Chapter Title : ഓലപീപ്പി [ബിൻസി]

മാത്രമല്ല അവൻ്റെ മുഖത്തോ ശീരത്തിലോ എന്തിന് പറയുന്നു കാലിൽ വരെ ഒരു തരി രോമം വരെ മുളച്ചിരുന്നില്ല .

പത്ത് ഒരു പ്രകാരം ആരോ എങ്ങനേയോ ജയിപ്പിച്ച് വിട്ട് പ്ലസ് വണ്ണിന് കാലും കയ്യും പിടിച്ചാണ് ചെറുക്കനെ ശെൽവ രാജ് കൊണ്ട് ചെന്ന് ചേർത്തത്.

ചുമ്മ ഒരു വർഷം കഴിച്ച് കൂട്ടിയത് മാറ്റി നിർത്തിയാൽ കുഞ്ഞൻ ചെറുക്കൻ ക്ലാസിലെ പെൺ കുട്ടികളുടെ വരെ കുഞ്ഞനുജൻ മാത്രമായി ഒതുങ്ങി പോയി .

പഠിക്കാൻ കഴിവില്ലാത്ത അവനെ അങ്ങനെ  പിന്നെ ശെൽവരാജ് പഠിക്കാൻ അയച്ചതുമില്ല .

പത്തൊൻപത് വയസായ കുഞ്ഞൻ ചെറുക്കൻ വീട്ടിൽ ഇരുന്ന് ചുമ്മ ശാപ്പാട് അടിച്ചിട്ടും അവൻ്റെ ശരീര വളർച്ച കുറയുന്നതല്ലാതെ കൂടിയിരുന്നില്ല .

പക്ഷേ എനിക്കും എൻ്റെ ഫാമിലിക്കും അവനെ ജീവനായിരുന്നു .

അവനേക്കാൾ ഒരു വയസ് ഇളയതായ റസീനയെ അവൻ കുഞ്ഞിതാത്ത എന്നും എന്നെ അവൻ വല്ലിത്താത്ത എന്നും എൻ്റെ ഉപ്പയേയും ഉമ്മയേയും അവൻ ഉമ്മ ഉപ്പ എന്നുമാണ് വിളിച്ചിരുന്നത് .

ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ട് അവൻ അനിയനില്ലാത്ത എൻ്റെയും എൻ്റെ അനുജത്തി റസീനയുടേയും കുഞ്ഞനുജനായി മാറി .

ചെറുക്കന് എപ്പോഴും പല പല സംശയങ്ങളായിരുന്നു .

വല്ലിത്താത്ത അതെന്താ അങ്ങനെ ? ഇതെന്താ ഇങ്ങനെ ? എന്നുള്ള കുഞ്ഞു കുഞ്ഞു സംശയങ്ങൾ കൊണ്ട് എൻ്റെ ചെവി അവൻ എപ്പോഴും  തിന്നുമായിരുന്നു .

റസീന കോളേജിലും ഇക്കയും ഉപ്പയും കച്ചവടത്തിനും ഉമ്മ വീട്ട് ജോലിയിൽ മുഴുകിയത് കൊണ്ടും എൻ്റെ കൂടെയാണ് കുട്ടു മോൻ അതികവും .

അവന് ശരിക്കും അന്ന് കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ വളരെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു