Chapter Title : ഞാനും എൻ്റെ അനിയത്തിയും [Jumailath]

വയ്യ.

എനിക്ക് ചെറിയൊരു പേടി തോന്നി. രാത്രിയിൽ പ്രകാശ രൂപങ്ങളായും തീ ഗോളങ്ങളായും മൂർത്തികൾ സഞ്ചരിക്കുന്നതിനെപ്പറ്റി ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

ഇവിടുത്തെ ആദിവാസികളുടെ പുണ്യ ഭൂമിയാണിത്. അവരുടെ ഏതെങ്കിലും ദേവനായിരിക്കുമോ അത് എന്നൊരു തോന്നൽ പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലൂടെ കടന്നു പോയി.

"ഏട്ടാ... നമുക്ക് പോവാം ഏട്ടാ... ഏതോ ദേവൻ ദേവിയെ കാണാനിറങ്ങിയതാ. ഇവിടെ നിക്കണ്ട ഏട്ടാ..."

ചിന്നുവിന് പേടിയായി. അവളുടെ വെപ്രാളം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കും എന്തോ ഒരു ഭയം തോന്നി. ഒരു പ്രാവശ്യം കൂടി ഞാൻ കുന്നിന് മുകളിലേക്ക് നോക്കി. കാറ്റ് വീശുമ്പോൾ ആ പ്രകാശ പുഞ്ജത്തിന് ചുറ്റും എന്തോ അനങ്ങുന്നുണ്ട്.

"നിക്ക് ചിന്നൂ ... ഒരു മിനിറ്റ്. അതിൻ്റെ ചുറ്റും മര ചില്ലകൾ പോലെയെന്തോണ്ട്."

ഞാൻ ഫോണിൻ്റെ ക്യാമറയിൽ സൂം ചെയ്ത് നോക്കി.

"ചിന്നൂ... അത് ദേവിയും ദേവനും ഒന്നും അല്ല. എന്തോ മരാണത്. ഇത് നോക്ക്..." ഞാൻ ഫോൺ അവളുടെ നേരെ നീട്ടി... "ഈ ദേവനും ദേവിയുമൊക്കെ യാത്രക്കിറങ്ങുന്നത് പന്ത്രണ്ട് മണി കഴിഞ്ഞിട്ടല്ലേ? ഇതിപ്പോ പത്തേ മുക്കാലായിട്ടേ ഉള്ളൂ സമയം. അതിൻ്റെ അടുത്തൊന്ന് പോയി നോക്കാം. എന്താന്നറിയാലോ...."

"ഇത് ഓഫ് റോഡ് ബൈക്കല്ല ഏട്ടാ..."

"അതൊന്നും നോക്കണ്ട. നീ ഫസ്റ്റിലിട്ട് അങ്ങട്ട് പിടിച്ചാ മതി. കുന്നു കയറാള്ള പവറൊക്കെ ഇതിനുണ്ട്"

ഒരു ചെറിയ മൺപാത കുന്നിന് മുകളിലേക്ക് നീണ്ട് പോവുന്നു. ചിന്നു ബൈക്ക് മുന്നോട്ടെടുത്തു. കുറച്ച് ദൂരം മുന്നോട്ട് പോയതും അവൾ ബൈക്ക് നിർത്തി.

"എന്താല്ലേ ... മെസ്മരൈസിങ് വ്യൂ" ശ്വാസം അടക്കി പിടിച്ച് ചിന്നു മന്ത്രിച്ചു.

മുന്നിൽ കുന്നിനു മുകളിൽ തനിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഒരു വലിയ മരം. ചുറ്റും പുൽമേടുകൾ മാത്രം. മരത്തിൻ്റെ പടർന്നു പന്തലിച്ചു നിൽക്കുന്ന ചില്ലകളിൽ മുഴുവൻ മിന്നാമിനുങ്ങുകൾ പറ്റം ചേർന്നിരിക്കുന്നു. ഇലകളും മരത്തിൻ്റെ തടിയും ഒന്നും കാണാനില്ല. മിന്നാമിനുങ്ങുകൾ മരമാകെ അട്ടിയായി പൊതിഞ്ഞതാണ്.

"അടുത്തേക്ക് പോണ്ട. ഇവിടെ നിന്ന് കണ്ടാ മതി. ചിലപ്പോ എല്ലാം പറന്ന് പോവും"

മരത്തിനടുത്തേക്ക് പോകാൻ തുടങ്ങിയ ചിന്നുവിനെ ഞാൻ തടഞ്ഞു.

"ന്നാലും ഏട്ടാ... ഇങ്ങനെ ഒരു കാഴ്ച. ഞാനാദ്യായിട്ട് കാണാ... മിന്നാ മിന്നികള് മരത്തിലാല്ലേ ചേക്കേറാ"?