Chapter Title : ഞാനും സഖിമാരും 2 [Thakkali]

പോന്നു.” അപ്പോളേക്കും അടുത്ത ബസ് വന്നു ബാക്കി 3 പേരും അതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ അവർ എന്നെ മൈൻഡ് ആക്കിയില്ല

അവർ എന്തെല്ലോ അസ്സൈന്മെന്റ് ഒക്കെ പറയുന്നുണ്ട് ഞാൻ ഉദ്ദശിച്ച കാര്യങ്ങൾ ഇന്നലത്തേതിന്റെ തുടർച്ച ഒന്നും പറയുന്നില്ല,  പോരാത്തതിന് സൂസൻ ആദ്യം മിണ്ടിയത് ഒഴിച്ചാൽ ഈ തെണ്ടികൾ ഒന്ന് നോക്കുന്നത് പോലും ഇല്ല. ഇനി ഈ തെണ്ടികളുടെ മൂഡ് മാറിയോ???

പെൺപിള്ളേർ എല്ലാം ഇങ്ങനെ ആണോ? ഇന്നലെയും മിനിഞ്ഞാന്നും സംഭവിച്ചത് ഒരു അബദ്ധം ആണ് ഇനി ആ തെറ്റ് ആവർത്തിക്കില്ല എന്ന് ഇവർ തീരുമാനിച്ചോ? ആകെ  കൺഫ്യൂഷൻ ആയി ഫുൾ ക്‌ളാസ്, നോട്സ്, ടീച്ചേർസ്, പഠിപ്പ് വേറെ ഒരു കാര്യവും സംസാരിക്കുന്നില്ല. ഇന്ന് ഫസ്റ്റ് അവർ കഴിഞ്ഞിട്ട് ക്‌ളാസ് കട്ട് ചെയ്യാം എന്ന് പറഞ്ഞതെല്ലാം ഇവർ മറന്നു പോയോ?

ഇനി അത് സ്വപനത്തിൽ കണ്ടത് ആണോ? ലോട്ടറി എടുക്കാൻ പോയപ്പോൾ അരവിന്ദൻ തെണ്ടി കട പൂട്ടിയത് മുടക്കത്തിന്റെ ലക്ഷണ ആണോ? എന്റെ 4 പെൺപിള്ളേരും എന്നെ തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കുന്നില്ല.

നാളെ വേറെയും മനക്കോട്ട കെട്ടി ഷീബേച്ചിയോട് വരാം  എന്ന് പറഞ്ഞത്. അവിടെയും ഒന്നും കാണാൻ പോലും പറ്റില്ലേ? എല്ലാം പൊതിഞ്ഞു കെട്ടി വരുമോ? ചിന്തിച്ചു ആകെ പ്രാന്ത് പിടിച്ചു. കോളേജ് എത്തി. എല്ലാം തകിടം മറിഞ്ഞു എന്തെങ്കിലും ചെറുത് കിട്ടുമ്പോളേക്കും അത് ഊതി വലുതാക്കുന്ന എന്നോട് എനിക്ക് തന്നെ പുച്ഛം തോന്നി. ഏതായാലും കോളജിൽ വന്നത് അല്ലെ ഇനി പഠിച്ചു നന്നാവാൻ തീരുമാനിച്ചു. ജയന്തിയുടെ ബുക്ക് വാങ്ങി അസ്സൈന്മെന്റ് എഴുതാൻ തുടങ്ങി ഓരോരുത്തർ ആയി ക്‌ളാസിൽ വന്നു തുടങ്ങി ഞാൻ എഴുതുന്നത് കണ്ട എല്ലാ തെണ്ടികളും ഇന്ന് ലോകാവസാന ആണോ എന്ന രീതിയിൽ എന്നെ നോക്കുന്നുണ്ട് ഞാൻ മൈൻഡ് ആക്കാൻ പോയില്ല. അങ്ങിനെ ഇടക്ക് സുധീന്ദ്രൻ മാഷ് വന്നു ക്‌ളാസ് എടുത്ത് പോയി ഞാൻ ആ സമയത്തു മുഴുവൻ എഴുത്തായിരുന്നു മൂപര് പഠിപ്പിച്ചത് ഒന്നും കേട്ട് പോലും ഇല്ല അങ്ങിനെ അയാൾ പോയി ഇടക്ക് സൂസൻ വന്നു അരികിൽ ഇരുന്നു ബുക്ക് എടുത്ത് വെറുതെ നോക്കിയിട്ട് മെല്ലെ