Chapter Title : ഓളങ്ങളിൽ അലതല്ലി 3 [William Dickens] [Climax]

ഇല്ല.. ഒരു വീട്ടിൽ താമസിക്കുന്നു എന്നെ ഉള്ളു.. എന്നെ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ആക്കിയിട്ട് അവൻ ആ ജോ വേറെ പെണ്ണ് കിട്ടി അതും കൊമ്പത്തെ ഒരു ഡെന്റിസ്റ്റിനെ കെട്ടി സുഗമായി ജീവിക്കുന്നു.. ജോയോടുള്ള ദേഷ്യം ഇടയ്ക്ക് എന്റെ മോളിലേക്കും തോന്നി..

പക്ഷെ എന്റെ പൊട്ട മനസ്സിൽ തോന്നിയ ആ ദേഷ്യം അധിക നാൾ നിന്നില്ല.. ഞാൻ എന്തിനാണ് ദേശിക്കുന്നത് .. ആ കൊച്ചു എന്നെ വേണ്ട എന്ന് ഒരിക്കലും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.. ഞാൻ ആയിട്ടാണ് അതിനെ ഒഴിവാക്കിയത്.. ഞാൻ പറഞ്ഞായിരുന്നേൽ ഇപ്പോൾ ജോയും ഞാനും ഞങ്ങളുടെ കുഞ്ഞും ഒരുമിച്ചു കഴിഞ്ഞേനെ.. ഇത് ഞാൻ ആയിട്ട് തിരഞ്ഞെടുത്തത് ആണ്.. അതിൽ ആരോടും ദേഷ്യം കാണിക്കണ്ട ആവശ്യം ഇല്ല...

ഒരിക്കൽ സിതാര എന്നെ കാണാൻ വന്നു..

സിതാര : ഡീ..

ഞാൻ : ഹ.. വാ ഡീ

സിതാര : എന്തൊക്കെ ഉണ്ട്

ഞാൻ : എന്താടി.. എന്ത് വിശേഷം.. എന്നെ പോലെ ഒരു ഗതികെട്ടവൾക്ക് എന്ത് വിശേഷം ആടി

സിതാര : എന്താടി ഇങ്ങനെ ഒക്കെ

ഞാൻ : ഒന്നുമില്ലടി.. ചിലപ്പോളൊക്കെ എല്ലാം എന്റെ കയ്യീന്ന് പോകും

സിതാര : നി ok അല്ലെ

ഞാൻ : അതെ..

സിതാര : ഇപ്പോൾ എന്തിനാടി നി വിഷമിക്കുന്നത്.. നിനക്ക് അന്ന് നല്ലൊരു വഴി തിരഞ്ഞെടുക്കായിരുന്നല്ലോ

ഞാൻ : എനിക്ക് സന്തോഷമേ ഉള്ളു.. ഞാൻ മാറി കൊടുത്തോണ്ട് ആ കൊച്ചിന് നല്ലൊരു ജീവിതം കിട്ടിയില്ലേ

സിതാര : അപ്പോൾ നിനക്ക് വിഷമം ഇല്ലന്നാണോ?

ഞാൻ : ഡീ.. ജോ യെ ഞാൻ എന്റെ ജീവന് തുല്യം സ്നേഹിച്ചത് അങ്ങനെ ഉള്ളോരാൾ പെട്ടന്ന് എന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നു പോയപ്പോൾ.. ഇനി ഒരിക്കലും തിരിച്ചു കിട്ടില്ല എന്ന ബോധം കൂടി എനിക്കുണ്ട് അതുകൊണ്ട് ആ വിഷമം അത് ഞാൻ ശീലിച്ചു തുടങ്ങി.. ഞാൻ മരിക്കാതെ ആ വെഷമം അല്ലേൽ ഞാൻ കാരണം ആണ് ആ കൊച്ചു നഷ്ടപ്പെട്ടു പോയത് എന്നുള്ള കുറ്റബോധം എപ്പോഴും കാണും.. പിന്നെ അതിനെ ഓർത്തു ഡെയിലി കണ്ണീറോഴുക്കണ്ട ആവശ്യമില്ല.. എന്നും ഉള്ളിൽ