Chapter Title : ഞാനും എന്റെ ഏടത്തിയമ്മയും 6 [Manikuttan]

കരുതലുമാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് എനിക്കുണ്ടായത് ഈ സംഭാവത്തോടെയാണ്. പതിവുപോലെ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ക്ലാസിനു പോകുന്നുണ്ട്.നവമ്പർ മൂനാം ശനി.എനിക്ക് കോളേജ്വിദ്യാർത്ഥി സംഘർഷം മൂലംത ലേന്നാൾമുതൽ അനിശ്ചിത കാലത്തേക്ക് അടച്ചതാണ്.അതുകൊണ്ട് ഞാന്‍ ഒരുഹോളിഡേ മൂഡിലായിരുന്നു. വൈകുന്നേരമൊരു നാലര ആയിക്കാണും.അച്ഛൻ പുറത്തെവിടെയോ പോയതാണ്.'അമ്മ മലയാളമനോരമ വാരികയിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു.ഏടത്തിയമ്മ ഇസ്തിരി ഇടുകയാണ്.ഞാൻ പറമ്പിൽ വെറുതെ ചുറ്റി നടക്കാനിറങ്ങി.അതെന്റെ ഒരു നേരമ്പോക്കാണ്. അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഏടത്തിയമ്മ അങ്ങോട്ട് വരുന്നത്കണ്ടുടോയ്‌ലെറ്റിലേക്കാണ്.

. ഞങ്ങൾക്ക് വീടിനുള്ളിൽ ടോയ്‌ലെറ്റില്ല അച്ഛനതിഷ്ടമല്ലായിരുന്നു. പ്ലംബിങ് കഴിഞ്ഞത് കൊണ്ട് ടോയ്‌ലറ്റിൽ വാട്ടർ ടാപ്പും വെള്ളവുമുണ്ട്. ടോയ്‌ലെറ്റിനടുത്തെത്തിയപ്പോൾ ഏടത്തിയമ്മ എന്നെ കണ്ടു. "എന്താടാ ഇവിടുന്നൊരു ചുറ്റിക്കളി?" "തൂവൽ ഉണ്ടോന്ന് നോക്ക" "ഉം ,ഇങ്ങോട്ടൊന്നും വന്നു എത്തി നോക്കരുത് ,ട്ടോ" "അയ്യേ"എന്റെ മുഖം ശരിക്കും ചുളിഞ്ഞു." "മൂത്രമൊഴിക്കുന്നത് കാണാല്ലേ ?" "അയ്യേ !അതുപോലാണോ ഇത്?" "നിന്നെ വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റില്ല.നീ എന്തും ചെയ്യും." ഇതും പറഞ്ഞ് അവർ ടോയ്‌ലെറ്റിൽ കയറി വാതിലടച്ചു.ഞാൻ തൂവൽ പരതൽ തുടർന്നു.അൽപനേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ടോയ്‌ലെറ്റിൽ നിന്ന് ഏടത്തിയമ്മയുടെ"അമ്മേ " എന്ന കരച്ചിൽ കേട്ടു.ഒപ്പം മണിക്കുട്ടാ എന്ന വിളിയും . ഞാനോടിച്ചെന്നു. "എന്താ?എന്ത് പറ്റി ഏടത്തിയമ്മേ?'പരിഭ്രാന്തിയോടെ ഞാൻ ചോദിച്ചു. "എടാ ഞാനിവിടെ വീണു.എനിക്ക് എണീക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല. നീ വേഗം ആ വാതിലെങ്ങിനെയെങ്കിലും തുറക്ക്." വാതിലിന്റെ നടുവിലാണ് അതിന്റെ കുറ്റി .താഴെ നിന്ന് എനിക്ക് കൈ എത്തില്ല. ഞാൻ ഉടനെ അടുത്തുകണ്ട ഒരു തെങ്ങിൻ മടൽ കഷണം ടോയ്‌ലെറ്റിന്റെ ചുമരിൽ ചാരിവെച്ച് അതിൽ കയറി വാതിലിന്റെ കൊളുത്തി തുറന്നു.ഞാൻ കണ്ട കാഴ്ച. ഏടത്തിയമ്മ ടോയ്‌ലെറ്റിന്റെ ഒരു മൂലയിലേക്ക് ചാഞ്ഞു വീണു കിടക്കുകയാണ്.മാക്സി അരക്കു മുകളിൽ ചുരുട്ടി വെച്ച