Chapter Title : നൂറ എന്ന നൂർജഹാൻ 2 [ലോഹിതൻ]

വിളിച്ചു പറയ്.. ഇനി അധികം താമസിപ്പിക്കേണ്ട...

അത്രയ്ക്ക് തൃതി ആണോ... തൃതി അല്ല നൂറാ.. കൊതി... തന്നെ അന്ന് സ്കൂളിൽ വെച്ചു കണ്ടപ്പോൾ മുതൽ തുടങ്ങിയ കൊതിയാണ്...

അത് കേട്ട് അവൾ ചൂളിപ്പോയി...

എല്ലാവരോടും ഇങ്ങനെയാണോ..

എല്ലാവരോടും ഇല്ല... കൊതിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നവരോടല്ലേ കൊതി തോന്നുക.. നൂറ എന്നേ കൊതിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു...

പിന്നെയും കുറേ നേരം സംസാരിച്ചിരുന്ന ശേഷമാണ് ആസിഫ് വന്നത്...

രണ്ടു പേരുടെയും ഇരിപ്പും സംസാരവും കണ്ടപ്പോഴേ ഇവർ ഒരു തീരുമാനത്തിൽ എത്തിയെന്ന് അവന് മനസിലായി...

അന്ന് രാത്രി ഫിദയെ വിളിച്ചു നൂറ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു...

നന്നായി ഉമ്മാ.. നല്ല തീരുമാനം... കുറച്ചു കൂടി നേരത്തെ ആയിരുന്നു എങ്കിൽ എനിക്ക് പണി കുറഞ്ഞേനെ...

പോടീ.. നീയിനി നിന്റെ കെട്ടിയോന് പണി കൊടുത്താൽ മതി...

ഓഹോ.. ഇപ്പോൾ അങ്ങിനെയായോ... ഞാൻ നാട്ടിൽ വരുമ്പോളും ഇങ്ങനെ പറയണേ...

നീ മുനീറിനോട് പറയണം... എന്നിട്ട് അവന്റെ അഭിപ്രായം എന്നേ വിളിച്ചു പറയണം...

മുനീറിക്കാ ഇത് കേട്ടാൽ സങ്കടപ്പെടും

അതെന്താ മോളേ.. അവന് ഇഷ്ടാവൂല്ലേ...

അതല്ലുമ്മാ... നാട്ടിൽ വരുമ്പോൾ നിങ്ങളെ ഒന്ന് വളച്ചു നോക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന ആളിന് നിങ്ങൾക്ക് പുതിയ മാപ്പിള വരുന്നത് ഇഷ്ടവുമോ...

സത്യമാണോ മോളേ.. അവൻ അങ്ങിനെ നിന്നോട് പറഞ്ഞോ...

എന്റെ ഉമ്മിയാണേ സത്യം... എന്നേം ഉമ്മയെയും ഒരുമിച്ചു ഒരു മുറിയിൽ കിട്ടണമെന്നാണ് മൂപ്പരുടെ ആഗ്രഹം...

ന്റെ റബ്ബേ.. ഇതൊക്കെ മനസ്സിൽ വെച്ചുകൊണ്ടാണോ അവൻ നടക്കുന്നത്....

മനസിലുള്ളത് മറച്ചു വെച്ചില്ലല്ലോ ഉമ്മാ.. എന്നോട് തുറന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ...

വെറുതെ അവൻ അങ്ങിനെ പറയില്ല.. നീ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞപ്പോൾ അവനും പറഞ്ഞുകാണും....