Chapter Title : ന്യൂഡിസ്റ്റ് അനിയത്തി [വാത്സ്യായനൻ]

ലാപ്ടോപ് ഓഫ് ചെയ്ത് ഹെഡ്ഫോൺ ഊരി മാറ്റി.

“ചേട്ടായി ഈ ഫ്ലോറിലേക്ക് തന്നെ വരവ് കുറവാണല്ലോ ഇപ്പം. ഞാൻ തുണിയില്ലാതെ നടക്കുന്നോണ്ടാണോ ചേട്ടായീ?” തെല്ലും കളങ്കമില്ലാത്ത ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെയാണ് അവൾ ചോദിച്ചത്.

എങ്ങനെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങണമെന്ന് താൻ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായിരുന്ന വിഷയം ലിജി തന്നെ ഇങ്ങോട്ട് എടുത്തിട്ടത് മനീഷിന് ആശ്വാസമായി.

“അതേടാ മോളൂ, അതു പറയാനും വേണ്ടീട്ടാ ഞാൻ വന്നെ. നിനക്ക് അറ്റ് ലീസ്റ്റ് ഇന്നേഴ്സ് എങ്കിലും ഇട്ടോണ്ട് നടന്നൂടേ? ഇറ്റ്’സ് മേകിങ് മീ … റിയലി … അൺകംഫറ്റബ്ൾ.”

“അതെന്നാ ചേട്ടായീ. നമ്മൾ ആങ്ങളേം പെങ്ങളുമല്ലേ. എന്തിനാ അങ്ങനൊക്കെ തോന്നുന്നെ? എന്തുവാ പ്രശ്നം?”

“പറഞ്ഞാൽ മോളു ചേട്ടായിയോട് പിണങ്ങല്ല്.”

“പിണങ്ങാനോ? ഞാനോ! നെവർ. പിങ്കി പ്രോമിസ്.” ലിജി കൈയുയർത്തി ചെറുവിരൽ നീട്ടിക്കാണിച്ചു. മനീഷ് തൻ്റെ കൈയിലെ ചെറുവിരൽ മടക്കി അവളുടേതുമായി കൊരുത്തു. “യേ!” ലിജി ഉല്ലസിച്ചു കൂകി. അവളുടെ കുട്ടിത്തം കലർന്ന പെരുമാറ്റം കണ്ട് അവനും ചിരിച്ചു പോയി.

“മോളൂ … നീയൊരു സുന്ദരിക്കുട്ടിയല്ലേ. ഞാനാണെങ്കിൽ ഒരാൺചെറുക്കനും. തെറ്റാണെന്ന് എനിക്കറിയാം … പക്ഷേ … നിന്നെ ഈ കോലത്തിൽ കാണുമ്പം കാണുമ്പം എൻ്റെ ബോഡിയിൽ അതിൻ്റെ നാച്വറൽ ആയിട്ടുള്ള റെസ്പോൺസ് ഉണ്ടാകും. അത് എൻ്റെ കൺട്രോളിലുള്ള സംഭവമല്ല. ഐ ഹേറ്റ് ദാറ്റ്. ബികോസ് ഇറ്റ്’സ് … ജസ്റ്റ് റോങ്! അതാടാ ഞാൻ പറയുന്നെ. അല്ലാതെ ചേട്ടായിക്ക് മോളുടെ പേഴ്സനൽ ഫ്രീഡത്തിൽ ഇടപെടാൻ താല്പര്യമുണ്ടായിട്ടല്ല. ഐ ആം സോറി.” ധൈര്യം സംഭരിച്ച് ഏതാണ്ട് ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ മനീഷ് പറഞ്ഞു തീർത്തു. ഒട്ടിച്ച ബാൻഡേജ് ഒറ്റ വലിക്ക് പറിച്ചെടുക്കുന്നതു പോലെ.