Chapter Title : ഞാനും എൻ്റെ അനിയത്തിയും [Jumailath]

"എനിക്കറിയില്ല ചിന്നൂ... കിളികളല്ലേ മരത്തില് ചേക്കേറണത്? ഞാനും ഇതാദ്യായിട്ട് കാണാ."

ചിന്നു എൻ്റെ ഫോൺ വാങ്ങി കുറേ ഫോട്ടോയെടുത്തു.അവൾക്ക് അത്ഭുതം അടക്കാനാവുന്നില്ല. എനിക്കും.

"ഫോട്ടോയില് കാണാനൊരു സുഖല്ല. ല്ലേ ഏട്ടാ?" എടുത്ത ഫോട്ടോകളൊക്കെ സ്വൈപ്പ് ചെയ്ത് നോക്കി തൃപ്‌തി വരാതെ ചിന്നു പറഞ്ഞു. " ആ തിളക്കം ശരിക്ക് ഫോട്ടോയില് കിട്ടണില്ല"

"അപ്പോ രണ്ട് കണ്ണില്ലേ നിനക്ക്? ചില കാഴ്ചകളൊക്കെ കണ്ണോണ്ട് കാണാള്ളതാ"....

അത് കണ്ടിട്ട് പോരാൻ തോന്നുന്നേയില്ല. ആ കാഴ്ചയുടെ മാസ്മരികതയിൽ സ്വയം മറന്ന് ഞങ്ങൾ കുറച്ച് സമയം കൂടി അവിടെ നിന്നു.

ചെറുതായിട്ട് മഴ ചാറാൻ തുടങ്ങി.

"മഴക്കോട്ടൊന്നും കയ്യിലില്ല ചിന്നൂ... പോയാലോ"?

ചിന്നു ബൈക്ക് തിരിച്ചു. ചരൽ മണ്ണിൽ ചക്രങ്ങൾ തെന്നി നീങ്ങി.

"ചിന്നൂ... ആ ക്ലച്ചിലെ കയ്യെടുക്ക്"

"എനിക്കറിയാം ഏട്ടാ. ഞാൻ ന്യൂട്രലിൽ ഇറക്കിക്കോണ്ട്"...

ചിന്നു ഗിയർ ന്യൂട്രലിലേക്ക് മാറ്റി പതിയെ കുന്നിറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. അനായാസം അവൾ ബൈക്ക് ഹൈവേയിലെത്തിച്ചു.

ഹൈവേയിലെത്തിയതും ബൈക്കിന് വേഗത കൂടി.

"എന്താല്ലേ ഏട്ടാ... ജീവിതത്തില് ഒരിക്കലും മറക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒരു കാഴ്ചയാല്ലേ അത്... ഒരു മരം നിറയെ മിന്നാ മിന്നികള്..."

"പിന്നല്ല... അടി പൊളിയാന്ന് പറയണ്ട കാര്യണ്ടോ. അതും അങ്ങട്ട് പോയി നോക്കാൻ തോന്നിയതോണ്ട്. ഇല്ലെങ്കിലോ"...

"കുന്നിൻ്റെ മോളില് രാത്രി ഗന്ധർവനെ കണ്ടൂന്ന് പറയും.... ചിലപ്പോ ഈ യക്ഷി കഥയൊക്കെ ഇങ്ങനെയാവൂല്ലേ ഏട്ടാ ഉണ്ടായത്"?

"ആയിരിക്കും"... എന്തൊക്കെയോ ചില ഓർമ്മകൾ എൻ്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്ന് പോയി..

"ഇതെന്താ അങ്ങനെ ആരും ശ്രദ്ധിക്കാത്തേ"?

"എന്ത്"?

"ഈ സ്ഥലം ഏട്ടാ... എന്തൊരു ഭംഗിയാ കാണാന്. പക്ഷേ ആൾക്കാരൊന്നും ഇവിടെ ഇല്ലല്ലോ... "

"അതിപ്പോ എല്ലാരും ഊട്ടിയിലേക്ക് പോണ തിരക്കിലാവുമ്പോ ഇവിടെ നിർത്തി കാഴ്ച കാണാൻ സമയണ്ടാവില്ല"

"പക്ഷേ ഇവിടെ ബോട്ടിങ് ഒക്കെണ്ടല്ലോ"

"അതുണ്ട്. പൈക്കര ലേക്കിൽ ബോട്ടിങ്ങുണ്ട്. കാടിനുള്ളിൽ ഒരു വെള്ളച്ചാട്ടണ്ട്. നമ്മള് ഉച്ചക്ക് കണ്ടില്ലേ. അത്. അതിൻ്റെ അടുത്ത് പോവാൻ വഴിയൊക്കെയുണ്ട്."

"പൈക്കര നല്ല ഒരു സ്ഥലാല്ലേ കാണാന്. അവിടെ എവിടെയോ ടീ എസ്റ്റേറ്റ് ഒക്കെണ്ട്... ഇനി ഒരു ദിവസം ഇങ്ങട്ടായിട്ട് വരണട്ടോ ഏട്ടാ"

"പകല് വരണം. രാവിലെ