Chapter Title : ഓ... പ്രിയേ [മുക്ത കർണൻ]

സംസാരം തുടങ്ങി. എനിക്ക് നല്ല ആശ്വാസം തോന്നി.

ശ്യംഗാരവും ലാസ്യവുമൊന്നും ഇല്ലെങ്കിലും ചേച്ചി പഴയതു പോലെ പൂർണ സന്തോഷവതിയായി തന്നെ സംസാരവും പെരുമാറ്റവും... അല്ലെങ്കിലും ചേച്ചിയുടെ സാദാ പെരുമാറ്റം തന്നെ എനിക്ക് നല്ല പോസറ്റീവ് ശൃംഗാര എനർജി തരാറുണ്ടല്ലോ.. പിന്നെ ഈ പ്രാർത്ഥനയും വിഷാദവുമൊക്കെ ആചാരമായി ചെയ്യുന്നതാണല്ലോ.. “ എത്രയായ ടാ.. പ്രൊജക്ട്..." ചേച്ചി ആകാംക്ഷയോടെ നോക്കി. “മും.. മുപ്പത് പേജായി ചേച്ചി.." “ ആണോ.. ഒന്ന് കാണട്ടെ അത്.." കൈ കഴുകാനെഴുനേറ്റ് ചേച്ചി പാത്രങ്ങളുമെടുത്തു പോയി....

“ ആഹാ.. കൊള്ളാലോ... സൂപ്പർ. എന്നാലും എന്തൊരു സ്പീഡാ നിനക്ക്..." ചേച്ചി മിന്നുന്ന മിഴികളോടെ പുറത്ത് തട്ടി ലാപ് തുറന്ന് വിശദീകരിക്കുന്ന എന്നോട് ചേർന്ന് നിന്നു . “മം... ടേങ്ക്യു.. ടേക്കു.." ഞാൻ ചുമ്മാ മൂളി ചേച്ചിയെ നോക്കി. ഞാൻ എന്തൊക്കെയോ പ്രതീക്ഷിച്ച് സ്പീഡിൽ തീർത്തതാണെന്ന് ചേച്ചിയോട് പറയാൻ പറ്റുമോ!? “ ഇനി ഒരഞ്ച് പേജും കൊണ്ട് തീരുമല്ലേടാ.." ചേച്ചി ചേർന്ന് നിന്ന് പറയുമ്പോൾ എന്നെ അഭിമാനത്തോടെ നോക്കുന്നു..

പക്ഷേ ആ കണ്ണിൽ ഞാൻ കണ്ടത് പഴയ ശ്യംഗാരം വിരിയുന്നതാണോ? “ നീയ്യാള് അടിപൊളിയാ..നിനക്ക് പറ്റും" ചേച്ചി എന്റെ ചുമലിൽ തട്ടി തലമുടി തഴുകി വിട്ടു.. ചേച്ചിയുടെ ഭാവം മെല്ലെ മാറുന്നത് കണ്ട് എന്റെ ഉള്ളിൽ പഴയ പുഞ്ചിരി വിടർന്നു വന്നു.. “ഞാൻ പോയി വരുമ്പോഴേക്കും തീർത്താൽ നിനക്ക് ഒരു സമ്മാനം തരുന്നുണ്ട്." ചേച്ചി കുനിഞ്ഞ് എന്റെ താടിയിൽ തലോടി..ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ ചേച്ചിയുടെ മുഖത്ത് ‘ഓ.... നിയ്യായിരുന്നോ' യുടെ ഭാവം ഒരു സെക്കന്റ് മിന്നിമറഞ്ഞ പോലെ! “ ആ... ചേച്ചി എവിടെ പോണു!?" ഞാനെന്റെ ചുണ്ട് നനഞ്ഞത് കാണാത്ത മട്ടിൽ നുണഞ്ഞിറക്കി. “ ആ.. എനിക്ക് ഒന്ന് ബാങ്കിൽ പോണം. പിന്നെ സൊസൈറ്റി സെക്രട്ടറിയുടെ വീട്ടിലൊന്ന് കേറണം ....

നീയപ്പോഴേക്ക് തീർത്ത് വെച്ചാ മതി.." ചേച്ചിയെന്റെ താടിക്ക് കുസൃതിയോടെ ഒന്ന് നുള്ളിയിട്ട് മുഖത്തും ചന്തിയിലും വരെ പഴയ ലാസ്യഭാവം തൂവിയിട്ട് താഴോട്ട് പോയി.. ഊഹ് എനിക്ക് വല്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി... ആകെ ശോകമൂകമായ അന്തരീക്ഷം കഴിഞ്ഞ് ചെറുതായി സന്തോഷം വിടർന്ന്