Chapter Title : ഞാനും എന്റെ ഏടത്തിയമ്മയും 6 [Manikuttan]

നിലയിൽ തന്നെ.ഞാന്‍ വേഗം ഉള്ളില്‍ കടന്നു.ഒന്നും ചോദിക്കാതെ ഞാൻ അവരെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ പിടിച്ച് നേരെ ഇരുത്ത്.ഇരുന്ന ഉടനെ അവർ വലതു കൈ കൊണ്ട് ബക്കറ്റ് ചരിച്ച ക്ലോസെറ്റിലേക്ക് വെള്ളമൊഴിച്ചു. "എന്താ പറ്റീത്?" ഞാൻ ചോദിച്ചു "നീ വാതിലടക്ക്" ആ നിലയിൽ ഞാൻ അവരെ കാണാനിടയായതിന്റെ ജാള്യതയോടെ അവർ പറഞ്ഞു. "ബക്കറ്റും വെള്ളവും കൂടി അടുത്തേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചപ്പോൾ അതിന്റെ തൂക്ക് ഊരിപ്പോന്നു.ഞാൻ പുറകോട്ട് മറഞ്ഞു വീണു.എഴുന്നെല്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.. "എന്നാൽ ഞാൻപുറത്തിറങ്ങട്ടെ" ഞാൻ വാതിൽ തുറക്കാനൊരുങ്ങി.പെട്ടെന്നവർ എന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു.ഞാനവരെ നോക്കി.ഇപ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണിൽ പതിവായി കണ്ടിരുന്ന ഏടത്യമ്മയുടെ സ്നേഹത്തിൽ പൊതിഞ്ഞ അധികാര ഭാവമില്ല.അതി സുന്ദരിയായ പെണ്ണിന്റെ ഗമയും ഗർവുമില്ല.പകരം പരമ ദയനീയമായ ഭാവമാണ്.അവർക്കെന്താണ് പറ്റിയതെന്ന് ഞാൻ അദ്‌ഭുദപ്പെട്ടു .കടുത്ത വേദന അനുഭവിക്കുന്നതായി മുഖം കണ്ടപ്പോൾ മനസ്സിലായി. " മോനെ,മണിക്കുട്ടാ,ഏടത്തിയമ്മേന്റെ ഇടതു കൈക്കുഴ തെറ്റീന്നു തോന്നുന്നു.വേദനിച്ചിട്ട് വയ്യ.” ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ അത്

സ്ഥാനംതെറ്റിയപോലെയുണ്ട്.വലതു കയ്യിലാകട്ടെ വിരലുകൾക്ക് കീഴെയായി നന്നായി തോല് പോയിട്ടുണ്ട്. "ഏടത്തിയമ്മ എണീക്ക് .ഞാൻ പിടിച്ചോണ്ട് പോവാം" "അതെല്ലെടാ." "പിന്നെന്താ" ഞാനത് സ്വയം മനസ്സിലാക്കുമെന്നു കരുതിയാവും അൽപനേരം അവർ എന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കിനിന്നു.ഞാൻ മനസ്സിലാവാതെ മന്തനെ പോലെ നിന്നപ്പോൾ ഏറെ വിമ്മിട്ടത്തോടെ താഴോട്ട് നോക്കിക്കൊണ്ടവർ പറഞ്ഞു "മണിക്കുട്ടാ ഞാൻ കഴുകിയിട്ടില്ല' അത് പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സങ്കോചം കൊണ്ട് അവർ ഇല്ലാതായ പോലെ' ഞാൻ വല്ലാതായിപ്പോയി.എനിക്ക് വല്ലാത്ത സങ്കടവും സ്നേഹവും വാത്സല്യവും തോന്നി.അവർ പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ഞാൻ കുനിഞ്ഞു അവരുടെ മുഖം കൈകളാലുയർത്തി അവരുടെ കവിളിലും ചുണ്ടിലും അമർത്തി ചുംബിച്ചു. "ഇതിനാ ന്റെ മോള് ത്ര വെഷമിച്ചത്‌ ?മോളുടെ മണിക്കുട്ടനില്ലേ