യാൽ ഉഴിഞ്ഞ് അവളുടെ പിന്നിൽ വെട്ടുന്ന നിതംബത്തിലേത്ത് നോക്കി നിന്നു നാരായണൻ...

അന്ന് രാത്രി രമേശൻ കടയിൽ നിന്ന് വൈകിവന്ന ക്ഷീണത്തിൽ കൂർക്കംവലിച്ച് കിടന്നുറങ്ങുമ്പോൾ സ്മിത അന്ന് സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങളൊക്കെ മനസ്സിൽ ഇട്ട് ചികയുകയായിരുന്നു... അച്ഛനോട് അങ്ങിനെയൊന്നും പറയേണ്ടായിരുന്നു... അല്ലാ അങ്ങിനെ പറഞ്ഞതു കൊണ്ടല്ലേ ഇങ്ങിനെയൊക്കെ സംഭവിച്ചത്... അമ്മായപ്പനെ ഇതുവരെ ശരിക്ക് ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടില്ല... തന്നേക്കാൾ പൊക്കമുണ്ട് ഒരു അഞ്ചേമുക്കാൽ അടി കാണും... ഷർട്ടിടാത്ത നെഞ്ചിൽ രോമങ്ങൾ ചുരുണ്ടു കിടക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ട്... ചെറിയ നരകേറിയ മുടികൾ എപ്പോഴും പിന്നിലേക്ക് ചീകിവച്ചിട്ടുണ്ടാകും... ഗാംഭീര്യമുള്ള മുഖത്ത് വെട്ടിനിർത്തിയിരിക്കുന്ന മീശ കാണാൻ ഒട്ടൊരു ഭംഗിയൊക്കെയുണ്ട്... വയസ്സ് നാൽപത് കഴിഞ്ഞതേ ഉള്ളൂ എന്നാ രമേശേട്ടൻ പറഞ്ഞത്... എപ്പോഴും തന്റെ കൃഷിസ്ഥലങ്ങളിൽ അദ്ധ്വാനിക്കുന്നത് കൊണ്ടാവും നല്ല കരുത്തുള്ള ശരീരമാണ്...

ഇന്ന് തന്റെ ദേഹത്ത് പിടിച്ചപ്പോൾ മനസ്സിലായതാണ്... രമേശേട്ടനെ പോലെ അല്ല... ഛെ... താനെന്തൊക്കെയാണ് ഈ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടുന്നത് ഭർത്താവിന്റെ അച്ഛനാണത്... താൻ അച്ഛനെ പോലെ കാണേണ്ട