Chapter Title : ഓളങ്ങളിൽ അലതല്ലി 3 [William Dickens] [Climax]

ആ ഒരു കാര്യം കൊണ്ട് അതിന്റെ ജീവിതത്തിനു ഒരു തടസവും വരുത്തരുതേ എന്നൊക്കെ എന്നും ഞാൻ പ്രാർത്തിക്കാറുണ്ട്..

ഒരു ദിവസം ഞാൻ ജോയുടെ മെസ്സേജ് കണ്ടിട്ടും റിപ്ലൈ കൊടുത്തില്ല.. എന്നെ വിളിച്ചു ഞാൻ അത് കണ്ടിട്ടും എടുത്തില്ല.. കുറെ തവണ വിളിച്ചു എന്നിട്ടും എടുത്തില്ല.. എങ്ങനെ എങ്കിലും ഒക്കെ ഒരു 3 മണി വരെ ഞാൻ പിടിച്ചു നിന്നു പിന്നെ എനിക്ക് പറ്റാത്തതുകൊണ്ട് ഞാൻ ജോയെ തിരിച്ചു വിളിച്ചു.. രണ്ട് ബെല്ലിനുള്ളിൽ തന്നെ ഫോൺ എടുത്തു

ജോ : (അൽപ്പോം ദേഷ്യത്തോടെ ആണ് ) എത്ര വട്ടം വിളിച്ചു നിന്നെ.. നി എവടെ പോയി

ഞാൻ : അത്.. ഞാൻ.. ഞാൻ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു

ജോ : പിന്നെന്താ എന്റെ കാൾ കണ്ടില്ലേ?

ഞാൻ : മ്മ്..

ജോ : എന്താടി നിന്റെ വായിൽ നാക്കില്ലേ ചോദിച്ചാൽ മറുപടി പറഞ്ഞൂടെ

ഞാൻ അതൊക്കെ കെട്ട് ഒന്നു പേടിച്ചു.. കാര്യം നല്ല ദേഷ്യത്തിൽ ആണ് സംസാരിക്കുന്നത്..

ഞാൻ : സോറി.. തെരക്

ജോ : കൊറി... കോപ്പ് എനിക്ക് കലി കേറി നിക്കുയാണേ..

ഞാൻ : ജോ പ്ലീസ്.. ദേശിക്കാതെ എനിക്ക് പേടി ആകുന്നു

ജോ : പിന്നെ ഞാൻ എങ്ങനെ സംസാരിക്കണം.. നിനക്ക് എന്തേലും വയ്യേ, അല്ലേൽ എവിടേലും പോയോ, അതുമല്ലേൽ നിന്റെ ആരേലും ചത്തോ.

ഞാൻ : ഞാൻ എവിടെ പോകാന, എവിടേലും പോണേൽ ഞാൻ ഏട്ടനോട് പറയുമല്ലോ

ജോ : പറയും അതോണ്ടാ ഇത്രെയും ചോദിക്കുന്നത്.. ഇന്ന് പിന്നെ എവിടാർന്നു..

ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടി ഇല്ല..

ജോ : ഡീ മൈ... എനിക്ക് ദേഷ്യം വരനുണ്ടേ... ഞാൻ ഒത്തിരി നേരം കൊണ്ടേ ചോദിക്കുന്നു..

ഞാൻ : ഞാൻ മനപ്പൂർവം എടുക്കാഞ്ഞേ ആണ്

ജോ : എന്തിന്?

ഞാൻ : ഒന്നൂല്ല

ജോ : പറയാൻ

ഞാൻ : പിന്നെ വിളിക്കാം

ജോ : ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്‌താൽ എന്റെ തനി കൊണം നി കാണും

ഞാൻ പിന്നെയും ഒന്നും മിണ്ടി ഇല്ല

ജോ : മൈരേ നിന്നോടല്ലേ ഞാൻ ഈ തൊണ്ട പൊട്ടി ചോദിക്കുന്നത്

ജോയ്ക്ക് നല്ല ദേഷ്യം വന്നു.. അത്രെയും ദേഷ്യത്തിൽ ആണ് എന്നെ ചീത്ത വിളിച്ചത്.. എനിക്ക് അതൊക്കെ കേട്ടപ്പോൾ ബാക്കി പറയാൻ ഒരു പേടി..ചിലപ്പോൾ ജോ ഈ ഒരു ദേഷ്യത്തിൽ ട്രെയിനിങ് പോയില്ലെങ്കിൽ എന്ത്