Chapter Title : ഞാനെങ്ങനെ ഞാനായി [Jaya]

എന്നും പോയി വരാനുള്ളതിലധികം ദൂരമുണ്ടായിട്ടും ബസിലും നടന്നുമായി ഞാൻ സ്കൂളിൽ പോയി.അതി രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് സ്കൂളിലേക്കുള്ള തയ്യാറെടുപ്പ് എന്നെ പെട്ടെന്നു തന്നെ മടുപ്പിച്ചു.അതിനെച്ചൊല്ലി അമ്മയുമായി വഴക്കിട്ടപ്പളാണ് അമ്മ ആദ്യമായി എന്റെ മുന്നിൽ താനാരെന്ന് ബോധ്യപ്പെടുത്തിയത്.

വീട്ടിൽ നിന്നും ഇരുപതിലേറെ കിലോമീറ്ററുള്ള നഗരത്തിലാണ് എന്നും അമ്മ പോകുന്നത്. അവിടെ എത്തിയാൽ സ്ഥിരമായി തങ്ങാറുള്ള ചില സ്ഥലങ്ങളിലെത്തും. പല ആണുങ്ങളും വരും അവരോടൊപ്പം പോകും. താനൊരു തെരുവ് വേശ്യയാണ് എന്ന അമ്മയുടെ വിശദീകരണം എനിക്ക് ആദ്യം മനസ്സിലായില്ല, പിന്നീട് അതും മനസ്സിലായി.

ഞാനമ്മയുടെ വഴി പോകാതിരിക്കാനായിരുന്നു അമ്മയുടെ ശ്രമം. അത് ഒരുവിധമൊക്കെ എനിക്കും മനസ്സിലായി. പക്ഷേ പഠനത്തിലുള്ള എന്റെ കഴിവ് നിരാശാജനകമായിരുന്നു പത്തിൽ രണ്ടു വട്ടമെഴുതിയിട്ടും പാസ്സായില്ല. ഒടുവിൽ എന്തെങ്കിലുമൊരു തൊഴിലു പഠിക്കാൻ ടൈപ്പ് റൈറ്റിഗിനു പോയിതുടങ്ങി. ജീവിതത്തിന്റെ മാറ്റം അവിടെ നിന്നു തുടങ്ങി.

ടൈപ്പ് പഠിക്കാൻ പോകുന്ന വഴിയിൽ സ്ഥിരമായി കാണാറുള്ള പയ്യനായിരുന്നു ജോണി , സുന്ദരൻ ഒരു പതിനാറ് വയസ്സേ പ്രായം വരൂ, എന്നേക്കാൾ ഒരു വയസ്സ് കുറവാണ്. എന്നും എന്നെ കാണുമ്പോൾ പുഞ്ചിരിക്കും. അവന്റെ ചിരി കാണാൻ തന്നെ നല്ല ഭംഗിയാണ്.ആദ്യമൊക്കെ അവഗണിച്ചെങ്കിലും പിന്നീട് ഞാനും ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ എന്തോ ഒരടുപ്പം അവിടെ നിന്ന് തുടങ്ങി.

രാവിലെ ടൈപ്പ് പഠിക്കാനുള്ള പോക്കിലും തിരിച്ചുള്ള വരവിലും അവൻ എന്നെ പ്രതീക്ഷിച്ചെന്നപോലെ കാത്തു നില്കുന്നുണ്ടാവും.ചിരിക്കും എന്തെങ്കിലും പറയും, അതൊരു പതിവായി തുടങ്ങി.എനിക്കെന്തൊ അവനോട് ഒരു വല്ലാത്ത അടുപ്പം തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. അന്നാദ്യമായി അവനെന്നോട് പേരു ചോദിച്ചു. ‘ജസീന’ എന്ന എന്റെ മറുപടിക്ക് ഒരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ച് അവൻ