Chapter Title : ഓ... പ്രിയേ [മുക്ത കർണൻ]

ഇഷ്ടമായല്ലോ ഇന്നലത്തെ രാത്രി. എന്തായാലും മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നിൽ പരമാവധി നോക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കാൻ ഞാൻ എന്നോടും കുണ്ണയോടും പറഞ്ഞുറപ്പിച്ചു. ചേച്ചി വെറുതെ പരീക്ഷിച്ചു നോക്കുന്നതാണോ എന്നൊരുറപ്പുമില്ല. ചേട്ടനോട് വല്ലതും പറഞ്ഞാൽ ഹിരോഷിമ നാഗസാക്കിയൊക്കെ ആയി പൊട്ടിത്തെറിച്ച് പിന്നെ ബാംഗ്ളൂര് തന്നെ മരണം വരെ കഴിയണ്ടി വരും.

അതുകൊണ്ട് ഒരു പത്തു മണി വരെ ലാപിലും ഫയലിലും തന്നെ നോക്കി മുറിയിൽ കുത്തിയിരുന്നു.. ചേച്ചി പണി ചെയ്യുന്നിടത്ത് നിന്നാൽ പട്ടാപ്പകല് പോലും എനിക്ക് പലതും തോന്നും. ....പക്ഷേ ചേച്ചി മുറി തൂക്കാനൊക്കെയായി ഇടയ്ക്കിടെ വന്നു. അളിയനുള്ളതു കൊണ്ടോ എന്തോ തുടുത്ത കവിള് ചുമപ്പിച്ച് കണ്ണിൽ പൂത്തിരി കത്തിച്ച് ചെറിയ പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ച് കടന്നുപോയി. സംസാരിക്കാനൊന്നും നിന്നില്ല.

എനിക്കാണെങ്കിൽ ആ പുഞ്ചിരി കണ്ടിട്ട് തന്നെ തുടകൾക്കിടയിൽ കിരികിരുപ്പ് തുടങ്ങി. ..ദർശനാ ഓ.. പാട്ട് മൂളിക്കൊണ്ട് ഞാൻ ചേച്ചിയുടെ ദർശനത്തിൽ മുഴുകി പ്രോഗ്രാം തീർത്തു കൊണ്ടിരുന്നു. മിണ്ടിപ്പറയുന്നയത്ര പ്രശ്നം ദർശനത്തിലില്ലാല്ലാത്തതു കൊണ്ട് ഞാൻ ചേച്ചിയുടെ പ്രേമം തുളുമ്പുന്ന വരവ് ഇടയ്ക്കിടെ ഒളികണ്ണിട്ടു പ്രതീക്ഷിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു...

“ബാ.. ഒന്ന് കറങ്ങിട്ട് വരാം...വരാം.. ഇങ്ങനെ ഇരുന്നാ ബോറടിക്കില്ലേ.." അളിയൻ വന്ന് വിളിച്ചു. “ ഏയ് എനിക്കിതൊക്കെ നല്ല ശീലമായതല്ലേ ബ്ളാങ്കൂറിൽ" ഞാൻ ലാപിലും മേശയിലും താളം പിടിച്ചു. “ എന്നാലും വാ.. ഒറ്റയിരുപ്പിരിക്കണ്ട.." അളിയന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി നാട്ടിലെ മാർക്കറ്റിലൊക്കെ ഒന്ന് കറങ്ങി. നാട്ടുകാരോടുള്ള അളിയന്റെ യു.കെ.കത്തി കേട്ട് തല കുലുക്കി ബാബുക്കാന്റെ ചായക്കടയിൽ നിന്ന് നാടൻചായയും ഉന്നക്കായും കഴിച്ച് പന്ത്രണ്ട് മണിയായപ്പോ തിരികെയെത്തി.

“നിങ്ങളെന്താ താമസിച്ചേ..ഇതാ കട്ടൻ എടുത്തത് തണുത്ത് പോയി" ചേച്ചി വാങ്ങിയ സാധനങ്ങൾ വണ്ടിയിൽ നിന്നെടുത്തു കൊണ്ട് കിച്ചനിലേക്ക് നടന്നു. “ ഞങ്ങള് ചായ കുടിച്ചു ചേച്ചി." കയ്യിലെ ഇറച്ചി മീൻ കവറുകളുമായി ഞാനും പുറകേ നടന്നു. “മം.. എന്നാ ഞങ്ങക്ക് കുറച്ച് സഹായിച്ച്താടാ കിച്ചനിൽ . സമയം കുറയായില്ലേ.." ചേച്ചി ഒരു കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചു. ഇറച്ചി നുറുക്കാനോ മറ്റോ മടിയായിട്ടാണ്. “ ഏയ് ബാക്കി തീർക്കണ്ടെ പ്രോഗ്രാം ..." ഞാൻ കിച്ചൻ ജോലിയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ വേണ്ടി ആത്മാർത്ഥനായി. “ ഓ..നിന്റെയൊരു