Chapter Title : ഞാനും ബംഗാളിയും ട്രെയിൻ യാത്രയിൽ 4 [The Artist]

Hi Friends,

വൈകിയതിൽ ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു. ഏങ്കിലും തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ എഴുതി തീർത്ത മറ്റൊരു ചാപ്റ്റർ കൂടെ ഇതാ ഇവിടെ തുടങ്ങുന്നു. സപ്പോർട്ട് ഉണ്ടാകണം, അഭിപ്രായങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തു.

*********************************

സലീം പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് ചുറ്റും എല്ലാം നിശബ്ദമായി.

ആ നിശബ്ദതയിൽ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ കോണിലും ഒരു തരം പുകച്ചിലും വേദനയും അനുഭവപ്പെടുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.

ഇരുവരുടെയും ആവേശത്തോടെ ഉള്ള കഴപ്പിൽ, ആ നിമിഷത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ ഒന്നും തന്നെ ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ല.

എന്നാൽ ഇപ്പോൾ, അവൻ പോയി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, പൂറ്റിലും കൂതിയിലും എല്ലാം വേദനയും നീറ്റലും മാത്രം ബാക്കിയായി.

തളർച്ചയുടെ വലിയൊരു ഭാരം എന്റെ ശരീരത്തെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കിയിരുന്നു.

ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ, കാലുകൾ പോലും അനക്കാൻ വയ്യാത്തത്രയും തളർന്നിരുന്നു.

കട്ടിലിലേക്ക് വീണുകിടന്നതെ ഓര്മയുള്ളു.

കണ്ണുകൾ പതിയെ അടഞ്ഞുപോയി.

തളർന്നുറങ്ങുന്നതിനിടയിലും, എന്റെ ശരീരം ഇന്നത്തെ കളിയുടെ ക്ഷീണത്തിൽ നിന്ന് മോചനം നേടാൻ കൊതിക്കുന്നതുപോലെ ബെഡിൽ ചുരുണ്ടുകൂടി കിടന്നു.

പിന്നീട് എപ്പോളോ ഫോൺ ബെൽ അടിക്കുന്നത് കെട്ടിട്ടാണ് ഞാൻ എണീക്കുന്നെ.

നോക്കിയപ്പോൾ അനിയൻ നന്ദു.

നന്ദു : എത്രനേരമായി വിളിക്കുന്നു. വന്നു വാതിൽ തുറന്നെ.

ഞാൻ : ആടാ ഇപ്പൊ വരാം.

ഞാൻ പതിയെ എണീറ്റ് പോയി വാതിൽ തുറന്നു.

രണ്ടാളും എന്നെ പോലെ തന്നെ നന്നായി ക്ഷണിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നു മുഖം കണ്ടപ്പോളെ മനസിലായി.

നന്ദു : എന്താ മോളെ അവനെ ഇത് വരെ പറഞ്ഞു വിട്ടില്ലേ, വാതിൽ തുറക്കാൻ ഒരു ഡിലേ.

ഞാൻ പെട്ടന്ന് ശ്രീയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോകിയെ.

അവൾ ചുമ്മാ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

എനിക് കാര്യം മനസിലായി.

അവൻ ചെറുതായിട്ടൊന്നും അല്ല,