Chapter Title : ഞാനും എന്റെ ജിഷേച്ചിയും 2 [Anupam]

അങ്ങനെ അല്ല എന്ന് പറഞ്ഞു അവിടെ നിർത്തി പിന്നെ എങ്ങനെ ആ ന്ന് ആയി അടുത്ത ചോദ്യം, ഞാൻ ഇനിയും മിണ്ടാതെ നിന്നാൽ ശെരി ആവില്ല എന്നുറപ്പ് ആക്കി പറയാൻ തുടങ്ങി.

ആദ്യം എങ്ങനെയോ ഞാൻ നോക്കിയതാ അന്ന് പക്ഷെ എനിക്ക് ഒന്നും തോനീല പിന്നെ ദിവസോം നിങ്ങടെ അലകിന്റെ ഒച്ച കേട്ടാൽ ഞാൻ ഞെട്ടും പിന്നെ ഉറങ്ങാൻ ആവില്ല നോക്കാതെ ആവില്ല എന്നായി, പിന്നെ അതൊരു ശീലം ആയപ്പോ ഞാൻ പോലും അറിയാതെ എന്റെ കൈകളും പണി തുടങ്ങി, അത് എനിക്ക് ഒരു ഹരം ആയി ഒരു അഡിക്ഷൻ ആയി നിങ്ങളുടെ കാഴ്ച ഇല്ലാതെ ആവില്ല എന്നായി.

നീ എന്താടാ സാഹിത്യം പറയുന്നേ എന്നായി ജീഷേച്ചി ഇങ്ങനെ പറയുന്ന് ,,,
അല്ല പിടിച്ചിട്ട ജീഷേച്ചി ശെരിക്കും ... ആ അനിതേച്ചി എന്നെ പറ്റി എന്താ വിചാരിച്ചിട് ഉണ്ടാവും അല്ലേ..

ആഹ് നിനക്ക് എന്നെ ഒളിഞ് നോക്കാം അനിതേച്ചി വിചാരിച്ചാൽ ആണോ കുഴപ്പം ഏഹ് ...
ഞാൻ ഒരു ചിരിയിൽ നിർത്തി എന്റെ ഉത്തരം.

പെട്ടെന്ന് ഞാൻ പ്രദീപേട്ടനും ആയി ഒന്നും ല്ലേ അപ്പൊ എന്ന് ചോദിച്ചു..
എന്ത് ല്ലേ ന്ന് എന്നായി ജീഷേച്ചി...

ഞാൻ: അല്ല നിങ്ങൾ ഭാര്യയും ഭർത്താവും അല്ലെ അപ്പോ...
ജീഷേച്ചി: ഇല്ല നമ്മൾ ഒരു 3 വർഷത്തിന് മേലെ ആയിട്ട് ഒന്നും ല്ലാ...

ഞാൻ: അപ്പൊ കൊഴപ്പം ഒന്നും ല്ലേ ജീഷേച്ചിക്ക് ?

ജീഷേച്ചി: എന്ത് കൊഴപ്പം എനിക്ക് സന്തോഷം കിട്ടാൻ ഉള്ള വഴി എനിക്ക് അറിയാം അല്ലേലും ആണുങ്ങളുടെ കൂടെ കിടന്നാൽ സുഖം നിങ്ങക്ക് അല്ലെ ഞങ്ങള്ക് അല്ലല്ലോ എന്ന ഒരു കള്ളാ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

എന്റെ മനസ്സ് അപ്പോഴേക്ക് എനിക്ക് ഉറപ്പ് തന്നു ഇത് ഇനി പേടിക്കണ്ട ആവിശ്യം ല്ല ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ച പോലെ എന്തോ സംഭവിക്കാൻ പോവുന്നു എന്ന്.

ഞാൻ : പക്ഷെ എല്ലാരും അങ്ങനെ അല്ല കേട്ടോ എന്ന് ഞാൻ ഒരു ചിരിയോടെ അങ് കാച്ചി...
ജീഷേച്ചി: ഏഹ് എന്ന് വെച്ചാൽ നീ അങ്ങനെ അല്ല എന്നായിരിക്കും ഏഹ് ഏഹ്....
ഞാൻ: അങ്ങനെയും പറയാം...

ജീഷേച്ചി: അതിനു നീ ഈ ഒളിഞ്ഞു നോട്ടം അല്ലാണ്ട് ആരെ എങ്കിലും വേദി വെച്ചിട്ടിണ്ടോ ?
ഞാൻ: ഇല്ല എന്നാലും മനസ്സിൽ ഉള്ളത് പറയാലോ.. ഒരു കല്യാണം എല്ലാം കഴിച്ചിട്ടു വേണം ആഗ്രഹങ്ങൾ എല്ലാം